Η Alisa Glebova είναι φωτογράφος από το Vilnius της Λιθουανίας. Αυτοπροσδιορίζεται ως creative photographer και ambassador of creativity και με τις πολύχρωμες, εκφραστικές εικόνες της, ελπίζει να μας κάνει να αναγνωρίσουμε κομμάτια του εαυτού μας μέσα σε χρώματα, υφές και βλέμματα.
Τα τελευταία χρόνια ζει στην Αθήνα, αλλά η ματιά της κουβαλά κι άλλες χώρες, διαδρομές, μετακινήσεις και μια μόνιμη ανησυχία για το τι συμβαίνει πραγματικά στο μυαλό των ανθρώπων – για αυτό άλλωστε και ασχολείται σχεδόν αποκλειστικά με πορτραίτα. Κοιτώντας τις φωτογραφίες της πάντως, ένα είναι σίγουρο: η Alisa δε φοβάται το παράδοξο, το σουρεάλ, το υπερβολικό.
Αυτή η συνέντευξη είναι μια απόπειρα να κατανοήσουμε λίγο τον τρόπο που βλέπει, δημιουργεί και αισθάνεται.
1. Πες μας λίγα πράγματα για εσένα. Πώς ξεκίνησε η σχέση σου με τη φωτογραφία και ποια διαδρομή σε έφερε μέχρι εδώ;
Ονομάζομαι Alisa Glebova, είμαι 28 ετών, κατάγομαι από το Βίλνιους της Λιθουανίας και τα τελευταία τρία χρόνια ζω στην Αθήνα. Βλέπω τον εαυτό μου ως creative photographer, content creator και ambassador of creativity. Έχω 12 χρόνια εμπειρίας στη φωτογραφία και πάνω από 5 χρόνια στη δημιουργία περιεχομένου.
Η σχέση μου με τη φωτογραφία ξεκίνησε όταν ήμουν 16 ετών, με πιο χαλαρές λήψεις και μια μακρά περίοδο αναζήτησης της προσωπικής μου οπτικής γλώσσας. Στα 21 μου πέρασα σε ένα πιο συνειδητό, καλλιτεχνικό επίπεδο. Έκανα το πρώτο μου δημιουργικό photoshoot για μια φίλη και εκεί όλα «κούμπωσαν». Κατάλαβα ότι αυτό ακριβώς ήθελα να δημιουργώ: εικόνες που γεννούν συναίσθημα, αφηγούνται ιστορίες και αποκαλύπτουν μια διαφορετική πλευρά του ανθρώπου.
Για μένα, η ιδέα είναι πάντα το πιο σημαντικό κομμάτι μιας φωτογράφισης. Η φωτογραφία δεν είναι απλώς εικόνες· είναι ο τρόπος μου να εκφράζω τη δημιουργικότητά μου και να φτιάχνω κάτι πραγματικά μοναδικό. Το γεγονός ότι έζησα σε διαφορετικές χώρες διαμόρφωσε βαθιά τη ματιά μου και διεύρυνε το εύρος της δουλειάς μου. Σήμερα, πέρα από τη δημιουργική φωτογραφία, συνεργάζομαι με brands, εκδηλώσεις, γάμους, προτάσεις γάμου και διαδραστικά photowalks.
Παράλληλα, διοργανώνω workshops δημιουργικής σκέψης και δημιουργικής φωτογραφίας, καθώς και art walks που εστιάζουν στην ανάπτυξη της οπτικής αντίληψης. Έχω πολλή δημιουργική ενέργεια και στόχος μου δεν είναι μόνο να προσφέρω στους ανθρώπους ποιοτικές και μοναδικές φωτογραφίες, αλλά και γνώση, εμπειρία και συναίσθημα.
2. Ποια concepts σε ενθουσιάζουν περισσότερο αυτήν την περίοδο; Τι νιώθεις ότι σε τραβά περισσότερο να φωτογραφίσεις και γιατί;
Αυτή την περίοδο με συναρπάζουν concepts που συνδέονται βαθιά με την προσωπικότητα και τον εσωτερικό κόσμο του ανθρώπου. Έχω δημιουργήσει το δικό μου φωτογραφικό ύφος, το οποίο ονομάζω Art Therapy. Η βάση του είναι να διαμορφώνεται κάθε ιδέα γύρω από το ίδιο το άτομο: κάτι που το δυσκολεύει, μια πλευρά του εαυτού του που κρύβει ή μια εσωτερική σύγκρουση που θέλει να αποδεχτεί ή να ξεπεράσει. Μου αρέσει να συνδέομαι με τους ανθρώπους και τις ιστορίες τους και να τις μετατρέπω σε εικόνα μέσα από μία φωτογράφιση.
Ένα από τα πιο δυνατά παραδείγματα αυτής της προσέγγισης είναι το photoshoot PINK SANGRIA. Το μοντέλο ζει με μια σπάνια ασθένεια που της προκαλεί συνεχή πόνο στους μυς και στα κόκαλα. Μου είπε ότι ένιωθε πραγματικά καλά μόνο όταν βρισκόταν είτε σε ακραίο κρύο είτε σε ακραία ζέστη. Αυτό έγινε ο πυρήνας και ο χαρακτήρας του πρότζεκτ.
