Σε έναν ήσυχο δρόμο της Αθήνας, ο οποίος όμως δεν χάνει τον παλμό της πόλης, υπάρχει ένας χώρος που όταν ανοίγεις την πόρτα του βρίσκεσαι αντιμέτωπος με τη φαντασία και τη δημιουργία. Αυτό είναι το Air Castle Expression Space.
Photo credits: Ιωάννα Πάκα (Ioanna Paka photography)
Φαντάσου, λοιπόν, κάτι που μοιάζει με σύννεφο, απαλά αιωρούμενο· και ταυτόχρονα κάτι γερό, με τοίχους που αντέχουν, με ίχνη παλαιότερων παραμυθιών και θρύλων. Ένα κάστρο, όχι όμως βαρύ, αλλά ελαφρύ σαν αέρας. Είναι η αίσθηση εκείνη που σου επιτρέπει να ονειρεύεσαι μέσα στη μέρα σου – να φτιάχνεις πύργους από φαντασία, αλλά με θεμέλια που σε κρατούν όρθιο. Η αντίθεση λειτουργεί σαν γέφυρα: το «air» για ελευθερία, αφαίρεση, ονειροπόληση· το «castle» για σταθερότητα, κοινότητα – το κάστρο είναι συλλογική εικόνα που έχουμε από παραμύθια και μύθους.
Η ιστορία πίσω από το αποτέλεσμα
Ο Pirros και ο Φώτης γνωρίστηκαν χρόνια πριν στη Σχολή Καλών Τεχνών στη Φλώρινα – συμφοιτητές και συγκάτοικοι όντες, άρχισαν να μοιράζονται ιδέες, σχέδια, σκέψεις. Δέκα χρόνια συζητούσαν: «Ας κάνουμε μαζί κάτι», αλλά οι μέρες περνούσαν, τα σχέδια αναβάλλονταν, οι ιδέες έμεναν σκόρπιες. Μέχρι που ήρθε η στιγμή που εμφανίστηκε ο χώρος μπροστά τους κι έτσι χωρίς πολλές κουβέντες, μόνο με βλέμματα, ενθουσιασμό και με την ανάγκη να δημιουργήσουν μαζί, εκείνες οι σκέψεις ενώθηκαν, τα όνειρα πήραν μορφή, και γεννήθηκε το Air Castle Expression Space.
Μαζί, συνέθεσαν κάτι που είναι πολύ περισσότερο από απλώς ένας εργαστηριακός χώρος. Είναι μία κοινότητα πειραματισμού. Ένας ανοιχτός χώρος για διαφορετικές ομάδες και άτομα –νέους, μεγαλύτερους, αρχάριους, προχωρημένους– για όποιον αισθάνεται την ανάγκη να εκφραστεί μέσα από τέχνη. Ένας πειραματικός καμβάς: εργαστήρια, workshops, open studio, παρουσιάσεις, συνεργασίες – όπου ό,τι συμβαίνει δεν είναι (πάντα) προκαθορισμένο, αλλά προκύπτει μέσα από τη διάδραση. Ένα σημείο συνάντησης για τη γειτονιά, για την ευρύτερη κοινότητα της Αθήνας , όπου η τέχνη δεν είναι απλώς κάτι που «κοιτάς» σε γκαλερί ή μουσεία, αλλά κάτι που συμμετέχεις, αγγίζεις, δημιουργείς. Μαθαίνεις να τη φτιάχνεις κι όχι απλά να την καταναλώνεις.
Ο χώρος εκτείνεται σε τρία επίπεδα, καθένα με τον δικό του χαρακτήρα:
Βασικός χώρος: το εργαστήριο με πάγκους, καβαλέτα, εργαλεία. Όλα διαμορφωμάνεα ώστε να είναι ευέλικτα: να μετακινούνται, να αποθηκεύονται γρήγορα, να απελευθερώνουν το χώρο όταν χρειάζεται για άλλα είδη δράσεων.
Μπαλκόνι: ένα καθιστικό, φιλόξενο, μια βιβλιοθηκούλα, ένας τόπος ξεκούρασης, συζήτησης αλλά και πηγή έμπνευσης.
Υπόγειο: εκεί διαμορφώνεται όσο γράφονται αυτές οι αράδες κάτι πολύ ενδιαφέρον. Messy play εργαστήρι! Ένας χώρος όπου επιτρέπονται τα λάθη, οι κηλίδες, το χάος που φέρνει απελευθέρωση. Εκεί που μαθαίνουμε ότι το λάθος μπορεί να είναι δημιουργικό, ο καθένας μπορεί να λερώσει και να λερωθεί άφοβα – κόντρα σε αυτό που μαθαίνουμε από μικρά: να μη λερώνουμε και να είμαστε πάντα προσεκτικοί.
Υπηρεσίες, πρακτικές, κοινότητα
Σταθερά τμήματα ζωγραφικής όπου αρχάριοι και άνθρωποι με μεγαλύτερη εμπειρία συνδημιουργούν. Οι έμπειροι δεν προπορεύονται και οι αρχάριοι ακολουθούν, αλλά όλοι μαζί είναι σύντροφοι στην ανακάλυψη. Το ενδιαφέρον εδώ είναι ότι τα άτομα που έχουν παραπάνω εμπειρία καταφέρνουν να σπάσουν το κομμάτι της κλασικής γραφής που γνωρίζουν ήδη και αυτό φέρνει τόσο καλλιτεχνική όσο και προσωπική απελευθέρωση. Στο πλαίσιο των τμημάτων ζωγραφικής οι ομάδες δουλεύουν επάνω σε κοινό θέμα κι έτσι δημιουργείται κοινός τόπος, σύνδεση, κοινός κώδικας, αίσθηση του από κοινού χτίσματος.
Τμήματα εικαστικών: διαφορετικές μορφές τέχνης, πειραματισμός με υλικά και τεχνικές, αλλαγές και εκπλήξεις.
One-off εργαστήρια τα Σαββατοκύριακα με προσκεκλημένους καλλιτέχνες οι οποίοι παρουσιάζουν τις δικές τους τέχνες μέσα από εργαστήρια.
Όπως μας λένε ο Πύρρος και ο Φώτης:
Όσοι περνάνε απ’ το Air Castle νιώθουν ότι βρίσκουν κάτι περισσότερο από ένα μάθημα ή ένα εργαστήριο. Φτιάχνουν ένα δίκτυο ανθρώπων. Μερικοί που ξεκίνησαν ως μαθητές γίνονται μετά προσκεκλημένοι για να διδάξουν.
Είναι φανερή η ανάγκη για αλληλεπίδραση, ειδικά μέσω της δημιουργικής έκφρασης, μέσα από ένα πλαίσιο όπου δεν φοβάσαι να κάνεις λάθη, να πειραματιστείς, να νιώσεις ότι ο χώρος είναι δικός σου.
Έρχονται με όρεξη, με ιδέες, με θέληση. Και βρίσκουν έναν καμβά που δεν τους περιορίζει· τους προσκαλεί να συμμετέχουν, να εξερευνήσουν, να αφήσουν το σημάδι τους.
Αυτή είναι η φωνή του Air Castle – ελεύθερη, πειραματική, συνεχιζόμενη. Όπως οι άνθρωποι που το γεμίζουν, όπως οι στιγμές που δημιουργούν, όπως τα όνειρα που δεν περιμένουν τη νύχτα για να ανθίσουν.
Σπινθάρου 47, Νέος Κόσμος
Instagram: aircastle_space
