*Τα προϊόντα που θα δείτε στις επόμενες σελίδες, είναι νόμιμα και απευθύνονται σε άτομα άνω των 18 ετών.
Η κάνναβη συντροφεύει τον άνθρωπο εδώ και χιλιετίες. Είναι ένα πολυχρηστικό φυτό και χρησιμοποιείται ευρέως σε όλο τον κόσμο, στην κλωστοϋφαντουργία, στην παραγωγή χαρτιού, δομικών υλικών, καλλυντικών αλλά και ως φάρμακο. Κατά τη διάρκεια της μακράς ιστορίας της, άλλοτε μελετήθηκε και αγαπήθηκε, κι άλλοτε, για πολιτικούς και οικονομικούς λόγους κυρίως, πολεμήθηκε και ποινικοποιήθηκε. Τα τελευταία χρόνια, βλέπουμε σε παγκόσμιο επίπεδο σταδιακές τροποποιήσεις των νόμων, που επιτρέπουν μια «νηφάλια» επανεξέταση των δυνατοτήτων της, ειδικά στο πεδίο της ιατρικής. Εκεί δηλαδή όπου κάνει τα πιο μεγάλα της θαύματα, στην πρόληψη και στη θεραπεία ασθενειών.
Ευχαριστούμε όλους όσοι μίλησαν και μας βοήθησαν στη δημιουργία του ρεπορταζιακού αυτού αφιερώματος, του οποίου ο στόχος είναι καθαρά ενημερωτικός. Ελάτε να σας συστήσουμε την κάνναβη απ’ την αρχή, την κάνναβη ως σύμμαχο, την κάνναβη ως απάντηση σε πολλές διαφορετικές ερωτήσεις.
Yes, we definitely cannabis!
Χρονολόγιο
1. Σύμφωνα με διάφορες πηγές, ο Shen Nung που θεωρείται πατέρας της κινεζικής ιατρικής, εισήγαγε την κάνναβη ως φάρμακο γύρω στο 2737 π.Χ. για παθήσεις όπως η ρευματοπάθεια και η ελονοσία.
2. Ο Ηρόδοτος, τον 5ο αιώνα π.Χ. αναφέρει σε κείμενά του τη χρήση κάνναβης από τους Σκύθες για τελετουργικούς και θεραπευτικούς σκοπούς.
3. Ο François Rabelais, Γάλλος συγγραφέας και ιατρός του 16ου αιώνα, αναφέρεται στην κάνναβη στα έργα του, κυρίως στο «Gargantua and Pantagruel». Στα γραπτά του περιγράφει τις ψυχοτρόπες και θεραπευτικές επιδράσεις της κάνναβης.
4. Στην Ινδία, τον 17ο αιώνα, η κάνναβη ήταν βασικό φάρμακο της Αγιουρβεδικής ιατρικής για παθήσεις όπως η δυσπεψία και οι φλεγμονές.
5. Το 1839, ο Ιρλανδός γιατρός William O’Shaughnessy εισήγαγε την κάνναβη στη δυτική ιατρική για τη θεραπεία σπασμών και ρευματισμών.
6. Στη Βικτωριανή Αγγλία χρησιμοποιήθηκε για την αντιμετώπιση της επιληψίας και τα συμπτώματα της εμμηνόπαυσης.
7. Το 1857, η Λέσχη των Χασισιστών στη Γαλλία αναζωπυρώνει το ενδιαφέρον για τις ψυχοτρόπες ιδιότητές της.
8. Μέχρι το 1937, η κάνναβη ήταν αναγνωρισμένο φάρμακο στις ΗΠΑ για πολλές ασθένειες.
9. Το 1937, με τον Marihuana Tax Act, η κάνναβη ποινικοποιήθηκε στις ΗΠΑ, περιορίζοντας τη χρήση και την καλλιέργειά της.
10. Το 1964 απομονώθηκε η τετραϋδροκανναβινόλη (THC), το βασικό ψυχοδραστικό συστατικό της κάνναβης, από τον Raphael Mechoulam.
11. Το 1988, επιστήμονες ανακάλυψαν τον υποδοχέα του THC (CB1) στον ανθρώπινο εγκέφαλο και το Κεντρικό Νευρικό Σύστημα.