Άρχισα να αναρωτιέμαι: ποιο περιβάλλον αντιπροσωπεύει την ανακούφιση γι’ αυτήν; Πώς μπορώ να δείξω την αντίθεση ανάμεσα στον πόνο και την άνεση;
Έτσι γεννήθηκε η ιδέα ενός photoshoot σε ένα παγωμένο μπάνιο. Για τους περισσότερους θα ήταν σοκ, αλλά για εκείνη ήταν μια στιγμή ηρεμίας, άνεσης και ελέγχου. Για να ολοκληρώσω το concept, ήθελα να προσθέσω το κόκκινο χρώμα ως σύμβολο του πόνου, αλλά τελικά έγινε ροζ. Και αυτό είναι εξίσου συμβολικό, γιατί το ροζ αντιστοιχεί στην απαλότητα και τη θηλυκότητα που επιβιώνει παρά τον πόνο.
Παράλληλα, αγαπώ και τα photoshoots που βασίζονται στην έντονη αντίθεση και έχουν δυνατό wow effect. Δεν κουβαλούν πάντα βαθύ νόημα. Ο σκοπός τους είναι να σοκάρουν, να εκπλήξουν και να τραβήξουν άμεσα την προσοχή. Συνδέονται συχνά με τη δουλειά κάποιου makeup και hair artist, οι οποίοι με βοηθούν να φέρω στη ζωή τολμηρές και κάποιες φορές παράλογες ιδέες.
Ένα παράδειγμα είναι ένα shoot που δημιουργήθηκε στο τελευταίο μου workshop, όπου μετατρέψαμε τα μαλλιά του μοντέλου σε χριστουγεννιάτικο δέντρο: τα βάψαμε πράσινα και τα στολίσαμε με παιχνίδια. Το look ολοκληρώθηκε με κόκκινο καλσόν και ένα παλτό από γούνα που έφτιαξα μόνη μου από χριστουγεννιάτικες γιρλάντες.
3. Ποιο συναίσθημα κυνηγάς πιο συχνά μέσα από τις εικόνες σου;
Εξαρτάται από κάθε πρότζεκτ. Όταν δουλεύω στο ύφος του art therapy, το συναίσθημα που κυνηγάω πιο συχνά είναι η ανακούφιση και η ελευθερία. Εκείνη τη στιγμή που ο άνθρωπος επιτρέπει στον εαυτό του να αναπνεύσει, να αφεθεί και να νιώσει ότι τον βλέπουν. Θέλω το shoot να βοηθήσει τον άνθρωπο να βιώσει αυτό το συναίσθημα, όχι απλώς να το καταγράψει.
Στα πιο τολμηρά και «τρελά» concepts, με τραβούν η χαρά, η ελευθερία και η αγάπη για τη ζωή. Η ιδέα ότι η ζωή μπορεί να είναι πιο ανάλαφρη, πιο παιχνιδιάρικη και πιο εκφραστική απ’ όσο συνήθως της επιτρέπουμε να είναι.
Αν όμως έπρεπε να διαλέξω ένα μόνο συναίσθημα που ενώνει όλη μου τη δουλειά, αυτό θα ήταν η ελευθερία. Ελευθερία από κάθε εσωτερική πίεση, από προσδοκίες, από πόνο ή από υπερβολική σοβαρότητα.
4. Τι σου έχει διδάξει η φωτογραφία για τον εαυτό σου που δεν ήξερες πιο πριν;
Η φωτογραφία μού έδειξε ότι έχω μέσα μου πολύ περισσότερα απ’ όσα νόμιζα: περισσότερη δημιουργικότητα, περισσότερη δύναμη και αντοχή. Έμαθα ότι δεν χρειάζεται να ξέρω τα πάντα για να ξεκινήσω ή για να πετύχω· μπορώ να μαθαίνω στην πορεία, να ζητώ βοήθεια και να βρίσκω λύσεις. Μου αποκάλυψε επίσης πόσο βαθιά μπορώ να συγκεντρωθώ: όταν είμαι πραγματικά συνδεδεμένη με αυτό που δημιουργώ, παύω να νιώθω πόνο, φόβο ή κούραση. Απλώς συνεχίζω μπροστά.
5. Πώς ορίζεις την «επιτυχία»; Πότε ξέρεις ότι αυτό που είχες στο μυαλό σου «πιάνει»;
Για μένα, η επιτυχία δεν έχει καμία σχέση με likes, χρήματα ή αριθμό βραβείων. Έχει να κάνει με την αναγνώριση. Είναι η στιγμή που κάποιος σκέφτεται «θέλω ένα δημιουργικό photoshoot» και το όνομά μου είναι το πρώτο που του έρχεται στο μυαλό. Επιτυχία σημαίνει ότι αυτό που δημιουργώ έχει αξία, αφήνει ίχνος και σημαίνει κάτι για τους ανθρώπους.
