Ο Βαγγέλης Σαλβάνος δεν φωνάζει. Και γι’ αυτό τον ακούμε.

Αναγνωρίσιμος από τον ρόλο του στον «Άγιο Έρωτα» αλλά κυρίως από τη συνέπεια με την οποία τιμά τη σκηνή, ο ηθοποιός Βαγγέλης Σαλβάνος μιλά για τις χαμηλόφωνες επαναστάσεις του, τις δυσκολίες της έκθεσης, το θέατρο που χτίζεται με το παιδί μέσα του και την πόλη που κάποτε αγαπούσε.

Δεν είναι από τους καλλιτέχνες που θα σε εντυπωσιάσουν με όχημα τον στόμφο, την υπερβολή ή την μετατροπή του εαυτού τους σε περσόνα. Δεν ανήκει σε εκείνους που θα σε πείσουν ότι έχουν «κάτι να πουν». Ο Βαγγέλης Σαλβάνος δουλεύει σταθερά και αθόρυβα, μέσα και έξω από τη σκηνή, με μια διακριτικότητα που δεν ζητά να αναγνωριστεί, αλλά επιμένει να λάμπει. Με αφορμή την παρουσία του στον «Άγιο Έρωτα», αλλά και την συμμετοχή του στην παράσταση «Η Μπέμπα» της Μάριον Άνθη, μιλήσαμε για όσα κρατούν έναν ηθοποιό στο επάγγελμα, για την απατηλή λάμψη της τηλεόρασης, για τις προσωπικές επαναφορές και για εκείνες τις μικρές στιγμές που αναπολούμε ή απλώς (δεν) θέλουμε να διαγράψουμε από τη μνήμη μας.

Πόσοι σου λένε για το σήριαλ, για τον Άγιο Έρωτα; Τι αλλάζει, τελικά, όταν ένας ηθοποιός παίζει στην τηλεόραση;

Ο «Άγιος Έρωτας» είχε μεγάλη επιτυχία οπότε, παρόλο που δεν έχω ποσοτικά μεγάλο τηλεοπτικό χρόνο, με αναγνωρίζουν ή αν τύχει να μιλήσουμε για το σίριαλ θα καταλάβουν ποιον ρόλο υποδύομαι. Αυτό που αλλάζει είναι μια ψεύτικη ικανοποίηση που λαμβάνουμε γιατί υποσυνείδητα θεωρούμε πως ο ηθοποιός είναι μεγάλος μόνο αν είναι αναγνωρίσιμος. Ευτυχώς, αυτό το στερεότυπο το ξεπέρασα γρήγορα. Αλλάζουν όμως και οι οικονομικές απολαβές…

Υπάρχει κάποιο σκηνικό από πρόβα που θες να ξεχάσεις και δεν γίνεται;

Ζορίστηκα για να θυμηθώ κάποιο και είμαι χαρούμενος που δεν έχω. Ελπίζω να συνεχίσει έτσι. Εντάσεις και δύσκολες στιγμές είναι μέσα στο κάδρο για όλα τα επαγγέλματα πόσο μάλλον σε ένα επάγγελμα που σε φέρνει κυρίως αντιμέτωπο με σένα.

Όπως οι περισσότεροι νέοι (και όχι μόνο) ηθοποιοί, έχεις κι εσύ περάσει από δουλειές που δεν φώναζαν «υψηλή τέχνη». Σε ζόρισε ποτέ αυτό ή το αγκάλιασες;

Αυτή είναι μια δύσκολη συνθήκη. Πολλή υπερανάλυση. Όταν όμως καταλήξω να δεχτώ θα το υποστηρίξω με όλο μου το είναι. Η αυτοκριτική γίνεται πάντα στο τέλος. Και δεν εννοώ στο τέλος κάθε παράστασης, ούτε το τέλος της σεζόν.

