Για να γράψεις για μια περιοχή πρέπει πρώτα να τη βιώσεις. Γι’ αυτό κι εμείς βγήκαμε βόλτα στο Κουκάκι. Όχι όμως για brunch, καφέ, ουζάκι και τα συναφή. Το περπατήσαμε μέρα μεσημέρι, μιλήσαμε με τους κατοίκους και γενικά το ζήσαμε. Τώρα ήρθε η ώρα να γνωρίσετε κι εσείς το έμψυχο Κουκάκι!
Το Κουκάκι έχει χαρακτήρα. Αυτόν που του δίνουν οι άνθρωποί του -μόνιμοι κάτοικοι κι επισκέπτες. Την περίοδο του Μεσοπολέμου οι κουκακιώτικες ταβέρνες αποτέλεσαν στέκια λογοτεχνών και καλλιτεχνών. Σήμερα, τουρίστες με σακίδια στην πλάτη πάνε κι έρχονται, ψάχνοντας τα σημεία όπου βρίσκονται τα lockers – θυρίδες έτοιμες να τους δώσουν το κλειδί του Airbnb, αφού πρώτα πληκτρολογήσουν τον μυστικό κωδικό. Εκτός από τους τουρίστες, το Κουκάκι έχει γίνει πόλος έλξης για τους κατοίκους κάθε γωνιάς της Αθήνας. Στην καρδιά του θα βρει κανείς καφετέριες, κρασάδικα κι εστιατόρια σε πεζόδρομους, πλατείες και ταράτσες. «Αυτό που κρατάει σήμερα τα μπόσικα της γειτονιάς είναι, κατά τη γνώμη μου, οι εναπομείναντες της προηγούμενης εποχής σε συνάρτηση με τα περισσότερα μαγαζιά εστίασης, παλιά και νέα, τα οποία παραμένουν αυθεντικά ως προς τις υπηρεσίες που παρέχουν και προς τον κόσμο που απευθύνονται, αφού δεν αλλοιώθηκαν από την ανάπτυξη του τουρισμού σε όλη αυτή τη διαδρομή που ακολούθησε το Κουκάκι», μας λέει ο ιδιοκτήτης της Σβούρας, που αποτελεί γνωστό στέκι της οδού Δράκου.
Βρισκόμαστε στην ίδια συνοικία, όμως οι ρυθμοί είναι διαφορετικοί. Ο ένας είναι γρήγορος, όπως και οι ταχύτητες που αναπτύσσονται στην πολύβουη λεωφόρο Συγγρού. Δυο δρόμους παραπάνω, στη Δημητρακοπούλου, ένας άλλος ρυθμός, πιο ράθυμος, θυμίζει αθηναϊκή συνοικία της δεκαετίας του ‘60. Εδώ βλέπεις ανθρώπους κάθε ηλικίας να περπατάνε και να χαιρετιούνται. Πόσο έχει λείψει αυτή η αίσθηση του «χωριού» στην αθηναϊκή πόλη! Έξω από μια παραδοσιακή βιοτεχνία καφέδων κάθονται ηλικιωμένοι πίνοντας τον ελληνικό τους, ενώ ακριβώς δίπλα ένα πολύχρωμο ινστιτούτο αισθητικής «εργάζεται» σκληρά για την ομορφιά της κάθε γυναίκας. Περνώντας έξω από ένα παλαιοπωλείο της οδού Βεΐκου ηχεί στ’ αυτιά η μελωδία του ιταλικού τραγουδιού «Amore mio», για να μας θυμίσει πως υπάρχει ακόμα ρομαντισμός στο αστικό κέντρο.
«Στο Κουκάκι ο ένας ξέρει τον άλλον, είναι σαν να ζούμε σε ένα κέντρο απόκεντρο.»
