«Η ΓΕΝΝΗΣΗ ΕΝΟΣ ΦΑΣΙΣΤΑ. Η ΑΠΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΦΙΛΟΥ ΤΣΑΦΟΥ», ένα θεατρικό έργου του Νίκου Κούνδουρου, που είναι σαν να γράφτηκε σήμερα, ανεβαίνει και ερμηνεύεται ιδανικά στον ΜΙΚΡΟ ΚΕΡΑΜΕΙΚΟ (οδός Ευμολπιδών 13).
Η ψυχογραφική δεινότητα τού Νίκου Κούνδουρου οδηγεί σε ένα ανεξίτηλο, διαχρονικό θα έλεγα, πορτραίτο ενός σχιζοειδούς γυναικοκτόνου που ενστερνίστηκε στο φασιστικό αφήγημα τής Χούντας που τον οδήγησε σε ακούσιο φόνο. Όμως ένας ανάλογος ψυχισμός σαν αυτόν που εικονογραφείται ως βαριά ψύχωση με εμμονές, ιδεοψυχαναγκασμούς και παραισθητικές τελετουργίες θα οδηγούσε ούτως ή άλλως σε κάποιου είδους έκρηξη του πρωτογόνου «ερπετοειδούς εγκεφάλου», που θα κατελάμβανε όλον τον χώρο τής ορθολογικής συνείδησης και των ανώτερων πνευματικών λειτουργιών τού «φλοιού» τού εγκεφάλου.
Το πρόβλημα δεν είναι εδώ η πρωτογενής σεξουαλική ικανότητα τού δράστη βιαστή και δολοφόνου αλλά και τα ανεπεξέργαστα δολοφονικά του ένστικτα επιβολής και άσκησης εξουσίας πάνω σε ένα αδύναμο όν.
Βέβαια ανάμεσα σε τέτοιου είδους παράσιτα ψαρεύουν πιστούς υπηρέτης όλοι οι απολυτάρχες τύραννοι και κάθε απάνθρωπο αντιδημοκρατικό ανελεύθερο καθεστώς, όπως ήταν η πρόσφατη χούντα των συνταγματαρχών με τον οργανωμένο χαφιεδισμό και τα συστηματικά βασανιστήρια των αντιφρονούντων, ανάμεσα στα οποία είναι και ο λεγόμενος «ψυχολογικός πόλεμος», τον οποίον επιχειρεί να εφαρμόσει πάνω στη μνηστή και υποψήφια σύζυγό του ο περιπεπλεγμένος πρώην πράκτορας των μυστικών υπηρεσιών.
Ρεαλιστική αφήγηση, ανατριχιαστικό δραματικό κρεσέντο μέχρι την ανατροπή τού τέλους, όπου μία λέξη, η τελευταία λέξη τού θύματος εξηγεί όλες τις προηγούμενες αλυσιδωτές αντιδράσεις.
Ψυχολογικό θρίλερ ίσως, που θα μπορούσε να γίνει ένα εξαιρετικό φιλμ νουάρ με γοτθικά στοιχεία και σαδομαζοχιστικές υπερβολές, ντοστογιεφσκικές παραβολές και σύζευξη βιώματος-ιστορίας, ακριβώς όπως επιτυγχάνεται στις επίσης αθάνατες «Δούλες» τού Ζαν Ζενέ.

Η αναφορά τού δράστη στον Ρασκόλνικωφ κατά την διάρκεια τής απολογίας του στο Κακουργιοδικείο είναι χαρακτηριστική των όποιων διακειμενικών αναφορών και συνειδητών ή αθέλητων επιρροών. Κάθε δραματουργός ψαρεύει όπου δει (και όπου βρει). Όπως κι ο Ρόντιον Ρομάνοβιτς Ρασκόλνικοφ πρωταγωνιστής στο «Έγκλημα και Τιμωρία» του Φιόντορ Ντοστογιέφσκι, έτσι και ο Θεόφιλος Τσάφος είναι φοιτητής.
Εκπληκτική εξπρεσιονιστική ερμηνεία από τον Νίκο Πανόπουλο, τηλεοπτική-υπεραναλυτική σκηνοθεσία από την Γιώτα Κουνδουράκη.
Το κείμενο διασώζεται χάνεται στη βαρύτητα των ξεδιπλούμενων συναισθημάτων, αισθημάτων, παραληρημάτων.
Ανατριχιαστικό θέαμα-ακρόαμα που παρακολουθείται με κομμένη την ανάσα.
