Εκεί όπου το ποδόσφαιρο συναντά την κοινωνία
Υπάρχουν βιβλία για το ποδόσφαιρο. Και υπάρχουν βιβλία που θυμίζουν γιατί αγαπήσαμε το ποδόσφαιρο εξαρχής.
Το νέο βιβλίο του αθλητικού δημοσιογράφου Μάκη Διόγου, «Δύο πέτρες για δοκάρια κι ένα άδειο κουτάκι», συγκεντρώνει 51 ιστορίες από τα γήπεδα όλου του κόσμου· όχι όμως από εκείνα που φωτίζονται από προβολείς και τηλεοπτικά συμβόλαια, αλλά από εκείνα που χτίστηκαν σε αλάνες, εργοστάσια, ανθρακωρυχεία, προσφυγικούς καταυλισμούς και γειτονιές.
Μέσα στις σελίδες του συναντιούνται γυναίκες που φόρεσαν φανέλα πριν αποκτήσουν δικαίωμα ψήφου, πρόσφυγες που κουβάλησαν μια μπάλα σαν βαλίτσα, ομάδες που γεννήθηκαν μέσα σε πολέμους, παίκτες που δεν χώρεσαν ποτέ στα στενά όρια του «κανονικού». Είναι ιστορίες για την ήττα –που είναι σαν νίκη– , την αξιοπρέπεια, την αντίσταση, την παρέα και την ελπίδα.
Από τη Lily Parr που πέτυχε χίλια γκολ όταν το γυναικείο ποδόσφαιρο θεωρούνταν σχεδόν απαγορευμένο, μέχρι τον Τζάστιν Φάσανου, τον Αλία Καμαρά και δεκάδες ακόμη πρόσωπα που απέδειξαν ότι μια μπάλα μπορεί να αλλάξει ζωές, το βιβλίο κινείται εκεί όπου το ποδόσφαιρο συναντά την κοινωνία.
Γιατί τελικά, όσα χρήματα κι αν πέσουν στο παιχνίδι, πάντα θα αρκούν δύο πέτρες για δοκάρια, ένα άδειο κουτάκι και μια παρέα για να συνεχίσει η ιστορία να κυλά.
Οπισθόφυλλο:
Εδώ μέσα θα συναντήσεις τη Lily Parr που σκόραρε χίλια γκολ σε μια εποχή που οι γυναίκες δεν είχαν δικαίωμα ούτε να πατήσουν σε γήπεδο. Τον Αλεχάντρο Φινιστέρε που εφηύρε το ξύλινο ποδοσφαιράκι σε ένα νοσοκομείο της Καταλονίας. Τον Μιχάλη Αναματερό που πέθανε στο Μεταξουργείο πολεμώντας, λίγα χρόνια αφού φορούσε την ερυθρόλευκη φανέλα. Τον Φάλι που αρνείται να έχει κινητό και ξοδεύει τον πρώτο του μισθό σε δώρα για τα παιδιά του. Τον Αλία Καμαρά που πέρασε από τη Μόρια για να φτάσει στον Πανιώνιο. Θα διαβάσεις για τον Τζάστιν Φάσανου που τόλμησε να πει ποιος είναι σε έναν κόσμο που δεν ήθελε να ακούσει. Για μια δεκαεννιάχρονη τερματοφύλακα στη Γαλικία που έφτιαξε δική της ομάδα πριν τη νικήσει η φυματίωση. Για φοιτητές στην Κοΐμπρα που μπήκαν σε τελικό κυπέλλου φορώντας τήβεννο εναντίον της χούντας. Ιστορίες που δεν χωράνε στα highlights και δεν τις αγοράζει κανένα τηλεοπτικό πακέτο. Ιστορίες που κρατάνε τη μπάλα ζωντανή.
Βιογραφικό:
Ο Μάκης Διόγος γεννήθηκε στην Αθήνα τον Νοέμβριο του 1963. Έμαθε γράμματα στο 12ο Γυμνάσιο Πετραλώνων και στο 1ο Τεχνικό Λύκειο Αθήνας. Της Μεταπολίτευσης καημένη γενιά και αυτός, είδε «τα παιδιά με τα μαλλιά και με τα μαύρα ρούχα να φέρνουν μηνύματα». Το όνειρό του να γίνει αρχιτέκτονας γρήγορα παρασύρθηκε από τις «σειρήνες» της αθλητικής δημοσιογραφίας. Έτσι από το 1982 έχει εργαστεί σε αθλητικές εφημερίδες, ραδιοφωνικούς και τηλεοπτικούς σταθμούς. Σήμερα εργάζεται στο Star Channel και από το 2000 κάνει μεταδόσεις, λέει ιστορίες και βάζει μουσικές στον Sport FM 94,6 και ιντερνετικά από το 2012 στο Amagi Radio και το Music Society Web Radio. Aρθρογραφεί στην Εποχή. Κυκλοφορεί με Βέσπα και υποστηρίζει αθεράπευτα τον Πανιώνιο. Το πρώτο του βιβλίο Μικρές Αθλητικές Ιστορίες εκδόθηκε το 2018 από τις Εναλλακτικές Εκδόσεις.
*Απόψε, Πέμπτη 28.05, στο Μέγαρο ΕΣΗΕΑ, οι ιστορίες πίσω από το ποδόσφαιρο παίρνουν τον λόγο:
