Συζητώ με αρκετό κόσμο κι ακούω ακόμα περισσότερο – από όλες τις ηλικιακές, πολιτικές, κοινωνικές φυλές.
Επίσης αφιερώνω αρκετό χρόνο για να διαβάζω, όχι τόσο τις αναρτήσεις, αλλά τα σχόλια, στα διαδικτυακά καφενεία των σόσιαλ και των σάιτ. Βομβαρδίζομαι κοινώς, ηθελημένα και συνειδητά. Επιπλέον, τώρα τελευταία, συνομιλώ και με το chat gpt και προσπαθώ να καταλάβω τον «τρόπο» της ψηφιακής αυτής ψευδοθεότητας. Παρακολουθώ ακόμα πολλά βίντεο στο youtube από αναλυτές, ιστορικούς, ομάδες, φιλόσοφους, ινφλουενσερ, οπαδούς κ.ά.
Είμαι ένας τυπικός μπούμερ που πασχίζει να καταλάβει, να νιώσει, να ψηλαφίσει τη νέα εποχή. Πολλές φορές, τα εργαλεία μας είναι ανεπαρκή, ξεπερασμένα και τελικά, φθαρμένα. Σαν να έχεις ένα γαλλικό κλειδί στα χέρια σου και να πρέπει να επισκευάσεις ένα υπερσύγχρονο αυτοκίνητο της Τέσλα… Από όλα αυτά προκύπτουν άρθρα, αφιερώματα, ανασφάλειες, πεποιθήσεις, νίκες, ήττες και ισοπαλίες.
Αυτή ήταν η εισαγωγή αλλά ταυτόχρονα και το ίδιο το κείμενο…
Παρόλα αυτά, τρία χοντροκομμένα συμπεράσματα προς τέρψη αλλά και λιθοβολισμό.
• Μερικοί ανησυχούν μήπως οι «μηχανές» αρχίσουν να σκέφτονται σαν τους ανθρώπους, αυτονομηθούν και μας καθυποτάξουν. Το πραγματικό πρόβλημα είναι το ακριβώς αντίθετο: οι άνθρωποι έχουν αρχίσει να σκέφτονται σαν τις μηχανές.
• Βασανιστικά και αργά, εμφανίζεται η ανάγκη όλο και περισσότερων ανθρώπων να ξανακερδίσουν την πραγματική ζωή, να απεγκλωβιστούν από τον ψευδόκοσμο και τις «Σκιές», να ενωθούν με τις ρίζες τους, την πατρίδα τους και τους ανθρώπινους ρυθμούς.
• Ο αλγόριθμος του διαδικτύου είναι εξαιρετικά χαοτικός. Αν μιλήσεις με σοβαρούς ανθρώπους που ξέρουν από μέσα αυτό το «πράμα», το παραδέχονται και σου λένε ειλικρινά «δεν ξέρουμε και δεν μπορούμε να ελέγξουμε αυτήν την πολυπλοκότητα». Η είδηση δεν είναι αυτή και αφήστε τους «εραστές της τεχνολογίας» να βαυκαλίζονται. Η είδηση είναι πως υπάρχει ένας Κοινωνικός Αλγόριθμος που δρα υπόγεια και πέρα από το διαδίκτυο. Στις πλατείες, στις παρέες, στις οικογένειες, στα παγκάκια.
Και όλοι μας είμαστε μέρος του…
