Ανοίγει ένα κουτάκι, ακούγεται ένα τσφςςς και ξέρεις ότι όλα θα είναι καλύτερα. Οπότε κι αυτό το αφιέρωµα στην µπύρα ξεκίνησε κάπως έτσι: µε έναν µικρό πάταγο, µε φαντασία, µε αφρό και περιέργεια.
Ψάξαµε, λοιπόν, τις πιο ευφάνταστες ετικέτες, µπήκαµε στα εργαστήρια και στο µυαλό των Ελλήνων ζυθοποιών, µυρίσαµε στον αέρα λυκίσκο και µαγιά, συζητήσαµε µε τους µπυροκράτορες που ξέρουν ότι η craft δεν είναι µόδα, αλλά κουλτούρα, ανακαλύψαµε στέκια, ζυθοποιίες µε άποψη, δηµιουργικές γεύσεις και τα µικρά δράµατα του κλάδου. Και φυσικά, φτιάξαµε την απόλυτη µπυροπλέιλιστ – τη µουσική συνοδεία για κάθε µάζωξη, για κάθε «άντε, άλλη µια τελευταία».
Τα πολλά πρόσωπα της μπύρας
του Φώτη Αναστασίου, Ζυθοποιία Αναστασίου
Ο μαγικός κόσμος του ζύθου έχει κάτι το θελκτικό, το µαγικό, το µυστικιστικό. Σε κάνει να θες να αναλύπτεις όλο και περισσότερο την ιστορία, την γνώση και φυσικά τις γεύσεις.
Ταξίδεψε πριν από χιλιάδες χρόνια στην αρχαία Ελλάδα από την αρχαία Αίγυπτο και την Μεσοποταμία. Εδώ του δώσαμε την ονομασία κρίθινος οίνος αρχικά κι έπειτα ζύθος από το ρήμα ζέω που σημαίνει κοχλάζω.
Είναι το ποτό που κερνούσε ο Ορφέας τους πιστούς του. Αυτό, που «χειροκρότησε», ως φάρμακο, ο Ιπποκράτης και μνημόνευσαν μεταξύ άλλων οι Στράβωνας, Ξενοφώντας, Αθήναιος, Πυθαγόρας και Ευστάθιος. Οι φιλόσοφοι θεωρούσαν πως η κατανάλωση φυτικών σπόρων, όπως η βύνη, φέρνουν τον άνθρωπο κοντά στη φύση του. Άλλωστε το ιερό ποτό της θεάς Δήμητρας, ο «κυκεώνας», εμπεριείχε συστατικά του ζύθου όπως κριθάρι, νερό και αρωματικά βότανα.
Στην σύγχρονη Ελλάδα ο ζύθος μάς ξανασυστήθηκε μέσω της γερμανικής βασιλικής αυλής και με την τόλμη μερικών οραματιστών, βρέθηκε στα σπίτια των Ελλήνων της εποχής. Από τον κήπο της ζυθοποιίας Κλωναρίδη στα Πατήσια, στην εφευρετικότητα του Μάμμου στην Πάτρα, στον Γαβρίνο του Τζοκαρόπουλο και τις λαϊκές γειτονιές του Πειραιά μέχρι και την Θεσσαλονίκη και την ζυθοποιία Όλυμπος, ο Έλληνας αγάπησε τον ζύθο ή αλλιώς τον «αφράτο υγρό άρτο» όπως αναφερόταν σε διάφορες διαφημίσεις της εποχής.
Έπρεπε να περάσουν αρκετά χρόνια για να ξανασυστηθούμε με το αρχαιότερο ποτό στο κόσμο. Μα όταν αυτό έγινε, ήταν μια πραγματική επανάσταση.
Το ρεύμα της μικροζυθοποιίας μας χτύπησε δειλά την πόρτα το 1996, μετά ακολούθησε το ρεύμα της οικοζυθοποίησης κι από τότε όλα άλλαξαν. Εξωτικά αρώματα, ποικίλες γεύσεις και αμέτρητες συνταγές συνθέτουν πλέον το τοπίο του ελληνικού ζύθου.
