Το δικό του κείμενο με τίτλο “Η Τουρκομερίτισσα” σκηνοθετεί στο Θέατρο Εν Αθήναις ο Δημήτρης Καρατζιάς.
Η παράσταση έκανε πρεμιέρα στο τέλος της περσινής θεατρικής περιόδου στο Θέατρο Vault και συνεχίζει την επιτυχημένη πορεία του. Πήρε έπαινο το 2022, όντας στα 8 καλύτερα θεατρικά έργα του 41ου διαγωνισμού της Πανελλήνιας Ένωσης Λογοτεχνών (ΠΕΛ), ενώ την ίδια διάκριση έλαβε και στον 3ο Πανελλήνιο Διαγωνισμό Πεζογραφίας του Κεφαλονίτικου περιοδικού “ΚΕΦΑΛΟΣ” το 2023. Αφηγείται στιγμιότυπα της ζωής της σπουδαίας τραγουδίστριας του ρεμπέτικου Μαρίκας Νίνου, από τη γέννησή της το 1922 πάνω στο πλοίο Ευαγγελίστρια που μετέφερε την οικογένειά της από τη Σμύρνη στον Πειραιά, μέχρι το θάνατό της από καρκίνο 35 χρόνια αργότερα. Το πραγματικό της όνομα ήταν Ευαγγελία Αταμιάν και ήταν το τέταρτο παιδί της οικογένειάς της. Η Κοκκινιά ήταν η πρώτη κατοικία τους όταν έφτασαν στην Ελλάδα, ενώ η εκκλησία του Αγίου Ιακώβου στην ίδια περιοχή ήταν αυτή στην οποία έκανε τα πρώτα της τραγουδιστικά βήματα, σαν μέλος της εκκλησιαστικής χορωδίας. Ο πρώτος της γάμος σε πολύ νεαρή ηλικία της χάρισε ένα γιο, αλλά σύντομα διαλύθηκε, ενώ ο σύζυγός της αργότερα έφυγε για την Αρμενία κάνοντας καινούργια οικογένεια. Το 1944 γνωρίζει τον ακροβάτη και θιασάρχη Νίκο Νικολαΐδη (Νίνο) και γίνονται κατ’ αρχήν καλλιτεχνικό ζευγάρι και στη συνέχεια ζευγάρι και στη ζωή. Η μητέρα του ήταν υπεύθυνη για την καλλιτεχνική μετονομασία της σε Μαρίκα Νίνου, με το οποίο έμεινε στην ιστορία. Ο Πέτρος Κυριακός ήταν ο πρώτος που αναγνωρίζοντας το ταλέντο της, τη σύστησε στο Μανώλη Χιώτη, με τον οποίο έκανε τα πρώτα της δισκογραφικά βήματα. Ακολούθησαν συνεργασίες της (δισκογραφικές ή ζωντανές σε μαγαζιά) με αρκετούς άλλους σημαντικούς συνθέτες και τραγουδίστριες της εποχής, οπότε το πλήρωμα του χρόνου φέρνει τη γνωριμία της με τον Τσιτσάνη, η οποία ήταν καλλιτεχνική και προσωπική. Η συνεργασία τους στην ταβέρνα του Τζίμη του Χοντρού άφησε εποχή, ενώ η προσωπική τους σχέση είχε πολλές διακυμάνσεις και της άφησε πολλές απογοητεύσεις και πληγές. Η Νίνου τραγούδησε (αρχοντο)ρεμπέτικα που έγραψαν ιστορία και παρά τη σύντομη ζωή της άφησαν ανεξίτηλο αποτύπωμα, γνώρισαν πολλές επανεκτελέσεις και τραγουδιούνται ακόμα και σήμερα.
Τη σκηνοθεσία της παράστασης αναλαμβάνει ο Δημήτρης Καρατζιάς υιοθετώντας μία αφηγηματική νόρμα από δύο πρόσωπα, που παράλληλα με τις στιγμές από την προσωπική ιστορία της ηρωίδας, σχολιάζει και την κοινωνικοπολιτική κατάσταση στη χώρα την εποχή που διαδραματίζονται τα γεγονότα. Παράλληλα εμβαθύνει τόσο στην καλλιτέχνιδα, όσο και στον άνθρωπο, εστιάζοντας σε σημαντικά γεγονότα της πορείας της στο καλλιτεχνικό στερέωμα, αλλά και φωτίζοντας γεγονότα που σημάδεψαν την προσωπική της ζωή και της προκάλεσαν χαρές, λύπες, στιγμές ευτυχίας ή απογοητεύσεις. Δίπλα τους συνυπάρχουν διακριτικά η μουσική και οι στίχοι κάποιων χαρακτηριστικών τραγουδιών της που επικουρούν την αφήγηση και της δίνουν τις απαραίτητες ανάσες, χωρίς όμως να αποπροσανατολίζουν το ενδιαφέρον του θεατή από αυτήν. Το όλο εγχείρημα διατρέχει μια συγκινησιακή φόρτιση και μια νοσταλγική νότα, οι οποίες δεν υπερβαίνουν το μέτρο και δεν εκβιάζουν το συναίσθημα. Το χιούμορ υπάρχει στις δόσεις που χρειάζεται για να ελαφρύνει κάποιες κορυφώσεις και να προετοιμάσει την επόμενη. Ο λόγος δεν πλατειάζει, με αποτέλεσμα ο ρυθμός να έχει συνέχεια και συνέπεια, να μην κουράζει και να παρουσιάζει μια ροή και μια ισορροπία ανάλογη με την εκάστοτε ψυχοσύνθεση της πρωταγωνίστριας. Ίσως λίγη περισσότερη κίνηση της ηθοποιού στο χώρο ή ένα ηχογραφημένο απόσπασμα από την αυθεντική φωνή της Νίνου να πρόσθεταν ακόμα περισσότερη δυναμική, αλλά και πάλι το αποτέλεσμα έχει πολύ θετικό πρόσημο και καταφέρνει να κρατήσει το κοινό μέχρι το τέλος.