6. Διοργανώνεις επίσης μαθήματα και photowalks. Τι ακριβώς συμβαίνει σε αυτές τις δράσεις;
Διοργανώνω workshops δημιουργικής σκέψης, workshops δημιουργικής φωτογραφίας και art walks που εστιάζουν στην ανάπτυξη της οπτικής αντίληψης. Το καθένα προσφέρει μια διαφορετική εμπειρία.
Τα workshops δημιουργικής σκέψης στοχεύουν στο να ξεκλειδώσουν τη φαντασία και να σπάσουν εσωτερικούς περιορισμούς. Μέσα από ασκήσεις, οπτικά tasks και ομαδική αλληλεπίδραση, βοηθώ τους ανθρώπους να ξεφύγουν από άκαμπτους τρόπους σκέψης και να μάθουν να γεννούν ιδέες ελεύθερα, όχι μόνο για τη φωτογραφία, αλλά για τη ζωή.
Τα workshops δημιουργικής φωτογραφίας είναι πιο πρακτικά και οπτικά. Δουλεύουμε με concepts, συναισθήματα, styling και storytelling, εξερευνώντας πώς μια ιδέα μετατρέπεται σε μια δυνατή εικόνα. Η έμφαση δεν δίνεται στην τεχνική αρτιότητα, αλλά στον πειραματισμό και στην προσωπική έκφραση.
Τα art walks είναι πιο αργά και διαισθητικά. Εκπαιδεύουμε την οπτική μας αντίληψη παρατηρώντας φως, χρώματα, υφές, λεπτομέρειες και απρόσμενες συνθέσεις μέσα στην πόλη. Είναι μια άσκηση στο να βλέπεις πραγματικά, όχι απλώς να κοιτάς.
Αυτό που θέλω να πάρουν οι άνθρωποι από αυτές μας τις συναντήσεις είναι μια διευρυμένη οπτική. Να καταλάβουν ότι ο κόσμος δεν είναι άσπρο-μαύρο, αλλά γεμάτος αποχρώσεις, συναισθήματα και κρυμμένα νοήματα. Η δημιουργικότητα είναι απαραίτητη και μπορεί να κάνει τη ζωή πιο βαθιά και πιο ενδιαφέρουσα. Οι άνθρωποι αρχίζουν να παρατηρούν μικρές, όμορφες λεπτομέρειες και ξαφνικά η ζωή γίνεται κάτι παραπάνω από δουλειά και σπίτι. Γίνεται κάτι που αξίζει να το νιώθεις, να το εξερευνάς και να το απολαμβάνεις.
7. Πόσο μεγάλο ρόλο παίζει το ένστικτο και πόσο η πρόθεση (ή η απόφαση) στη δουλειά σου; Σχεδιάζεις μια εικόνα ή τη ανακαλύπτεις στην πορεία;
Θα έλεγα ότι είναι μια ισορροπία 50/50. Το ένστικτο και η πρόθεση πρέπει να συνυπάρχουν. Αν δουλεύεις μόνο με ένστικτο, μπορεί να χάσεις σημαντικές λεπτομέρειες. Αν δουλεύεις μόνο με πρόθεση, δεν μένει χώρος για ελευθερία και δημιουργικότητα.
Γι’ αυτό ξεκινώ πάντα με ένα περίπου πλάνο. Δομώ την ιδέα, προετοιμάζομαι καλά και χτίζω μια ισχυρή βάση μέσα από αναφορές και έμπνευση. Όταν όμως ξεκινά η διαδικασία της φωτογράφισης, αφήνομαι στη ροή και βασίζομαι πολύ στο ένστικτο, ανταποκρινόμενη στον άνθρωπο, στην ενέργεια και στον χώρο μπροστά μου. Αυτή η ισορροπία είναι που ορίζει τη δουλειά μου.
8. Υπάρχει κάποιο θέμα ή ιστορία που δεν έχεις εξερευνήσει ακόμα αλλά σε έλκει;
Έχω μια μεγάλη λίστα από δημιουργικές ιδέες που θέλω να υλοποιήσω, αλλά για μένα ο σωστός χρόνος είναι καθοριστικός. Κάθε concept χρειάζεται το κατάλληλο περιβάλλον και, κυρίως, τον σωστό άνθρωπο. Πιστεύω ότι κάποιες ιστορίες δεν μπορούν να πιεστούν· πρέπει να συναντήσουν τη σωστή ενέργεια και τη σωστή στιγμή για να ζωντανέψουν.
9. Σε δέκα χρόνια από τώρα, τι θα ήθελες να παραμείνει εντελώς αναλλοίωτο, τόσο στη δουλειά σου όσο και στον τρόπο που βλέπεις τον κόσμο;
Ελπίζω να παραμείνει αναλλοίωτο το πάθος μου για δημιουργικότητα, συναίσθημα, νέες εμπειρίες και εξερεύνηση του κόσμου. Όπως κι αν εξελιχθεί η δουλειά μου, θέλω να διατηρήσω την ίδια περιέργεια και συναισθηματική ειλικρίνεια στον τρόπο που δημιουργώ και στον τρόπο που βλέπω τη ζωή.
Ακολουθήστε την Alisa εδώ!
