Αγαπημένο μου Τραύμα, ξέρω καλά γιατί ταξιδεύουμε together, γιατί με ξέρεις και σε ξέρω. Έχουμε μάθει τα χούγια μας, πώς το λένε;
Χωθήκαμε σε μια κάψουλα παρέα –σε στάση 69, για να χωράμε βρε– κι έτσι περιφερόμαστε πέρα δώθε, με πιπίλα το διαχρονικό μας άλλοθι μπήκαμε στη μέση ηλικία….
Απομακρύνομαι από κοντά σου, καταφέρνω να καταγράψω πρόοδο, αλλά εντελώς δεν φεύγω! Να πάω πού;
Εκεί έξω δεν θα έχω καμιά δικαιολογία να αναβάλω τις ανάσες μου, ούσα ελεύθερη θα πρέπει να τυπώσω ένα λάβαρο στο μπλουζάκι μου, να πάρω θέση και να δώσω απαντήσεις. Και εγώ δε θέλω να απαντήσω σε κανέναν! Δε θέλω κανέναν τόσο, όσο να του χαρίσω τα κομμάτια που με κόπο είχα κρύψει σαν γριά κάτω από το στρώμα.
Και ρωτάνε εκεί έξω, με καταλαβαίνετε;
Και αν δεν ρωτάνε, σου κάνουμε μεγάλες δηλώσεις και μετά σε κερνάνε ένα λικέρ και μωρομάντηλο και εγώ δεν τους προσβάλω, αλλά κουράζομαι…
Ναι ναι, δε θέλω σχέδια, προτιμώ κάτι πρόχειρα όνειρα, ένα ταξιδάκι κάπου εδώ κοντά και το κέρμα που ρίχνει τη σοκολάτα στο γυάλινο μηχάνημα περισσότερο από την ίδια τη σοκολάτα… Και πρέπει να απαντάω εκεί έξω! Ουφ, και πνίγομαι, γιατί οι απαντήσεις κάθονται στον όζο στο λαρύγγι μου πριν καν ολοκληρώσω τη φράση.
Αγαπημένο μου τραύμα, σε συνήθισα, έγινες μια φλούδα πάνω μου και ίσως από μέσα, δεν έχω τόσο ζουμί για να δροσίσω κάτι παραπάνω από το βρακί που φοράω. Μπορεί να με κράτησες, αλλά εγώ σε διάλεξα και κατόπιν μακράς χρησικτησίας, απέκτησες νόμιμους τίτλους και δικαιώματα…
Έτσι παραμένω καβλιάρα-σαρδέλα στην κάψουλα στριμωγμένη μαζί σου, μου πουλάω παραμύθια και ταΐζω όνειρα τα περιστέρια στην πλατεία πριν κουτσουλίσουν τα σουέτ μποτάκια μου. Στήνω τους ινδιάνους, τους καουμπόηδες, όλη την παρτίδα, γιατί στις ειδήσεις λένε άλλα –δηλητηριάζουν τα μπισκότα που μεγάλωσα την κόρη μου– και χάσανε την παλιά τους γλύκα. Και όλα αυτά δεν τα χωράμε στην κάψουλα μας, δεν τα αντέχουμε – κι εσύ το ξέρεις!
Μπορεί να μη σε γιατρέψω, δε θα σταματήσω βέβαια να ονειρεύομαι, θα συνεχίσω όμως να χάσκω και να μη βρίσκω τάχα το νόημα, όταν το ζητάνε ως τεκμήριο για να με αθωώσουν, ή για να με αγαπήσουν…
Μέχρι τότε, κοιμήσου εσύ, θα τα φυλάω εγώ, για να μη μας πιάσουν στον ύπνο.