Η φρεσκάδα της κουλτούρας του χειροποίητου ζύθου έστρεψε τα βλέμματα όλου του κοινού στο φαινόμενο που λέγεται μικροζυθοποιία.
Πλέον ζυθοποιούν πάνω από 75 επιχειρήσεις σε όλη την Ελλάδα αλλά υπάρχουν και αρκετοί νομάδες ζυθοποιοί που βρίσκουν στέγη σε κάποια ήδη υφιστάμενη ζυθοποιία. Από την Κρήτη στην Πελοπόννησο, την Θεσσαλία και την Μακεδονία μέχρι τις Κυκλάδες και το Ιόνιο, όλη η Ελλάδα γέμισε αρώματα βύνης και λυκίσκου.
Πολλές φορές μια μικροζυθοποιία ψάχνει το διαφορετικό, το καινοτόμο, κάτι επαναστατικό για τον ουρανίσκο. Άλλες φορές όμως, με σεβασμό στην ζυθοποιητική παράδοση, κοιτάει πίσω και ακολουθεί τα μονοπάτια των πρωτοπόρων. Αυτή η ευελιξία είναι που την κάνει να διαφέρει και αυτή η διαφορετικότητα έχει κερδίσει το ζυθόφιλο, και όχι μόνο, κοινό.
Τέχνη σε κουτάκι και ετικέτα
Ένα ταξίδι στον κόσμο της craft μπύρας μέσα από πέντε ετικέτες που φτιάχτηκαν με πολλή φαντασία και ξεχωριστή αισθητική. Από hazy IPA γεμάτες εσπεριδοειδή μέχρι διπλές και τριπλές IPA με τροπικά αρώματα, κάθε ετικέτα και κάθε μπύρα, αφηγείται μια δική της ιστορία.
Moonraker Brewing | Low Viz
Η Low Viz της Moonraker Brewing είναι μια τριπλή IPA με ζουμερό χαρακτήρα που γεμίζει το ποτήρι μας με αρώματα μάνγκο και ώριμων ροδάκινων. Η ετικέτα της παίζει με την ιδέα της χαμηλής ορατότητας ενώ ένα τεράστιο μάτι (αλιγάτορα;) μας κοιτάει απειλώντας μας πως αν δεν την δοκιμάσουμε, την πατήσαμε. Πρόσκληση σε ονειρικό trip.
Highland Park Brewery | Cloud Party
Η Cloud Party της Highland Park Brewery είναι ένα πάρτυ σε κουτάκι. Μια Hazy IPA με εσπεριδοειδή, με σώμα χυμού πορτοκαλιού και μια ξηρή, πικάντικη εσάνς που όσο να πεις είναι για τολμηρούς. Η ετικέτα της απογειώνει το concept: παιχνιδιάρικη και φωτεινή, ένα σύννεφο γεύσης και χρώματος.
Celestial Beerworks | Apollo
Η Apollo της Celestial Beerworks είναι μια Double IPA γεμάτη El Dorado, Mosaic και Vic Secret λυκίσκους, που αναβλύζει αρώματα ανανά, μανταρινιού, βερίκοκου και πεπονιού, σαν μια φρουτοσαλάτα σε τροχιά. Η ετικέτα της, εμπνευσμένη από την τεχνική του ζωγράφου Magritte, δείχνει φιγούρες χωρίς πρόσωπα, δίνοντας μια σουρεαλιστική διάσταση στην ήδη ακραία γεύση. Τέχνη και μπύρα – δύο σε ένα.
