Θεόφραστου Σακελλαρίδη
Ο ΒΑΠΤΙΣΤΙΚΟΣ
Οπερέτα σε τρεις πράξεις
Στο ΘΕΑΤΡΟ ΜΑΡΙΑ ΚΑΛΛΑΣ (πρώην «Ολύμπια»)
με την Συμφωνική Ορχήστρα και Χορωδία Δήμου Αθηναίων
16-18, 20-22, 28-29 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2022
Από τις ωραιότερες βραδιές, από τις ευτυχέστερες βραδιές αυτού του ιστορικού θεάτρου, όπου τραγούδησε η μεγάλη Μαρία Καλογεροπούλου και τώρα στεγάζει μερικά θυμητάρια της.
«Κανείς/καμία δεν θα ξανατραγουδήσει σαν την Μαρία Καλογεροπούλου»: αυτή πλέον είναι μια κοινή διαπίστωση, διατύπωση των ανείπωτων συναισθημάτων τιμής σε μια ομολογουμένως μεγίστη παγκόσμια καλλιτέχνιδα που ανανέωση την όπερα φέρνοντάς την πιο κοντά στις ρίζες της, στην αρχαία τραγωδία.
Ό,τι και να δούμε θα είναι μετά Μαρία Κάλλας (μ.Μ.Κ.).
Μπορούμε όμως να ακούσουμε τα κύτταρά μας να τραγουδάνε ακόμη, σε έναν ρυθμό τόσο γνώριμο: τής χλωροφύλλης όταν φωτοσυνθέτει και φωτοσυντίθεται, του κυμάτου όταν βράζει χωρίς να κοχλάζει, των ηφαιστείων όταν κοχλάζουν δίχως εκρήγνυνται, των συννέφων που ταξιδεύουν άνευ βροχής, τού κεραυνού άνευ αστραπής, καθώς και της αστραπής άνευ κεραυνού.
Συνήθως όμως «όπου υπάρχει καπνός υπάρχει και φωτιά». Ακούγοντας λοιπόν καλά σχόλια, πήγαμε να διαπιστώσουμε ιδίοις ωσίν τε όμμασιν αυτή την σκερτσόζα, μπριόζα, διονυσιακή εκδοχή τής γνωστής οπερέττας τού Θεόφραστου Σακελλαρίδη, που παίζεται σπάνια, αν και παραπέμπει σαφώς τόσο στην ηθογραφία τού 19 ου αιώνα όσο και στην φαρσοκωμωδία τού ασπρόμαυρου κινηματογράφου του εικοστού αιώνα.
Το λεγόμενο «ελαφρό θέατρο», είτε πρόκειται για το μπουλβάρ (του δεύτερου μισού του 18ου αιώνα) είτε για το κωμειδύλλιο, είτε για το βοντβίλ (του 17ου αιώνα) είτε για την κωμωδία χαρακτήρων, κατέχει πάντα μια περίοπτη θέση στις επιλογές τού κυρίαρχου θεατρόφιλου κοινού, που απέχει από βαριά καταθλιπτικά παραστατικά γεγονότα, δεν γυρίζει όμως την πλάτη σε κάθε τι που εξάπτει την καταπιεσμένη ερωτική ονειροφαντασιά του.
Η χαλάρωση των συνήθως αυστηρών μικρομεσοαστικών ηθών με καρναβαλικά-γονιμολατρικά ή καλλιτεχνικά-παραστατικά προσχήματα είναι ένας κοινός τόπος όπου συναντώνται η Υψηλή με την αγοραία Τέχνη, η Ουρανία με την Πάνδημον Αφροδίτην.
Χωρίς την ανάγκη τής εκ του ασφαλούς οφθλαμοπορνείας σε άλλα ήθη, άλλα έθιμα, δεν θα υπήρχαν πολλά είδη, μορφές και υβρίδια καλλιτεχνικής έκφρασης.
Στο συγκεκριμένο έργο, στην συγκεκριμένη παράσταση αξιοθαύμαστων επιδόσεων, η ανοχή και η αντοχή σε εξωσυζυγικά κυνήγια καλύπτεται από τον μανδύα των παρεξηγήσεων, που μοιάζουν σαν να σκηνοθετούνται από μια ανώτερη ειρωνική δύναμη, που αρέσκεται στο να γελά με τα μπλεξίματα και τις περιπλοκές τού ερωτικού ενστίκτου των ανθρώπων, στον κήπο των ηδονών, εκεί όπου η ακανθώδης ενοχή δεν είχε φυτρώσει ακόμη.
Φωνητικά και κινησιολογικά, αισθητικά και σκηνογραφικά, ακουστικά και παραμυθικά άψογη αυτή η παράσταση, τιμάει και τον ΟΠΑΝΔΑ (τον Οργανισμό Πολιτισμού τού ΔΗΜΟΥ ΑΘΗΝΑΙΩΝ) και το ιστορικό ΘΕΑΤΡΟ ΟΛΥΜΠΙΑ, όπου στεγαζόταν παλαιότερα η Εθνική Λυρική μας Σκηνή (πριν μετακομίσει στο απαστράπτον Ίδρυμα Σταύρου Νιάρχου).