Τι σε κρατάει μέσα στο επάγγελμα; Και τι σε απωθεί όσο μεγαλώνεις;

Με κρατάει η αυτή η μαγεία της δημιουργίας ενός κόσμου από το τίποτα, η επαφή με μένα που μου είναι αναγκαία γιατί διαρκώς εξελίσσομαι και πρέπει να ξανά συστήνομαι με τον εαυτό μου, με το παιδί μέσα μου που παραμένει ζωντανό και ακμαίο. Με απωθεί η καταπίεση, η ανελευθερία και η διαφορετική αισθητική. Με απωθεί ακόμη η ύπαρξη πρακτορείων που μας μανατζάρουν με το έτσι θέλω, τουλάχιστον τους μικρομεσαίας εμβέλειας ηθοποιούς και γενικά ο κακογραμμένος κώδικας με τον οποίο λειτουργούν οι επαγγελματικές σχέσεις στον χώρο των καλλιτεχνών.

Με ποιους ρόλους έχεις συνομιλήσει αληθινά; Υπάρχει κάποιος που σε χάραξε πραγματικά;

Σε μια παράσταση που είχαμε ανεβάσει με ένα θεατρικό εργαστήρι πίσω στο 2017-2018. Ο Ρομπέρτο Τσούκο. Τότε δοκίμασα μια μέθοδο αποκλειστικά για αυτόν τον ρόλο και τις ιδιαιτερότητές του και από τότε δεν την έχω ξαναδοκιμάσει και ας παρουσίασε επιτυχία.

Αν σου έδιναν ένα θέατρο να το κάνεις ό,τι θες για 24 ώρες, τι θα το’ κανες;

Θα φώναζα τους συμμαθητές μου από το πρώτο έτος της δραματικής σχολής να ξαναπαίξουμε τα κομμάτια που δώσαμε στις πρώτες μας εξετάσεις. Όταν είδα την ερώτηση και το φαντάστηκα αυτό χαμογελούσα για μισή ώρα.

Πόσο χαίρομαι! Τι σε κουράζει να εξηγείς για σένα (από καλλιτεχνικής και όχι μόνο άποψης) και πια δεν το κάνεις;

Με κουράζει να εξηγώ ότι δεν λέω καλά ψέματα επειδή έχω σπουδάσει και εργάζομαι σαν ηθοποιός. Ακόμη και όταν τα ιστορικά ψηλά ή χαμηλά της εκδήλωσης των συναισθημάτων μου εκλαμβάνονται ως μια off stage πρόβα.

Σε ποια φάση της ζωής σου θα ήθελες να κάνεις fast forward; Και σε ποια rewind χωρίς δεύτερη σκέψη;

Fast forward με τρέλα την περίοδο του κόβιντ. Rewind σε μια εποχή που μου έφτανε να βγω μια βόλτα να περπατήσω ή να μιλήσω για 10 λεπτά στο τηλέφωνο με ένα αγαπημένο πρόσωπο για να νιώθω πως όλος ο κόσμος μου ανήκει.

Τι κάνεις αυτή την εποχή; Πώς θα είναι το καλοκαίρι για σένα και τι να περιμένουμε από τη νέα σεζόν;

Θα συνεχίσουμε τις παραστάσεις της «Μπέμπας» όπως όλα δείχνουν, έπεται η επιστροφή μου στην σειρά καθώς ο ρόλος μου βρίσκεται στην φυλακή, υπάρχουν 2 ακόμη projects που θα αποφύγω όμως κάθε προχειρότητα μέχρι να τα ξεκινήσω και να τα υλοποιήσω οπότε μιλάμε για τον Σεπτέμβρη πια. Έχουν άλλα πράγματα προτεραιότητα αυτό το διάστημα πέρα από τα καλλιτεχνικά.

Η Αθήνα σού φέρεται τρυφερά ή σε εξοντώνει;

Έχω χάσει κάθε ρομαντισμό για αυτή την πόλη. Στις αναμνήσεις μου την λατρεύω. Στην καθημερινότητα με εξοντώνει με τρομακτική επιτυχία.