Garage Beer Co. | Mirage Helm (Collab με Sudden Death Brewing)
Η Mirage Helm είναι μια ζουμερή DIPA που ξεχειλίζει από αρώματα γκρέιπφρουτ και passion fruit. Πυκνή και θαμπή στο ποτήρι, αφήνει στο στόμα μια αίσθηση πικάντικη, πλούσια και χορταστική. Η ετικέτα με τα σκυλάκια είναι απίστευτα cute, σε αντίθεση με τον «σοβαρό» χαρακτήρα της ίδιας της μπύρας.
서울브루어리 (Seoul Brewery) X Sudden Death Ad Astra New England IPA
Η Ad Astra είναι μια New England IPA 6,2% με λαμπερό, χρυσαφένιο hazy σώμα που ξεχειλίζει από νότες τροπικών φρούτων. Κρεμώδης και ευκολόπιοτη, ισορροπεί τέλεια την πικρίλα με το φρουτώδες άρωμα. Η ετικέτα, συμπαντική, γαλαξιακή και εκρηκτική, ταξιδεύει τον πότη στο διάστημα.
Τα προβλήματα της ζυθοποίησης στην Ελλάδα
Θάνος Μαντάς, Alea Brewing Co.
Το βασικό πρόβλημα που αντιμετωπίζει η ελληνική ζυθοποιία είναι η παρωχημένη νομοθεσία που τη δεσμεύει. Συγκεκριμένα, το ισχύον πλαίσιο βασίζεται σε βασιλικό διάταγμα, το οποίο μας υπάγει σε έναν γερμανικό νόμο για την μπύρα. Αυτός ορίζει ότι το προϊόν μπορεί να παρασκευάζεται μόνο από τέσσερα βασικά συστατικά: νερό, κριθάρι, λυκίσκο και μαγιά. Έτσι, η Ελλάδα δεν ακολουθεί την ευρωπαϊκή νομοθεσία, η οποία επιτρέπει περισσότερη ευελιξία.
Το αποτέλεσμα είναι μια γενικότερη δυσκολία, τόσο για τους ζυθοποιούς, όσο και για τους καταναλωτές, οι οποίοι όμως μπορούν να αγοράζουν μπύρες από το εξωτερικό με πρόσθετα υλικά. Αυτό δημιουργεί αθέμιτο ανταγωνισμό, περιορίζει τη γκάμα των προϊόντων και αυξάνει το κόστος, αφού πολλές ιδιαίτερες μπύρες πρέπει να εισάγονται. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η αδυναμία να παραχθούν στην Ελλάδα μπύρες με τοπικά προϊόντα (όπως θα ήταν για παράδειγμα η μαστίχα Χίου)· μια τέτοια δημιουργία δεν θα αναγνωρίζεται νομικά ως μπύρα, αλλά ως «ποτό από μπύρα».
Παρότι έχουν υπάρξει διαβουλεύσεις από συλλόγους ζυθοποιών, δεν έχει σημειωθεί ουσιαστική πρόοδος. Οι διαδικασίες μπλοκάρουν στη γραφειοκρατία. Επιπλέον, οι παραγωγοί επιβαρύνονται ακόμα και για λίτρα που περισσεύουν, χωρίς να μπορούν να τα διαθέσουν, χάνοντας χρόνο και χρήμα.
Τέλος, υπάρχει και το πρόβλημα των ελέγχων. Το Γενικό Χημείο του Κράτους είναι υποστελεχωμένο, οπότε όπως είναι λογικό, υπάρχει δυσκολία στο να πραγματοποιήσει τους απαραίτητους ελέγχους και να διαχειριστεί τον όγκο δουλειάς που προκύπτει από τα τόσα μικροζυθοποιεία που υπάρχουν πλέον στην Ελλάδα. Εμείς συνεχίζουμε και θέλουμε να δούμε την ελληνική ζυθοποιία να αναπτύσσεται, γιατί πράγματι μπορεί να προσφέρει πολλά.