Μανιχαϊστικοί φωτισμοί, γυμνό «ηχητικό τοπίο» (αρκούν οι ανάσες τού επί σκηνής δρώντος στα ίχνη ενός πραγματικού δράστη, που ήταν – παρά την ακρότητά του – ιστορικό πρόσωπο, παράδειγμα προς αποφυγήν).
Διδακτικό κείμενο, εμμέσως πλην σαφώς. Απευθύνεται και σε νεότερες γενιές που δεν έζησαν τη Δικτατορία στο πετσί τους (εμένα με πέτυχε η Χούντα στην πρώτη Δημοτικού Σχολείου)…
Βλέπεται μετά προσοχής τε και συνέσεως περισσής και τα απαραίτητα ψυχικά ανακλαστικά… Στοιχειώδη μέτρα προφυλάξεως: μάσκα εσωτερικής επιδράσεως απαιτείται εδώ.
Δρ Κωνσταντίνος Μπούρας
Info από το Δελτίο Τύπου:
https://www.ticketservices.gr/event/mikros-kerameikos-h-gennisi-enos-fasista/?lang=el
«Η ΓΕΝΝΗΣΗ ΕΝΟΣ ΦΑΣΙΣΤΑ
Η ΑΠΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΦΙΛΟΥ ΤΣΑΦΟΥ»
Θέατρο ΜΙΚΡΟΣ ΚΕΡΑΜΕΙΚΟΣ
από 1 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2025
ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΧΡΟΝΟΣ ΕΠΙΤΥΧΙΑΣ
Μια αποτρόπαια Γυναικοκτονία συγκλονίζει την κοινή γνώμη στα χρόνια της χούντας. Ο Νίκος Κούνδουρος πολιτικός μετανάστης στο Λονδίνο τότε, παρακολουθεί τη μεγάλη κοινωνική διάσταση που πήρε η πολύκροτη δίκη και με αφορμή αυτό το γεγονός, γράφει ένα συγκλονιστικό μονόδραμα.
Ένας φοιτητής της νομικής, σκότωσε με αποτρόπαιο τρόπο το κορίτσι με το οποίο είχε σχέση τρία χρόνια. Το πτώμα της νεαρής κοπέλας, πετάχτηκε από τον τρίτο όροφο ενός κεντρικού ξενοδοχείου της Αθήνας, ημίγυμνο μετά από ερωτική πράξη, στο πεζοδρόμιο σαν σκουπίδι. Ο Κούνδουρος μπαίνει με μεγάλη μαεστρία στο θολωμένο μυαλό του δολοφόνου.
Γράφει με λεπτομέρεια ακολουθώντας την αγωνία και την μανία καταδίωξης, του Θεόφιλου Τσάφου, ενός δολοφόνου ο οποίος μπέρδεψε το δικαστήριο και χαρακτηρίστηκε και σχιζοφρενής και σε απόλυτη συνείδηση.
Ο δολοφόνος δηλώνει στην απολογία του ότι είναι άνθρωπος των μυστικών υπηρεσιών πράγμα το οποίο δεν επιβεβαιώνεται.
Σε αυτό το σημείο, αρχίζει να ξετυλίγει αριστοτεχνικά το κουβάρι ο Κούνδουρος, γυρίζοντας πίσω στα γεγονότα, για να αποκαλύψει την παράνοια στη γέννηση ενός φασίστα.
Το έργο σκηνοθετήθηκε από την Γιώτα Κουνδουράκη με πρωταγωνιστή τον Νικο Πανόπουλο και παίχθηκε πριν από 15 χρόνια για 2 σεζόν, με μεγάλη επιτυχία και επαναλαμβάνεται για λίγες παραστάσεις.
Κείμενο: Νίκος Κούνδουρος
Σκηνοθεσία: Γιώτα Κουνδουράκη
Ερμηνεία: Νίκος Πανόπουλος
Φωτογράφιση/Σχεδιασμός Φωτισμών: Χριστίνα Φυλακτοπούλου
Video art – Εικαστική Σκηνική Επιμέλεια: Νίκος Γιαβρόπουλος
Επιμέλεια Μουσικής ήχων: Βασίλης Κωνσταντουλάκης
Βοηθός Σκηνοθέτη: Μαρία Χελιδώνη
Γραφιστική Επιμέλεια: Μαρία Νίτσιου
Επικοινωνία: Αντώνης Κοκολάκης
Social Media: Ελένη Βαζάκα
Παραγωγή: R.M.LIGHT















































































































