Η ψυχική ασθένεια έχει πλέον αποποινικοποιηθεί, τουλάχιστον θεσμικά.
Η παντοειδής κακοποίηση των γυναικών (και της θηλυκότητας εν γένει) σε συνδυασμό με μη πολιτικώς ορθώς στάσεις, επιλογές και συμπεριφορές κρούει εισέτι τον κώδωνα τής κοινωνικής απομονώσεως.
Το προσωρινώς διαταραγμένο άτομο συμπαρασύρει ακόμη τα κουδούνια που φορούσαν υποχρεωτικά στο ρούχο τους οι «τρελοί τού Μεσαίωνα» (μόνον που εκείνοι ήσαν περιοδεύοντες, επαιτούντες ή ασκητές).
Η μοναξιά μέσα στο πλήθος είναι πλέον ο κανόνας μας. Τα εισερχόμενα ηλεκτρονικά σήματα από παντοειδείς οπτικοακουστικές πηγές τρελαίνουν τον εγκέφαλο με έναν ανυπόφορο θόρυβο νυχθημερόν.
Η κουλτούρα τής υπερκατανάλωσης, η παραισθητική «Κοινωνία τής Αφθονίας», η ψευδαισθητική «Τέχνη», οι αναπόφευκτες τάσεις φυγής, οι αναπότρεπτες αντιδράσεις, που δεν γίνονται πάντα διαδράσεις, δημιουργούν ένα ασφυκτικό τοπίο όπου κάθε συνηθισμένο άτομο θα περάσει τουλάχιστον μία φορά στη ζωή του μία σύντομη ή παρατεταμένη φάση κατάθλιψης.
Το μετατραυματικό στρες, η «ψύχωση λοχείας», οι δυσλειτουργικές οικογένειες, τα τοξικά εργασιακά περιβάλλοντα, ασφυκτικά πλαίσια, η απώλεια ενός αγαπημένου προσώπου, ακόμα και μία συνήθης αποβολή εμβρύου, πόσω μάλλον ο χωρισμός από τον «έρωτα τής ζωής σου», θρέφουν ένα ανυπόστατο «όνειρο» ευτυχίας, που δεν έχει καμία σχέση με τον επιθυμητό «βίον ανθόσπαρτον»… ούτε καν απλή ευημερία δεν είναι. Οι αρχαίοι Έλληνες χρησιμοποιούσαν τον όρο «ευδαιμονία».
Ζητούσαν από τον Αγοραίο Δία να εκπληρώσει μόνον όσα από τα τάματα και τις ευχές τους μπορούσαν να αντέξουν, ή να τους δώσεις εκείνος όσα κρίνει μετρημένα και σταθμητά ανάλογα με την άπειρη σοφία του.
Σήμερα πια δεν πιστεύουμε ούτε σε θεούς ούτε σε δαίμονες. Η ιδεοψυχαναγκαστική νεύρωση είναι ως εκ τούτου πολιτισμικό παραπροϊόν, εντάσσεται σε μία υποκουλτούρα υπερκατανάλωσης φαρμάκων, διεγερτικών, κατασταλτικών, αναβολικών, ηρεμιστικών, υπνωτικών… Ακόμα και το πορφυρό κρασάκι αντικαταστάθηκε από φωσφορίζοντα χημικά πόσιμα ή ενέσιμα…
Μέσα σε όλο αυτό το πλανητικό περιβάλλον μία παραγκωνισμένη, φυλακισμένη, εξοστρακισμένη γυναίκα, που δεν της επιτρέπεται να δει μήτε το παιδί της (με το πρόσχημα μην τύχει και το βλάψει), καταφέρνει μέσα από μια συλλογική δραματοθεραπεία (με τη βουβή συμμετοχή τού κοινού) να σπάσει τα δεσμά της, να κερδίσει την αυτογνωσία της, ΕΠΙΝΟΩΝΤΑΣ ΤΟΝ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ ΕΑΥΤΟ ΤΗΣ!!! Κι αυτό εδώ είναι το μήνυμα: βγείτε από το κλουβί αφού προηγουμένως φανταστείτε τον εαυτό σας να κινείται εκεί έξω!!!
Μόνον μέσα από τον δημιουργικό οραματισμό καθίσταται εφικτή η προσωπική και πολιτισμική Ανά-Γέννησις.
Εκπληκτικό κείμενο, συνταρακτική ερμηνεία, φανταστικό σκηνικό, μπαρόκ φωτισμοί που ακολουθούν και τονίζουν τις ψυχικές μεταπτώσεις τού επί σκηνής δρώντος προσώπου.
Η Μαρία Μαλταμπέ επάξια διονυσιακή τεχνίτις.
Μην το χάσετε!!!!!!