Τι είναι η μπύρα τελικά;
Η μπύρα ξεκινά με τα τέσσερα βασικά υλικά –νερό, κριθάρι, λυκίσκο και μαγιά– αλλά εκεί κάπου τελειώνουν οι ομοιότητες και αρχίζει η μαγεία! Κάθε μπύρα μπορεί να αποκτήσει εντελώς δικό της χαρακτήρα, ανάλογα με τις γεύσεις και τα αρώματα που της δίνει ο ζυθοποιός.
Το νερό είναι η βάση της μπύρας· η σύστασή του επηρεάζει σημαντικά τη γεύση και το τελικό αποτέλεσμα. Το κριθάρι δίνει σώμα, ο λυκίσκος προσθέτει πικράδα και αρώματα, που μπορεί να θυμίζουν εσπεριδοειδή, τροπικά φρούτα ή βότανα, ανάλογα με την ποικιλία και τη χρήση του. Η μαγιά είναι αυτή που κάνει τη « βαριά δουλειά»: μετατρέπει τα σάκχαρα σε αλκοόλ και διοξείδιο του άνθρακα, ενώ ταυτόχρονα επηρεάζει έντονα το άρωμα και τον χαρακτήρα της μπύρας.
Οι πιο κλασικές διαφοροποιήσεις κρύβονται στα αρώματα. Μια weiss, για παράδειγμα, συχνά αφήνει στο στόμα αίσθηση φρουτώδη. Μια IPA μπορεί να αφήνει γεύση εσπεριδοειδών, να έχει έντονη πικράδα και αρώματα τροπικών φρούτων. Μια stout μπορεί να φέρνει μαζί της μια εσάνς πιο καβουρδισμένη, καφέ και σοκολάτας, ενώ μια pilsner μπορεί να μείνει καθαρή και απλή.
Υπάρχουν μπύρες με αρώματα βοτάνων, με μπαχαρικά και με πρώτες ύλες που παραπέμπουν σε τοπικές παραδόσεις. Εκεί είναι που η φαντασία του ζυθοποιού παίζει πρωταγωνιστικό ρόλο. Το ίδιο προϊόν μπορεί να είναι γλυκό, ξινό, πικρό ή συνδυασμός όλων, μόνο και μόνο επειδή προστέθηκε το σωστό άρωμα τη σωστή στιγμή.
Αυτό κάνει τη μπύρα τόσο ενδιαφέρουσα: καμία δεν είναι ίδια με την άλλη. Κάθε ετικέτα είναι μια διαφορετική ιστορία γεύσης, ένα ταξίδι που ξεκινάει από τέσσερα βασικά συστατικά, αλλά σε οδηγεί πολύ πιο μακριά.
Μεγάλη μπουκιά φάε, μεγάλη μπύρα πιες
Όταν φαγητό και μπύρα «συζητούν», γεννιούνται τρελοί διάλογοι νοστιμιάς. Η χαρά και η απόλαυση συνεπώς, πολλαπλασιάζονται. Ας δούμε τρεις προτάσεις για pairing της θεάς (ναι, προφανώς εννοώ τη μπύρα) που είναι must!
Διαλέξτε μία και δοκιμάστε την στην επόμενη μάζωξη με φίλους.
IPA + Τάκος με χοιρινό
Ο Garrett Oliver, brew master της Brooklyn Brewery και συγγραφέας του The Brewmaster’s Table υποστηρίζει ότι οι IPA είναι ιδανικές για να ισορροπήσουν πιάτα με ένταση και φυτικά στοιχεία, καθώς η πικράδα των hops «κόβει» εκείνη των λιπών και αναζωογονεί τον ουρανίσκο. Μια δυνατή American IPA, λοιπόν, με έντονα αρώματα εσπεριδοειδών (Cascade, Citra κ.ά.) ταιριάζει εξαιρετικά με tacos χοιρινού με πιπεριά, κόλιαντρο και lime. Η πικράδα της IPA καθαρίζει τον ουρανίσκο, ενώ τα αρώματα των hops «αγκαλιάζουν» κατά κάποιον τρόπο τα μπαχαρικά…Σκέτη εμπειρία.