12. Λίγα χρόνια αργότερα, το 1992, βρέθηκε η ανανταμίδη, το πρώτο ενδοκανναβινοειδές που παράγει ο οργανισμός μας και οδήγησε στην επιβεβαίωση της ύπαρξης του Ενδοκανναβινοειδούς Συστήματος.
Κάνναβη: από την απαγόρευση στα μονοπώλια
Γράφει ο Μιχάλης Θεοδωρόπουλος
σύμβουλος περιβάλλοντος και εφαρμογών κάνναβης
https://www.kannabio.gr/
Η κάνναβη είναι ένα κοινωνικό φυτό, από τα πρώτα που καλλιέργησε ο άνθρωπος συστηματικά πριν χιλιάδες χρόνια για να φάει, να ντυθεί, να θεραπευτεί, αλλά και για να φτιάξει σπίτια, να φωτίσει τα καντήλια, να ταξιδέψει με πανιά σε άλλες ηπείρους, ή απλά για να βρει τον εαυτό του μέσα από τελετουργικά δρώμενα.
Με το πέρασμα των αιώνων, ο έλλογος άνθρωπος (homo sapiens) χρησιμοποίησε την κάνναβη δημιουργικά, αναπτυξιακά και με σύνεση, χωρίς προβλήματα, μέχρι την πρώτη απαγόρευση από την Αγγλική αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1920, για να προωθηθούν τα συμφέροντα του εμπορίου του οπίου, και στη συνέχεια από την Pax Americana των δεκαετιών 1960-1970, για τα συμφέροντα της πετρελαιοβιομηχανίας και της βιομηχανίας ξυλείας, όπου και ισχυροποιήθηκε και το παγκόσμιο σύστημα ελέγχου των ουσιών, της μονοπωλιακής δηλαδή εκμετάλλευσής τους από τα κράτη.
Η κάνναβη είναι ένα φυτό που επειδή ακριβώς μπορεί να κάνει πολύ καλό στον άνθρωπο και τον πλανήτη, κάποιοι βάλθηκαν για εκατό περίπου χρόνια να το βλάψουν, δημιουργώντας εσκεμμένα –όπως είναι πλέον γνωστό– μια εκστρατεία παραπληροφόρησης και συκοφάντησης της ψυχοδραστικής/ψυχαγωγικής της χρήσης, από παράγοντες στις ΗΠΑ που είχαν συγκεκριμένα οικονομικά και φυλετικά κίνητρα.
Η άνθιση της κουλτούρας της κάνναβης σε ορισμένες χώρες τη δεκαετία του 1960 (όχι στην Ελλάδα) και η διασύνδεσή της με τα κινήματα της κοινωνικοπολιτικής αμφισβήτησης και της πολιτισμικής αναγέννησης, είχαν ως αποτέλεσμα την ανάπτυξη συντηρητικών ανακλαστικών από τα κυρίαρχα κοινωνικά ρεύματα που δαιμονοποίησαν το φυτό λόγω της παραπληροφόρησης και το ταύτισαν με το περιθώριο, την παραβατικότητα και την ψυχασθένεια.
Η επακόλουθη του στίγματος απαγόρευση της κάνναβης, ακόμα και για ιατρικές εφαρμογές, καθώς και η υπαγωγή της στο παγκόσμιο σύστημα ελέγχου των ουσιών δεν είχε κανένα επιστημονικό υπόβαθρο, καθώς βασίστηκε καθαρά σε ιδεολογικά κριτήρια ηθικού πανικού και σε μια προσπάθεια μαζικού κοινωνικού ελέγχου συγκεκριμένων πληθυσμιακών ομάδων (π.χ. φοιτητικό κίνημα, μετανάστες, πολιτικοί ακτιβιστές). Είναι δε παράδοξο, πως παράλληλα με την απαγόρευση, υπήρξε ένα ολοένα αυξημένο και πολύ δραστήριο ενδιαφέρον της φαρμακοβιομηχανίας να πατεντάρει όλες τις θεραπευτικές της εφαρμογές, αφού δεν κατέστη εύκολο να πατεντάρει το γενετικό υλικό που είναι ελεύθερο στη φύση. Από τότε μάλιστα άρχισε ο μύθος για την καλή, νόμιμη φαρμακευτική κάνναβη και την κακή, παράνομη κάνναβη του δρόμου. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο που το διεθνές σύστημα ελέγχου (Συνθήκες του ΟΗΕ) δεν καθορίζει την απαγόρευση του φυτού, αλλά τη μονοπωλιακή εκμετάλλευση της κάνναβης από τα κράτη, γι’ αυτό άλλωστε και σε αρκετές χώρες, και στην Ελλάδα, έχουν δημιουργηθεί μονοπωλιακές συνθήκες εκμετάλλευσής της από τις κυβερνήσεις και τους εκλεκτούς επιχειρηματίες. Είναι οξύμωρο που σε πολλές περιπτώσεις, της Ελλάδας συμπεριλαμβανομένης, οι πρώτοι που ενδιαφέρθηκαν με την εμπορική εκμετάλλευση ιδιαίτερα της «φαρμακευτικής κάνναβης», ήταν οι χρόνιοι διώκτες της (πολιτικοί, δικηγόροι και τραπεζίτες), αλλά και όσοι ήθελαν να ξεπλύνουν μεγάλα ποσά μαύρου χρήματος.