Δρ Κωνσταντίνος Μπούρας
https://konstantinosbouras.gr
Info:
https://www.ticketservices.gr/event/theatro–alkmini–i–kitrini–tapetsaria/?lang=el
“Η κίτρινη ταπετσαρία”
της Σάρλοτ Πέρκινς Γκίλμαν
Ένα έργο – φόρος τιμής για το φεμινιστικό κίνημα
από τις 28 Νοεμβρίου στο Θέατρο Αλκμήνη
Σκηνοθετεί η Francesca Minutoli
Πρωταγωνιστεί η Μαρία Μαλταμπέ
Το κλασικό διήγημα της γοτθικής λογοτεχνίας «Η κίτρινη ταπετσαρία» της Σάρλοτ Πέρκινς Γκίλμαν, γραμμένο το 1890, παρουσιάζεται σε σύγχρονη μεταφορά στο θέατρο Αλκμήνη τον Οκτώβριο του 2024 σε σκηνοθεσια της Francesca Minutoli. Τον πρωταγωνιστικό ρόλο της παράστασης θα ερμηνεύσει η ηθοποιός Μαρία Μαλταμπέ.
“Η Κίτρινη Ταπετσαρία” – Το έργο
Πρόκειται για ένα έργο – φόρος τιμής για το φεμινιστικό κίνημα, στο οποίο μία γυναίκα σε επιλόχεια κατάθλιψη καταγράφει την αλληλεπίδρασή της με τα αφηρημένα σχέδια της κίτρινης ταπετσαρίας του δωματίου της. Η ταπετσαρία την καταλαμβάνει και την οδηγεί σταδιακά σε μία απελευθέρωση.
Το έργο αναδεικνύει τις κοινωνικές παραμέτρους της επιλόχειας κατάθλιψης που προκύπτουν από τις έμφυλες ανισότητες εντός και εκτός της συντροφικής σχέσης. Φωτίζει αόρατα και ανεπίλυτα τραύματα των γυναικών που σχετίζονται με την αναπαραγωγή και παραγνωρίζονται από την ιατρική διαδικασία και τη δημόσια συζήτηση.
Σε μία εποχή που τα δικαιώματα και τα σώματα των γυναικών παραμένουν ευάλωτα, η εύγλωττη περιγραφή της ταπετσαρίας αποκαλύπτει τις ολέθριες συνέπειες της πειθάρχησης των γυναικών σε κοινωνικούς κανόνες που διαμορφώνονται ερήμην τους.
Σκηνοθετικό σημείωμα Francesca Minutoli
“Σκέφτηκα ότι πρόκειται για μια καλή ιστορία που αξίζει να τη διηγηθούμε. Μια ιστορία που την ερωτεύεσαι. Ήθελα να αφηγηθώ ένα εξαντλητικό και οδυνηρό, πολλές φορές αφόρητο, ταξίδι, μια διαδρομή προς την αυτογνωσία. Και ήθελα πολύ αυτή η γυναίκα να είναι μόνη της στη σκηνή, μια πραγματική ηρωίδα. Και έτσι τη βλέπω, σε κάθε της στιγμή: όταν πέφτει και όταν επαναστατεί, όταν πλησιάζει επικίνδυνα τη σκοτεινή της πλευρά και όταν απελευθερώνεται.
Στην περίπτωσή μας πρόκειται για μια λευκή, νέα, όμορφη και ευκατάστατη γυναίκα. Αλλά δεν με ενδιαφέρει η ταυτότητά της. Με ενδιαφέρει η πολιτική πράξη, η οποία είναι οριζόντια και καθολική.
Θέλω μια ιστορία ανυποταγής. Επαναστατική”.
Ταυτότητα παράστασης
Συγγραφέας: Σάρλοτ Πέρκινς Γκίλμαν
Θεατρική Διασκευή: Κατερίνα Λουκίδου
Σκηνοθεσία: Francesca Minutoli
Πρωταγωνιστεί: Μαρία Μαλταμπέ
Μουσική: Γιώργος Βαρσαμάκης
Σκηνικά -κοστούμια: Βαγγέλης Αγναντόπουλος
Βοηθός σκηνοθέτη: Άνθη Ευσταθοπούλου
Ηχογράφηση, επεξεργασία ήχου: Play recording studio/ Νίκος Αρκομάνης
Φωτογραφίες, Trailer, γραφιστικά: Χάρης Γεωργιάδης
Σχεδιασμός αφίσας: Μαρία Ζαφειριάδου
Φωτογραφίες παράστασης: Stelios Aghelidis
Υπεύθυνη Επικοινωνίας: Μαρίκα Αρβανιτοπούλου
Οργάνωση Παραγωγής: Μαρία Μαλταμπέ, Francesca Minutoli
Εταιρεία Παραγωγής: ΔΙΑΘΕΣΗ ΤΕΧΝΗΣ
Το κείμενο της παράστασης κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κάπα Εκδοτική
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΩΝ
Ποια είναι η σκηνοθέτις Francesca Minutoli
Η Francesca Minutoli γεννήθηκε στο Milano. Φοίτησε στη σχολή θεάτρου “VeneziaINscena” και στη σχολή υποκριτικής “Teatro Prova” στο Bergamo. Το 2005 αποφοίτησε με χρυσό μετάλλιο αξίας στην “Accademia De’ Filodrammatici” στο Milano. Παρακολούθησε πολυάριθμα σεμινάρια με διάφορους διεθνώς αναγνωρισμένους καλλιτέχνες, μεταξύ των οποίων: Θεόδωρος Τερζόπουλος, Μάρθα Φριντζήλα, Carmelo Rifici, Emma Dante (Ιταλία), Peter Clough (Αγγλία), Nikolaj Karpov (Ρωσία), Julie Stanzak (Γερμανία).