Porter + μοσχαρίσιο στιφάδο
Σύμφωνα με το «All About Beer» οι porter και οι stout, με τις ιδιαίτερες νότες σοκολάτας ή καφέ, ταιριάζουν εξαιρετικά με πιάτα που έχουν βάθος, καπνιστά ή σάλτσες με ένταση. Έτσι, αν επιλέξεις μια porter με δυναμικό σώμα και αρωματικό χαρακτήρα, μπορείς να τη συνδυάσεις με στιφάδο μοσχαρίσιο σβησμένο σε κόκκινο κρασί και αρωματικά (θυμάρι, δάφνη, σκόρδο). Η γλυκύτητα και η πλούσια υφή της σάλτσας συναντούν τις roasted νότες της μπύρας, και μαζί δημιουργούν μια πλήρη, χορταστική αίσθηση, χωρίς όμως να κλέβει κάποια την παράσταση ή να καλύπτει τη γεύση της άλλης.
Berliner Weisse ή Sour + σαλάτα θαλασσινών
Συχνά, κορυφαίοι μπυρο-λόγοι και μπυρο-γνώστες, μιλούν για τα τρία «C’s»: cut, complement και contrast, δηλαδή, η μπύρα πρέπει να «κόβει», να συμπληρώνει ή να αντιπαρατίθεται στο πιάτο. Οι Berliner Weisse μπύρες θεωρούνται συχνά ως κατάλληλες για τη συνοδεία πιάτων με όξινες και θαλασσινές νότες, όπως ceviche, τουρσιά, σαλάτες με θαλασσινά κ.ά, καθώς η οξύτητά τους συμπληρώνει και ελαφραίνει την γεύση, ενώ δημιουργεί τέλεια αντίθεση με την αλμύρα. Έτσι, μια Berliner Weisse δίπλα σε σαλάτα με γαρίδες, λάιμ, φρέσκο κρεμμυδάκι και ελαιόλαδο θα ήταν ένα τέλειο pairing, μια ανάσα δροσιάς.
Αφρίσαμε κι απαντήσαμε
Οι άνθρωποι πίσω από τις μπύρες που αγαπάμε, απαντούν με χιούμορ στις πιο περίεργες ερωτήσεις που μας ήρθαν στο μυαλό.
Τι μπύρα πίνει άραγε ο Θεός;
Για την απάντηση θα δανειστώ ένα στίχο από ένα παλιό τραγούδι των flowjob, και του anser (raper) για να απαντήσω ότι ο Θεός πίνει… lager! «Ο Θεός που προσκυνάνε είναι άδειος, ο δικός μας είναι άνθρωπος κι έχει άδεια τσέπη» Χριστόφορος, 608 Brewing Co
Αν μια Pale Ale ήταν άνθρωπος, τι δουλειά θα έκανε;
Η δικιά μας Χάρμα Pale Ale πάντως, έχει έντονη γεύση, είναι ιδιαίτερα αρωματική, ένας χείμαρρος φρεσκάδας ξεπηδά σε κάθε γουλιά, είναι εξωτική και μυστηριώδης κι έχει γοητεία όπως… μία αεροσυνοδός αλλά, της εποχής πολύ πριν την εμφάνιση των low cost αεροπορικών. Γιάννης, Χάρμα – Κρητική ζυθοποιΐα
Ποια πιστεύεις ότι είναι η μυστική υπερδύναμη της μπύρας;
Η μπύρα είναι το κατεξοχήν κοινωνικό ποτό! Δεν θέλεις να πίνεις μπύρα μόνος… θες να τη μοιράζεσαι! Αντώνης, GreekBeerShop.gr
