Μιλήσαμε με την Ελένη Ορνεράκη

Ελένη έχοντας παρακολουθήσει την πρεμιέρα θέλω να σου κάνω κάποιες ερωτήσεις. Σε αρκετά σημεία της παράστασης το κοινό γελασε. Το «Ay, Carmela!» είναι δράμα ή κωμωδία;

To AY CARMELA είναι ένα κείμενο που χρησιμοποιεί το χιούμορ σαν αρωγό για να επικοινωνήσει τις τραγικές και δύσκολες καταστάσεις στις οποίες βρίσκονται οι ήρωες της ιστορίας.
Η επιλογή της σκηνοθετικής ματιάς εξ αρχής είχε αυτήν την προσέγγιση.. Η Esther άνοιξε το δρόμο σε μια υποκριτική προσέγγιση που αναδείκνυε μια αφαίρεση του Δράματος.. μια προσέγγιση η οποία αφήνει στην προσωπική άποψη του θεατή αν θα κλάψει ή θα γελάσει..

Η επιλογή αυτής της ταυτότητας σας φόβισε καθόλου;

Η δυσκολία αλλά και η πρόκληση με την κωμωδία είναι ότι ο ηθοποιός ακροβατεί κάθε στιγμή σε μια λεπτή γραμμή. Η κωμωδία δεν ¨παίζεται”. Το αστείο προκύπτει από τις καταστάσεις που βιώνουν οι χαρακτήρες, οι οποίοι όμως κατά κύριο λόγο υποφέρουν.

Γιατί αυτό το έργο; Ποιος και πότε στο πρότειναν και αποφάσισες να το ανεβάσετε;

To AY CARMELA  είναι ένα έργο το οποίο συνάντησα πρώτη φορά όταν ήμουν φοιτήτρια στη δραματική σχολή. Από την πρώτη στιγμή που το διάβασα το αγάπησα για τη φρεσκάδα του και την πολυεπίπεδη δράση του. Πραγματεύεται την ελευθερία, το ρατσισμό, τον πόλεμο, το θάνατο, τη θρησκεία, αλλά και το ίδιο το θέατρο, χωρίς όμως να γίνεται διδακτικό.
Με τον Βαγγέλη  συζητούσαμε πολύ καιρό ότι θα θέλαμε να ανεβάσουμε αυτήν την παράσταση και κάποια στιγμή απλά δημιουργήθηκαν οι κατάλληλες συνθήκες. Η Esther πραγματικά ήταν ο κατάλληλος άνθρωπος για να σκηνοθετήσει αυτήν την παράσταση. Βοήθησε πάρα πολύ το ότι δουλέψαμε το κείμενο στη γλώσσα που γράφτηκε. Η Esther ως ισπανόφωνη μας έδειξε το δρόμο και φώτισε πολλά σημεία στο έργο που έχουν να κάνουν με την Ισπανική κουλτούρα.

Σε κάποιες στιγμές, ακόμα και όταν δεν υπήρχε ένταση, έπεφτε η ατάκα του ενός πάνω στον άλλον. γιατί ακολουθήσατε αυτό το στυλ; και τι δυσκολία έχει;

Όπως και στα περισσότερα θεατρικά κείμενα, όταν “ανεβαίνουν” αποκτούν μια άλλη διάσταση. Το θέμα του ρυθμού κατά την άποψή μου είναι καθοριστικό για την ποιότητα της παράστασης. Ένα άρρυθμο και κακοκουρδισμένο κείμενο λειτουργεί ακριβώς όπως μια μουσική παρτιτούρα εκτελεσμένη με τον ίδιο τρόπο.

Μπορεί από γραφής να είναι ένα αριστούργημα αλλά η αρμονία μεταξύ των οργάνων και το τελικό προϊόν είναι αποτέλεσμα πολλών ωρών πρόβας και μελέτης του ρυθμού. Έτσι λοιπόν η δουλειά του ηθοποιού είναι να κουρδιστεί στη “μουσική” του κειμένου και ακόμα και αν πρέπει να “πατήσει” πάνω στα λόγια του συναδέλφου, χωρίς όμως να χάνεται το κείμενο. Ας μην ξεχνάμε ότι και στη ζωή πολύ σπάνια περιμένουμε να ολοκληρώσει κάποιος τη φράση του πριν του απαντήσουμε!

Ένα ιστορικό τραγούδι, θυμάσαι πότε το άκουσες για πρώτη φορά;

Η αλήθεια είναι το AY CARMELA το ήξερα πολύ καιρό πριν γνωρίσω την Καρμέλα του Sinistera. Μέσα στα “ταξίδια” που έκανα ως DJ στην ethnic μουσική είχα ανακαλύψει διάφορες εκτελέσεις τις οποίες και έπαιζα στα μαγαζιά που δούλευα.