Αρκετά χρόνια μετά, αυτή η απαγόρευση μοιάζει το ίδιο παράλογη με την απαγόρευση του αλκοόλ τον προηγούμενο αιώνα και είχε ακριβώς το ίδιο αποτέλεσμα: τη γιγάντωση της μαφίας και του μαύρου χρήματος, την έλλειψη ποιοτικού ελέγχου, την προβληματική χρήση από μερίδα του πληθυσμού και τη συνολική βλάβη στην κοινωνία, όχι από την ίδια την κάνναβη, αλλά από τις κατασταλτικές πολιτικές που ακολουθήθηκαν και είχαν ως αποτέλεσμα την εγκληματοποίηση της κοινωνίας που καταναλώνει κάνναβη (το 10% της ελληνικής κοινωνίας).
Η Κάνναβη είναι ένα φυτό με πολλές χρήσεις και είναι υποκριτικό, κοντόφθαλμο και αναποτελεσματικό, αν όχι ύποπτο, να ρυθμίζεις νόμιμα κάποιες από αυτές και όχι όλες. Το φυτό της κάνναβης (Cannabis Sativa L.) βοτανολογικά είναι ένα και οι διαφορετικές χρήσεις έχουν να κάνουν με τις διαφορετικές ποικιλίες και την περιεκτικότητά τους στην ψυχοδραστική THC. Το κίνημα της κάνναβης σε διεθνές επίπεδο προσπάθησε στρατηγικά να επαναφέρει το δημόσιο ενδιαφέρον γύρω από τη νόμιμη ρύθμιση του φυτού, διεκδικώντας πρώτα την αναβίωση της βιομηχανικής και ιατρικής χρήσης, για να ακολουθήσει, όπως έχει γίνει ήδη σε πάρα πολλές χώρες παγκοσμίως, και η ρύθμιση για την ευφορική (ψυχαγωγική) χρήση από τους ενήλικες.
Πλέον οι μύθοι για την βλαπτικότητα και την προβληματική χρήση έχουν καταρριφθεί, η αποποινικοποίηση της κατοχής 30 γραμμαρίων και της καλλιέργειας τριών δέντρων για προσωπική χρήση, όπως και η ελεγχόμενη διάθεση από μη-κερδοσκοπικά σωματεία που παράγουν κάνναβη για τα μέλη τους (κοινωνικές λέσχες), έγινε νόμος τους κράτους με τη σφραγίδα του Υπουργού Υγείας στην Γερμανία και όλος ο πλανήτης έχει μπει σε μια τροχιά ανάτασης σε ότι αφορά την αξιοποίηση της κάνναβης.
Η συνολική ρύθμιση της κάνναβης για όλες τις χρήσεις από τους ενήλικες πολίτες αυτής της χώρας είναι επιβεβλημένη και οποιαδήποτε εμμονή στις αναχρονιστικές απαγορευτικές πολιτικές είναι εγκληματική, βλαπτική για την κοινωνία και την οικονομία και ενισχύει τη μαφία και το διεφθαρμένο πολιτειακό σύστημα.