«Το πάρκινγκ αποτελεί πρόβλημα, γιατί χτίζονται ξενοδοχεία εκεί που υπήρχαν χώροι για παρκάρισμα»
«Έχουμε μαγαζιά-στέκια που ξέρεις ότι θα πας μόνος και θα συναντήσεις εκεί γνωστούς και φίλους. Πιστεύω ότι στο Κουκάκι εκφράζεται η ανάγκη να βρεθούμε όλοι μαζί, ντόπιοι και τουρίστες»
«Εδώ θα δεις τις μεγαλύτερες και πιο καλοθρεμμένες γάτες. Oι Κουκακιώτες φημίζονται για τη φιλοζωία τους»
«Στο Κουκάκι θεωρώ ότι υπάρχει ένα αίσθημα αυτοοργάνωσης και αυτοβοήθειας μεταξύ των κατοίκων του»
Η Σβούρα στριφογυρίζει στο Κουκάκι
Με αφετηρία το 2010, η Σβούρα ξεκίνησε ως καφενείο για να πάρει στη συνέχεια τον χαρακτήρα του μεζεδοπωλείου. Το μικρό μέγεθος του χώρου –που επεκτείνεται και πάνω στον πεζόδρομο της Δράκου– θυμίζει σπίτι και έχει μια ιδιαίτερη γοητεία, ειδικά όταν ανακαλύψεις τις μεγάλες απολαύσεις που προσφέρει. Το φαγητό τα τελευταία χρόνια έχει πάρει κεντρικό ρόλο στη Σβούρα, η οποία σερβίρει τα καλούδια της από τη 1.30 το μεσημέρι μέχρι τις 12.30 το βράδυ. Οι άνθρωποι της Σβούρας αποτυπώνουν στα πιάτα την αγάπη τους προς το ποιοτικό φαγητό και το μεράκι που έχουν στη μαγειρική. Το μενού είναι σύντομο και συμπεριληπτικό και αποπνέει αυτοπεποίθηση, καθώς χρησιμοποιούνται και εποχικά υλικά, που κάνουν ορισμένα σημεία του καταλόγου να αλλάζουν ανά μήνα ακολουθώντας την εποχικότητα. Μοιραζόμαστε στιγμές απόλαυσης με τους ανθρώπους που αγαπάμε γύρω από ένα τραπέζι με λαχταριστά πιάτα ημέρας. Γευόμαστε την εξέλιξη της ελληνικής γαστρονομίας, ενώ συνεχίζουμε να στροβιλιζόμαστε γύρω από τις παραδοσιακές βάσεις της κουζίνας, όπως πολύ καλά γνωρίζει η Σβούρα.
Σβούρα
Δράκου 8, Κουκάκι | T.: 210 92 20 919
Fb: Σβούρα | Ig: svoura_athens
Ο πολύχρωμος χώρος της Σβούρας ταξίδεψε από το Κουκάκι στην Κώμη της Τήνου για να μεταφέρει τη διάθεση και τη νοστιμάδα στον κυκλαδίτικο αέρα.
Κώμη, Τήνος
fb : Σβούρα Τήνος / Ig: svoura_tinos
Μια Μικρή Βενετία στο Κουκάκι
Μη σας μπερδεύει το όνομά της. Η Μικρή Βενετία βαφτίστηκε από την ιδιοκτήτρια και εμπνεύστριά της, τη γλυκιά Βενετία. Στην Ολυμπίου 15 στο Κουκάκι, λοιπόν, δε θα βρείτε κανάλια και γόνδολες. Αντ’ αυτών, θα βρείτε πρωτότυπα ελληνικά πιάτα, εμπνευσμένα από την παραδοσιακή κουζίνα και «πειραγμένα» τόσο όσο με δημιουργικές σύγχρονες πινελιές. Οι γεύσεις θα σας μείνουν αξέχαστες και σίγουρα θα καταλάβετε τη διαφορά αφού χρησιμοποιούν αγνά υλικά, φερμένα από όλη την Ελλάδα, κυρίως από μικρούς τοπικούς παραγωγούς. Στη Μικρή Βενετία κανείς δε μένει νηστικός, αφού για όσους δεν τρώνε κρέας το μενού για χορτοφάγους είναι πλούσιο και ενημερωμένο.