Η Ελένη Ουζουνίδου στο ρόλο της Μαρίκας Νίνου έχει ευθύτητα, αμεσότητα και καταφέρνει να κοιτάξει το θεατή στα μάτια με μια αυθεντική λαϊκότητα. Διαθέτει το απαραίτητο μπρίο και την τσαχπινιά μιας γνήσιας καλλιτέχνιδας και καταφέρνει να σε παρασύρει στο μικρόκοσμο της ηρωίδας που υποδύεται και να μεταδώσει στο θεατή την ένταση, την αισθαντικότητα, τα πάθη, τα όνειρα και τις απογοητεύσεις της ηρωίδας αυτής. Χειρίζεται πολύ καλά τη φωνή της στα τραγούδια και συχνά παρασύρει το κοινό να σιγοψιθυρίζει μαζί της κάποια από τα πιο γνωστά. Αποφεύγει τις υπερβολές, καταφέρνοντας να αποτυπώσει αρκετές λεπτές ψυχολογικές και συναισθηματικές διακυμάνσεις του χαρακτήρα του έργου, αποδεικνύοντας για άλλη μια φορά την υποκριτική της ποιότητα και εισπράττοντας δίκαια το τελικό ζεστό και παρατεταμένο χειροκρότημα των θεατών. Ο Δημήτρης Καρατζιάς συμμετέχει και ερμηνευτικά στην παράσταση, παίζοντας τον Τζίμη Μάρκου. Συγκροτημένος, σοβαρός, καίριος, με μία σχεδόν σαγηνευτική εκφορά του λόγου, προσθέτει κομμάτια του παζλ της αφήγησης της πρωταγωνίστριας και τη συμπληρώνει σχεδόν ιδανικά στο σκηνικό της ταβέρνας στο οποίο εκτυλίσσεται η ιστορία.
Το σκηνικό της Κικής Μαυρίδου όπως προείπα αναπαριστά τη λιτή αίθουσα μιας ταβέρνας της εποχής με τις παραδοσιακές καρέκλες και τα τραπεζάκια, το ελαφρώς υπερυψωμένο πάλκο, αλλά και το μεταλλικό καρτούτσο με το κρασάκι που συνόδευε τους θαμώνες στη διασκέδασή τους. Τα κοστούμια του Μιχάλη Σδούγκου έχουν την απλότητα και τη λαϊκότητα που απαιτείται, αλλά και κάποια έντονα χρώματα που έντυναν την καλλιτέχνιδα στις εμφανίσεις της. Η πρωτότυπη μουσική του Μάνου Αντωνιάδη αγκαλιάζει το λόγο και τον συνοδεύει αρμονικά, ενώ οι φωτισμοί της Χριστίνας Φυλακτοπούλου εστιάζουν σωστά στην πρωταγωνίστρια της ιστορίας, αλλά και το συνοδοιπόρο της.
Συμπερασματικά, στη σκηνή του Εν Αθήναις, παρακολούθησα μια παράσταση βασισμένη σε ένα πρωτότυπο κείμενο, που αφηγείται σημαντικά στιγμιότυπα της ζωής και της καριέρας της σπουδαίας ρεμπέτισσας Μαρίκας Νίνου και φωτίζει άγνωστες πτυχές της. Η τραγουδίστρια και ο άνθρωπος συνυπάρχουν και ψυχογραφούνται παράλληλα, ενώ η μουσική είναι παρούσα, καθώς υπήρξε αναπόσπαστο κομμάτι της ύπαρξής της και συνοδεύει αρμονικά την αφήγηση. Η παράσταση έχει ρυθμό, συναίσθημα, ουσία και δε χάνει το ενδιαφέρον της μέχρι την τελευταία σκηνή, καθώς οι εξαιρετικές ερμηνείες που έχουν αισθαντικότητα και ένταση συμπληρώνουν το κάδρο και αποτυπώνουν γλαφυρά την πορεία μιας πολύ σημαντικής καλλιτέχνιδας στη σύντομη ζωή της. Από τις πολύ ενδιαφέρουσες θεατρικές προτάσεις της σαιζόν που διανύουμε.