Η κάνναβη είναι το μέλλον και ένα είναι σίγουρο: Τα δικαιώματα δεν χαρίζονται αλλά κατακτώνται.
https://www.kannabio.gr/
fb: Kannabio Hemp Cooperative
ig: kannabio
Νομιμοποίηση της Ιατρικής Κάνναβης στην Ελλάδα
Γράφει ο Ηλίας Πέτροβας / Βio Rewild
Τα τελευταία χρόνια, η Ελλάδα έχει κάνει σημαντικά βήματα προς τη νομιμοποίηση της ιατρικής κάνναβης. Το 2017, η πολιτεία ενέκρινε τη χρήση ιατρικής κάνναβης, ενώ το 2018 νομιμοποιήθηκε η καλλιέργεια κάνναβης για ιατρικούς σκοπούς.
Ενημέρωση και Κατανόηση της Κάνναβης
Η απαγόρευση της κάνναβης που ίσχυε για πολλά χρόνια έχει δημιουργήσει την ανάγκη να ενημερωθούμε σχετικά με τη δράση του φυτού, τα κανναβινοειδή και τις επιδράσεις τους στον ανθρώπινο οργανισμό. Τα κανναβινοειδή είναι οι ενεργές δραστικές ουσίες της κάνναβης, γνωστές και ως φυτοκανναβινοειδή. Μέχρι σήμερα, γνωρίζουμε περισσότερα από 100 διαφορετικά κανναβινοειδή, το καθένα με διαφορετική δράση.
Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η διαφορά μεταξύ της THC (τετραϋδροκανναβινόλη) και της CBD (κανναβιδιόλη). Η THC έχει ψυχοδραστικές ιδιότητες σε αντίθεση με την CBD, η οποία χωρίς ψυχότροπο δράση προσφέρει καταπραϋντικές ιδιότητες. Η κατανόηση αυτών των διαφορών είναι σημαντική για να μπορέσουμε να αξιοποιήσουμε σωστά τα φυτοκανναβινοειδή και να επιλέξουμε το κατάλληλο για την εκάστοτε περίσταση.
Επιπλέον, τα κανναβινοειδή έχουν συνεργιστική δράση (Entourage Effect), προσφέρουν διαφορετικά αποτελέσματα σε σχέση με τη λήψη τους μεμονωμένα. Αυτή η συνεργία μεταξύ των κανναβινοειδών μπορεί να ενισχύσει τις θεραπευτικές ιδιότητες του φυτού και να βελτιώσει τη συνολική επίδρασή του στον οργανισμό.
Οι αλλοιωμένες ποικιλίες και οι κίνδυνοι
Σήμερα, βέβαια, η πολυετής απαγόρευση του φυτού, σε συνδυασμό με την αντίληψη ότι πρόκειται αποκλειστικά για ναρκωτικό, έχει οδηγήσει στην εμφάνιση ποικιλιών που περιέχουν εξαιρετικά υψηλά επίπεδα THC, πολύ πέρα από τα φυσιολογικά όρια του φυτού. Αυτές οι «πειραγμένες» ποικιλίες έχουν εξελιχθεί σε τέτοιο βαθμό ώστε η δράση τους να μοιάζει περισσότερο με αυτήν των ναρκωτικών παρά με βότανο, υπονομεύοντας τις πραγματικές θεραπευτικές δυνατότητες της κάνναβης.
Αντιαπαγορευτικό φεστιβάλ (legalize protestival) 2005-2025
Γράφει ο Μιχάλης Θεοδωρόπουλος
Ηλιόσποροι, Αντιαπαγορευτικό Φεστιβάλ
Το LEGALIZE PROTESTIVAL κλείνει φέτος 20 χρόνια δράσης για τη νομιμοποίηση της κάνναβης για ιατρικούς, βιομηχανικούς και ψυχαγωγικούς σκοπούς. Τα δύο πρώτα σκέλη της εκστρατείας μας τα έχουμε πετύχει σε ένα βαθμό, αν και με σοβαρά κενά στη νομοθεσία και την εφαρμογή της και είναι πλέον ο καιρός να περάσουμε στο επόμενο στάδιο της διεκδίκησης για μια συνολική ρύθμιση της κάνναβης με έμφαση στην αποποινικοποίηση της κατοχής και καλλιέργειας για προσωπική χρήση από τους ενήλικες πολίτες αυτής της χώρας και τη δημιουργία κοινωνικών λεσχών κάνναβης, κατά τα πρότυπα της Γερμανίας, της Μάλτας και πολλών άλλων χωρών. Δεν ανακαλύπτουμε τον τροχό, αλλά θέλουμε την ίδια αντιμετώπιση με τους κατά τ’ άλλα ισότιμους εταίρους στην ΕΕ.