Μικρή Βενετία
Ολυμπίου 15, Κουκάκι | T.: 213 02 59 158
fb: Μικρή Βενετία | www.mikrivenetia.com
Koυκάτσι: Ταξίδι στην Κρήτη…
Κοχλιοί, γαμοπίλαφο, τσιγαριαστό αρνάκι. Αυτά είναι μερικά μόνο από τα κρητικά εδέσματα που θα γευτείς στο Κουκάτσι. Ο Στέφανος και ο Μανώλης, οι δυο μάγειρες πίσω από το κρητικό εστιατόριο πάνω στη γνωστή Δράκου του Κουκακίου, συνταιριάζουν το αστικό τοπίο με την κρητική κουζίνα και στρώνουν ένα πλουσιοπάροχο κρητικό τραπέζι στο αθηναϊκό κοινό. Το Κουκάτσι αποτελεί πλέον τόπο συνάντησης ανθρώπων από κάθε γωνιά της πόλης, που έρχονται για να γνωρίσουν τις αυθεντικές κρητικές συνταγές. Εκεί αναμειγνύονται με τουρίστες και ντόπιους σ’ ένα αυθεντικά κρητικό γευστικό συναπάντημα. Όλες οι πρώτες ύλες έρχονται κατευθείαν από το νησί για να συμπληρώσουν τα χειροποίητα υλικά. Βάζουμε τα πιάτα στο κέντρο του τραπεζιού και μοιραζόμαστε με την παρέα όσο φαγητό μπορούμε να αντέξουμε!
Κουκάτσι
Δράκου 10, Κουκάκι | Τ.: 216 07 04 590
Fb: Κουκάτσι | Ig: koukatsiathenskoukaki
Το Κουκάκι είναι οι άνθρωποί του
Συναντήσαμε δύο ανθρώπους, γεννήματα θρέμματα Κουκακιώτες, για να μας μιλήσουν για την εμπειρία του να μένεις στο Κουκάκι. Ο Σπύρος Μπέλας, ιδιοκτήτης του εστιατορίου-μεζεδοπωλείου Σβούρα, που εδρεύει στον αριθμό 8 της Δράκου, και ο Γιάννης Ασημακόπουλος, αρχιτέκτονας-πολεοδόμος και ιδιοκτήτης του οικογενειακού ξενοδοχείου Art Gallery Hotel στην γεμάτη ιστορία Ερεχθείου 5, έχουν να πουν τη δική τους ιστορία.
Ο Γιάννης Ασημακόπουλος θυμάται τη δική του γειτονιά
Στις νότιες υπώρειες της Ακρόπολης, τρεις κάθετοι στον βράχο και παράλληλοι μεταξύ τους δρόμοι, θυμίζουν ταπεινά τα άφθαρτα μνημεία της: η Προπυλαίων, η Ερεχθείου και η Παρθενώνος. Δρόμοι της μεγαλούπολης χωρίς κάτι το ξεχωριστό, πέρα από το ασήμαντο για την… παγκοσμιότητα γεγονός ότι, σ΄αυτούς τους δρόμους – και συγκεκριμένα στην Ερεχθείου 5- γεννηθήκαμε, γαλουχηθήκαμε, παίξαμε και ματώσαμε στις αλάνες τους, κλάψαμε, πρωτοερωτευθήκαμε εφηβικά, μεγαλώσαμε, ζούμε κάποιοι από μας, λίγοι πλέον….