Στην Ιταλία υπήρξε ιδρυτικό μέλος του πολιτιστικού συλλόγου “Araucaìma Teater” του Bergamo και δασκάλα φωνητικών τεχνικών και θεατρικής εκπαίδευσης στο Πανεπιστήμιο Αρχιτεκτονικής της Venezia.
Στο ιταλικό θέατρο έχει συνεργαστεί, μεταξύ άλλων, με το Teatro Studio Foce Lugano, με το Teatro Litta στο Milano, με τη Σχολή Δραματικής Τέχνης Paolo Grassi στο Milano, με το Teatro Titano στο San Marino, με το Teatro de’ Filodrammatici στο Milano. Στην Ελλάδα εργάζεται ως ηθοποιός για το Festival della Filosofia Magnia Grecia. Είναι επίσης καθηγήτρια θεάτρου στην Ιταλική Σχολή Αθηνών και στο Ιταλικό Μορφωτικό Ινστιτούτο Αθηνών.
Στο ελληνικό θέατρο συνεργάστηκε ως ηθοποιός, μεταξύ άλλων, με τη Μάρθα Φριντζήλα και με τον Νίκο Χατζηπαπά. Σκηνοθέτησε την παράσταση «Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Κωνσταντινούπολη- Μια διαδρομή» στο θέατρο Μικρό Παλλάς( 2017), και την παράσταση «Καμένα λουλούδια στο παρτέρι» του Ugo Betti στο θέατρο Αλκμήνη (2023-24).
Η Μαρία Μαλταμπέ γεννήθηκε στην Αθήνα. Είναι απόφοιτος της Δραματικής Σχολής του Πειραϊκού Συνδέσμου. Σπούδασε Παιδαγωγική στην Α.Σ.ΠΑΙ.Τ.Ε. Αποφοίτησε από το τμήμα «Σπουδές στον Ευρωπαϊκό Πολιτισμό» του ΕΑΠ και είναι κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου στη «Δημιουργική γραφή».
Σπούδασε Μονωδία στο Ωδείο Φ.Νάκας.
Στο θέατρο έχει συμμετάσχει σε παραστάσεις με έργα των: Betti, Μαριβώ, Μπρεχτ, Ευριπίδη, Αριστοφάνη, Σοφοκλή, Σαίξπηρ, Γ. Ρίτσου, Ν. Καζαντζάκη, Λ. Πετρουσέφσκαγια, Εμ.Ροΐδη, Λαμπιούτ, Μέντη, Χ. Σπηλιώτη, κ.ά.
Ιδρυτικό μέλος της επιχορηγούμενης από το Υπουργείο Πολιτισμού εταιρείας θεάτρου «Τελεία», η οποία εκπροσώπησε επίσημα την χώρα μας στο 1ο Διαβαλκανικό Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης , στο 8ο Διεθνές Φεστιβάλ Τεχνών Σαγκάης και στο 8ο Ελληνικό Φεστιβάλ του Σίδνεϊ.
Συνεργάστηκε με τα θέατρα: ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Καλαμάτας, Θεσσαλικό Θέατρο, Θέατρο Κνωσός, Θέατρο του Νέου Κόσμου,, Θέατρο Αλκμήνη, Θέατρο Αγγέλων Βήμα, Θέατρο Αργώ, Studio Μαυρομιχάλη κ.ά. Συνεργάστηκε επί σειρά ετών σε ραδιοφωνικές εκπομπές ΕΡΑ3 & ΕΡΑ5 θεάτρου και λογοτεχνίας. Είναι voice actor σε διαφημιστικά κείμενα, ντοκιμαντέρ, μεταγλωττίσεις, audio book. Είναι εκπαιδευτικός Θεατρικής αγωγής και εκπαιδεύτρια ενηλίκων σε Σ.Α.Ε.Κ.