Δεν ξέρω εάν η Μαρία Κάλλας θα χειροκροτούσε αυτή την φανταιζί παράσταση, θα επικροτούσε όμως τον μόχθο και τον κάματο τόσων ηρωικών καλλιτεχνών αποφασισμένων να συνδημιουργήσουν ένα διασκεδαστικό θέαμα, συνεκτικά δεμένο με την παράδοση.
Παράσταση άξια να καταγραφεί. Καθηλώνει τον αμύητο θεατή, αποσβολώνει τον μυημένον…
Μετά Λόγου Γνώσεως,
Δρ Κωνσταντίνος Μπούρας
https://konstantinosbouras.gr
info:
ΣΚΗΝΙΚΑ / ΚΟΣΤΟΥΜΙΑ: ΓΙΩΡΓΙΝΑ ΓΕΡΜΑΝΟΥ
ΦΩΤΙΣΜΟΙ: ΣΤΕΛΛΑ ΚΑΛΤΣΟΥ
ΧΟΡΟΓΡΑΦΙΕΣ: ΜΙΜΗ ΑΝΤΩΝΑΚΗ
ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΧΟΡΩΔΙΑΣ: ΣΤΑΥΡΟΣ ΜΠΕΡΗΣ
ΒΟΗΘΟΣ ΜΑΕΣΤΡΟΣ: ΝΙΚΟΣ ΛΑΑΡΗΣ
ΒΟΗΘΟΣ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗΣ: ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ ΨΩΜΑ
ΜΟΥΣΙΚΗ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ: ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΓΙΑΚΑΣ
ΒΙΒΙΚΑ: ΑΝΝΑ ΣΤΥΛΙΑΝΑΚΗ (16, 18, 21, 22, 29/12) ΧΡΥΣΑ ΜΑΛΙΑΜΑΝΗ (17, 20, 28/12)
ΚΙΚΗ: ΜΑΡΙΣΙΑ ΠΑΠΑΛΕΞΙΟΥ (16, 18, 21, 22, 29/12) ΜΑΡΘΑ ΣΩΤΗΡΙΟΥ (17, 20, 28/12)
ΧΑΡΜΙΔΗΣ: ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΑΚΣΟΓΛΟΥ
ΖΑΧΑΡΟΥΛΗΣ: ΧΑΡΗΣ ΑΝΔΡΙΑΝΟΣ
ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΑΡΧΗΣ: ΤΑΣΗΣ ΧΡΙΣΤΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
ΚΟΡΤΑΣΗΣ: ΘΑΝΑΣΗΣ ΤΣΑΛΤΑΜΠΑΣΗΣ
ΜΑΡΤΗΣ: ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΤΡΙΑΝΤΑΚΩΝΣΤΑΝΤΗΣ
ΧΟΡΕΥΤΕΣ: ΜΙΜΗ ΑΝΤΩΝΑΚΗ, ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΤΡΟΥΖΑΣ
ΕΙΚΑΣΤΙΚΟ: © ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΓΕΩΡΓΑΝΤΑΣ
«Ο Βαπτιστικός» του Θ. Σακελλαρίδη, η πιο δημοφιλής ελληνική οπερέτα, αγαπήθηκε από γενιές και γενιές Ελλήνων για την υπέροχη μουσική της και την ξεκαρδιστική της υπόθεση. Μετά την επιτυχία του «Ιδομενέα» του W.A. Mozart, o Γιώργος Πέτρου σκηνοθετεί ξανά στο Ολύμπια και διευθύνει τη Συμφωνική Ορχήστρα και τη Χορωδία Δήμου Αθηναίων.
Μαζί του, ένα επιτελείο σπουδαίων λυρικών τραγουδιστών και ηθοποιών ζωντανεύει το αριστούργημα του Σακελλαρίδη, σε μια διαχρονική παραγωγή που συνδυάζει τη σύγχρονη αισθητική με στοιχεία Art déco της ελληνικής Belle Époque.
«O Βαπτιστικός», που σύμφωνα με τον ίδιο τον δημιουργό του «μυρίζει Ελλά – δα», παρουσιάζεται στην αυθεντική εκδοχή της ιστορικής πρεμιέρας του 1918, σε ενορχήστρωση του ίδιου του συνθέτη, που φέρνει το έργο κοντά στους ήχους των J. Offenbach, F. Lehár και J. Strauss II.
Βαλς, πόλκες, τανγκό, μαζούρκες και πολύ αγαπημένες μελωδίες με άρωμα ελληνικό συνθέτουν έναν πολύχρωμο μουσικό κόσμο που αποτελεί αναμφίβολα ένα από τα σημαντικότερα μνημεία του νέου ελληνικού πολιτισμού.