Οι δικοί μας δρόμοι, η δικιά μας γειτονιά, η Γαργαρέττα…
Στην αρχή της Ερεχθείου, η «πλατεία Γαργαρέττα», θύμιζε περισσότερο αδιαμόρφωτο τριγωνικό σταυροδρόμι. Γύρω από την πλατεία, στην αριστερή γωνία με την οδό Βεΐκου, το φαρμακείο του Πασπαράκη που μετακόμισε στη Βεΐκου 38 και δίπλα αριστερά το υπόγειο ξυλουργείο που μας έφτιαχνε τις «μάνες» των αετών και μας έδινε την ψαρόκολλα ή τη βενζινόκολλα. Στη δεξιά γωνία με την οδό Δράκου, η ταβέρνα του Γιανουκάκη που σήμερα είναι delicatessen μανάβικο με διαμορφωμένα παρτέρια, ενώ απέναντι στην γωνία Δράκου και Βεϊκου, εκεί που σήμερα θα βρεις το βιβλιοπωλείο «Πυρσός», βρισκόταν το μπακάλικο του Ευθυμιάδη με τη χύμα φέτα, τα σακιά με τα φασόλια και τις φακές. Πιο κει το λουλουδάδικο του Λυκουρέζου, αριστερά στη Βεΐκου το ψιλικατζίδικο του Τάσου του «Αρμένη», που μας πουλούσε τα συνήθως χαλασμένα γραμματόσημα για τη συλλογή μας – κι έτσι μάθαμε νωρίς νωρίς παγκόσμια γεωγραφία-, τις πολύχρωμες κόλες για τους αετούς και τις καραμέλες Τσάρλεστον, 500 δραχμές την μία… Εκεί σήμερα θα βρεις το ταϊλανδέζικο Tuk-Tuk. Πιο κάτω, ο πανέμορφος σήμερα πεζόδρομος της Δράκου, με τους «αιωνόβιους» ευκαλύπτους, που καταλήγει στην Συγγρού και στην στάση του μετρό «Συγγρού-Φιξ».
Ο Σπύρος Μπέλας παραμένει Κουκακιώτης εδώ και 37 χρόνια
Μένω στο Κουκάκι από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, όταν η περιοχή παρέμενε άγνωστη για ένα μεγάλο μέρος των κατοίκων της Αθήνας. Ο συνδυασμός του ερχομού της στάσης του μετρό Συγγρού-Φιξ, τα χαμηλά ενοίκια εκείνης της περιόδου, η τάση των φοιτητών και γενικά των νέων ανθρώπων για κεντροποίηση, ήταν το εναρκτήριο λάκτισμα μιας νέας εποχής για το Κουκάκι. Ακολούθησαν δύο χρόνια όπου ντόπιοι, νεοεισαχθέντες που έγιναν ντόπιοι και τουρίστες που ήθελαν να ζήσουν μια αυθεντική εμπειρία του αθηναϊκού κέντρου, συνυπήρξαν αρμονικά. Οφείλω να ομολογήσω ότι ίσως αυτή η περίοδος ήταν και η πιο όμορφη περίοδος της γειτονιάς. Μετά, δυστυχώς, ακολούθησε μια μεγάλη ανάπτυξη στον χώρο της βραχυχρόνιας μίσθωσης και η ζυγαριά άρχισε να γέρνει προς όφελός της, με αποτέλεσμα μέρα με τη μέρα πολλές κατοικίες να μεταμορφώνονται ραγδαία σε τουριστικά καταλύματα.
Σε κάθε περίπτωση, το Κουκάκι που ξέραμε στο παρελθόν, καλώς ή κακώς, δεν θα ξανάρθει, κι αυτό το θεωρώ μια φυσιολογική πορεία στο πλαίσιο του κοινωνικού γίγνεσθαι. Το στοίχημα πλέον για μένα είναι η αυθεντικότητα να ενσαρκώνεται μέσα από τον κόσμο που το γυροφέρνει προς πάσα κατεύθυνση.