Αν μια stout ήταν φαγητό, τι φαγητό θα ήταν;
Μια stout θα ήταν ή κάποιο σιγομαγειρεμένο στιφάδο –πυκνό, ζεστό, με βάθος– ή ένα κέικ σοκολάτας με αρώματα καφέ και καραμέλας. Κάθε γουλιά (ή μπουκιά) θα είχε πολλές στρώσεις γεύσης. Κωνσταντίνος, Berlin by 5 drunk men
Τι μπύρα να κεράσω κάποιον-α στο πρώτο ραντεβού για να πάει καλά;
Mediterranean Fig DIPA 8% alc που είναι και αφροδισιακή λόγω του σύκου και των φύλλων συκής που περιέχει! Βαγγέλης, ΚΥΚΑΩ
Αν ο Οκτώβρης ήταν μπύρα, τι είδους μπύρα Θα ήταν;
Θα ήταν west coast IPA: λεπτή γεύση φρούτων για το καλοκαίρι που τελειώνει – αρώματα πεύκου και αίσθηση επερχόμενης βροχής για το φθινόπωρο που ήρθε. Και πάνω απ’ όλα αυτά, ζεστή πικράδα του χειμώνα. Χάρης, ΓΚΟΤΖΙΛΑ taproom
Ποια μπύρα ταιριάζει καλύτερα σε ένα road trip;
Θα απαντήσω για τον οδηγό! Για να μένει και το κεφάλι του καθαρό και το δίπλωμά του στα χέρια του… και όχι στης τροχαίας… ζύθο 0% αλκοόλ! Δημήτρης, Red Lion Pub
Με ποια μπύρα θα έβγαινες ραντεβού και ποια θα άφηνες στο friendzone;
Θα έβγαινα ραντεβού με την Grimbergen Double γιατί είναι κόκκινη άρα παθιάρικη και θα άφηνα στο friendzone την Guinness γιατί είναι… φλατ! Κώστας, Le Roi
Ποια μπύρα ταιριάζει καλύτερα με μια βροχερή Κυριακή στο σπίτι;
Αν είσαι του cozy, πάρε μια Stout – μαύρη, πλούσια, και γεμάτη σοκολάτα & καφέ. Είναι σαν να πίνεις το πιο ενήλικο κακάο του κόσμου. Αν όμως η βροχή σε βρίσκει στο φιλοσοφικό σου mode, τότε άνοιξε ένα Barley Wine – γλυκό και δυνατό που σε κάνει να σκέφτεσαι αν όντως είναι ένα κριθαρένιο κρασί! Δήμητρα & Μάκης, ALE BOX
Ποια μπύρα ταιριάζει καλύτερα σε μια ερωτική απογοήτευση;
Η δική μας φρέσκια μυρωδάτη και φρουτένια DownUnder IPA που δίνει smiles for miles σε όποιον τη δοκιμάζει. Θάνος, Alu Beer
ΜπυροPlaylist
Η μπύρα θέλει παρέα, η παρέα θέλει μουσική κι η μουσική θέλει μπύρα. Από κλασικούς ροκ και punk και metal ύμνους, μέχρι μπλουζ και μερακλίδικα ελληνικά αγαπημένα, οι ιστορίες της μπύρας μπορούν να είναι τα πάντα και να χωρέσουν παντού.
Η παρακάτω λίστα φτιάχτηκε από τους συνεργάτες του αφιερώματος και από την ομάδα του ΗΠΖ κι όχι να το παινευτούμε, αλλά είναι το τέλειο soundtrack για ποτήρια που αδειάζουν αλλά γεμίζουν ξανά. Για να την ακούσετε στο Spotify, σκανάρετε το QR code.