Strange Brew | Η μπύρα κυλάει στο Κουκάκι
Το Μάιο του 2019, η Strange Brew βρήκε επιτέλους το σπίτι της! Το Strange Brew Taproom & Bottleshop βρίσκεται –πού αλλού;– στο Κουκάκι, σε μία γειτονιά ανοιχτή σε νέες και ιδιαίτερες προτάσεις. Με το που περάσεις την πόρτα τους, ένα συναρπαστικό γευστικό ταξίδι σε περιμένει.
Δέκα βρύσες, όπου εκτός απ’ τις μπύρες τους, θα βρεις όλα τα ενδιαφέροντα και ποιοτικά διαμαντάκια απ’ την ελληνική σκηνή. Επιπλέον, μπορείς να βρεις μια μεγάλη ποικιλία από μπουκάλια και κουτάκια για δοκιμή στο χώρο ή για να πάρεις στο σπίτι. Όμως φυσικά δεν σε περιμένει μόνο αυτό. Πολύ συχνά, φιλοξενούνται έργα ανερχόμενων δημιουργών από ένα ευρύ φάσμα τεχνών, ενώ είναι το καλύτερο στέκι για να βρεις φίλους με κοινά ενδιαφέροντα, να ανταλλάξετε απόψεις και γνώμες, σε μια γόνιμη και ειλικρινή… ζύμωση με ένα ποτήρι καλή μπύρα στο χέρι.
Strange Brew
Φαλήρου 86, Kουκάκι | T.: 210 92 32 146
Fb: Strange Brew Taproom & Bottleshop
Ig: @strangebrewathens | www.strangebrew.gr
Οι… «παράξενοι» νομάδες ζυθοποιοί που ήρθαν κι άλλαξαν το σκηνικό στην ελληνική μπύρα από το 2015, βρήκαν ένα σπίτι για να μοιράζονται με άλλους λάτρεις της μπύρας την αγάπη τους για το πιο διάσημο ποτό του κόσμου. Θα το βρεις εκεί που ο δρόμος μοσχοβολάει μπύρα.
«Η Φάμπρικα του Ευφρόσυνου» είναι συνώνυμη της νοστιμιάς
Η «Φάμπρικα του Ευφρόσυνου» αλλάζει τα στεγανά της αθηναϊκής γεύσης από τότε που άνοιξε, καθώς ο Γιώργος Γκάτσος, η ψυχή του μαγαζιού, βάζει όλη την αγάπη του στη μαγειρική για να μας προσφέρει φρέσκα και μοναδικά πιάτα. Σεβόμενη το στοιχείο της ελληνικής παράδοσης και της μοναστηριακής μαγειρικής, η «Φάμπρικα του Ευφρόσυνου» δεν είναι ένα συνηθισμένο εστιατόριο. Στεγάζεται σε ένα κτίριο του 1960 και διαμορφώθηκε με όσα υλικά βρέθηκαν μέσα στο χώρο, ενώ οι διάφορες αισθητικές παρεμβάσεις έγιναν από τον κ. Γκάτσο και κάποιους καλούς του φίλους. Όσο για την κουζίνα, υπάρχει ένα σταθερό, λιτό μενού, ενώ καθημερινά, οι επιλογές σε σαλάτες, ορεκτικά και κυρίως πιάτα διαμορφώνονται ανάλογα με τα φρέσκα υλικά που βρίσκει. Προσπαθώντας όλα τα πιάτα να είναι υψηλής ποιότητας και απόλυτα χειροποίητα, ο κ. Γκάτσος εμπιστεύεται τις βιολογικές λαϊκές αγορές της γειτονιάς. Φυσικά, στην κουζίνα υπάρχει μια δυνατή ομάδα που βάζει όλο το μεράκι της στις καθημερινές δημιουργίες.
Η Φάμπρικα του Ευφρόσυνου
Αναστασίου Ζίννη 34 | Τ.: 210 92 46 354
www.fabricaefrosinou.gr | Ig: fabrikatouefrosinou
Fb: Η Φάμπρικα του Ευφρόσυνου