Όταν η μπύρα εμπνέει
Του Τζόνι Λόγκαν, ζυθοποιός του μέλλοντος
Μια σκοτεινή, παγωμένη νύχτα στα βουνά των Ιταλικών Άλπεων, ο Τζον Λόγκαν περπατούσε. Δεν ήταν πια ένα απλό περπάτημα, αλλά ένας ατέλειωτος, βάναυσος αγώνας. Είχε ήδη καλύψει τα περισσότερα χιλιόμετρα της απόστασης l, και κάθε βήμα ήταν μια μάχη ενάντια στον πόνο, στην κούραση και στην απόγνωση. Το μόνο που τον κρατούσε ήταν η σκέψη της αποστολής του.
Κάθε τόσο συναντούσε άλλους ανθρώπους, σιωπηλούς, σκιές που προχωρούσαν χωρίς στόχο. Δεν υπήρχαν λόγια, δεν τους ένωνε τίποτα. Ένιωθε τα πόδια του να καίγονται, το μυαλό του θολό από την έλλειψη ύπνου, αλλά συνέχιζε.
Φτάνοντας σε ένα μικρό καταφύγιο στη χιονισμένη πλαγιά, άνοιξε την πόρτα, και η μυρωδιά της βύνης, του λυκίσκου και της ζύμης τον τύλιξε σαν ζεστή αγκαλιά. Στο βάθος, ένας ηλικιωμένος ζυθοποιός με μούσια σαν άφρο, σκούπιζε το πάτωμα. Ο Τάκης, με τα μάτια του να λάμπουν, έβγαλε ένα κρύο, κεχριμπαρένιο ποτήρι γεμάτο μπύρα από τον ξύλινο πάγκο. Στον κόσμο του 2550, η μπύρα δεν ήταν απλά ένα ποτό· ήταν μια εμπειρία, μια μορφή τέχνης που αναβίωνε τις αναμνήσεις και τα συναισθήματα του παρελθόντος. Ο Τάκης, ένας γέροντας ζυθοποιός, ήταν ένας απ’ τους λίγους που γνώριζαν την αρχαία τεχνική. Στο ζυθοποιείο του, το «ΕΝ ΓΑΛΑΞΙΑ», δεν παρασκεύαζε απλώς μπύρα. Παρασκεύαζε αναμνήσεις.
«Θέλω μια μπύρα», είπε ο Λόγκαν.
Έβγαλε ένα κρύο, κεχριμπαρένιο μπουκάλι ο Τάκης, γεμάτο μπύρα, που ονομαζόταν «ANAMINSI». Ο Λόγκαν την ήπιε, και ξαφνικά, τα μάτια του άνοιξαν διάπλατα.
«Τι είναι αυτό;» αναφώνησε. «Νιώθω όπως όταν έπαιζα παιδί, με τον γάιδαρο του παππού μου στα χωράφια, ευτυχισμένος, χωρίς καμιά έγνοια. Αλλά… Όμως μυρίζει σαν γάλα με σοκολάτα, γιατί;»
Ο γέρος χαμογέλασε.
«Είναι η μπύρα της ανάμνησης, σου φέρνει εικόνες που έχουν μείνει χαραγμένες μέσα μας… Τώρα με τη γεύση… είναι περίεργη φάση. Είναι κάτι που δεν μπορεί να εξηγηθεί, μόνο να βιωθεί».
Ο Λόγκαν ήθελε και άλλη μπύρα. Ξαναδοκίμασε.
«…ο παππούς μου μου μαθαίνει σκάκι. Και… η μυρωδιά… σαν βρεγμένου σκύλου;»
Ο ζυθοποιός γέλασε.
«Είναι μια μικρή ιδιοτροπία της συνταγής, Τζον. Ονομάζεται
«out of the blue». Και πίστεψέ με, το απρόβλεπτο είναι πάντα
το καλύτερο μέρος της ζωής μας».
Ο Τζον, σοκαρισμένος, έσκασε ένα πλατύ χαμόγελο.
«Ξέρετε τι;» είπε. «Η μπύρα σας είναι η καλύτερη που
έχω δοκιμάσει. Και νομίζω ότι ξέρω τι πρέπει να κάνω τώρα…»