Το Αντιαπαγορευτικό Φεστιβάλ που πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα 16 χρονιές (τρία χρόνια δεν έγινε λόγω πανδημίας), στη Θεσσαλονίκη τρεις χρονιές και στο Βόλο άλλη μία, μάζεψε περισσότερα από 250.000 άτομα συνολικά σε διήμερα φεστιβάλ που συγκέντρωναν και ανέδειξαν πολύ μεγάλο αριθμό καλλιτεχνών (μουσικών, εικαστικών, ζωγράφων, φωτογράφων) και άνοιξε το δρόμο για τις μεταρρυθμίσεις που πραγματοποιήθηκαν το 2016 και το 2018 για τη βιομηχανική και ιατρική χρήση της κάνναβης. Παράλληλα με τα μουσικά φεστιβάλ, πραγματοποιήθηκαν περισσότερες από 10 πολύ επιδραστικές ενημερωτικές εκδηλώσεις (ημερίδες, συνέδρια, φόρουμ) με καλεσμένους ομιλητές από το εξωτερικό και την Ελλάδα που μετέφεραν καλά παραδείγματα και εμπειρίες, ενώ συμμετείχαμε και σε πολλές εκδηλώσεις στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, αλλά και την ελληνική επικράτεια για να ευαισθητοποιήσουμε τους πολίτες και να διεκδικήσουμε τα αυτονόητα από τη διοίκηση.
Φέτος, με την έξαρση των επικίνδυνων συνθετικών ανάλογων ουσιών και τη διείσδυσή τους στη λιανική αγορά μέσω των νόμιμων προϊόντων κάνναβης, είναι πιο επίκαιρο από ποτέ το αίτημα για άμεση αποποινικοποίηση της κατοχής, προμήθειας και καλλιέργειας του φυτού της κάνναβης για προσωπική χρήση από τους ενήλικες πολίτες της χώρας. Γιατί αν έχουμε νόμιμη φυσική κάνναβη, δεν θα παίζει το κράτος με τη δημόσια υγεία των πολιτών που αναζητούν συνθετικά υποκατάστατα στα περίπτερα ή αμφιβόλου ποιότητας κάνναβη στα παράνομα κυκλώματα.
Η κάνναβη, ένα φάρμακο
Η κα Μίτσοβα και η κα Παγκά μάς μιλούν για την προσωπική τους εμπειρία με την κάνναβη και τη μεγάλη αλλαγή που έφερε στις ζωές τους και η κα Καραναστάση μάς δίνει τη δική της οπτική, ως Πρόεδρος της Ελληνικής Ιατρικής Εταιρείας για τα Κανναβινοειδή.
Από τότε που ανακάλυψα την κάνναβη νιώθω ότι δεν είμαι μόνη μου
Είμαι η Σοφία, η μαμά του Στεφανάκου, 14 ετών, με αυτισμό και νοητική υστέρηση. Η ζωή με τον αυτισμό δεν είναι πάντα εύκολη. Πολλές φορές ταλαιπωρούνται πάρα πολύ τα παιδιά μας και η οικογένεια μαζί. Η κάνναβη ήρθε στη ζωή μας σαν δώρο εξ ουρανού. Ένα φυτό τόσο παρεξηγημένο, αλλά εμάς μόνο καλό μας έκανε. Όταν ξεκινήσαμε κάνναβη στον Στέφανο, λειτούργησε σαν πυροσβεστήρας μέσα του, ηρέμησε και βρήκε μία γαλήνη. Βελτίωσε τον ύπνο του (μεγάλο θέμα αυτό στον αυτισμό), μειώθηκαν οι στερεοτυπίες του, βελτιώθηκε η βλεμματική επαφή του και ταυτόχρονα καταλάγιασαν τα νεύρα του. Το παιδί μου μπήκε πολύ πιο ομαλά στην εφηβεία, περίοδο εξαιρετικά δύσκολη για τα αυτιστικά άτομα, ιδίως τα αγόρια. Δεν λέω ότι δεν υπάρχουν δυσκολίες, αλλά είναι πολύ λιγότερες και όχι τόσο βαριές. Η κάνναβη τον βοήθησε να είναι πιο λειτουργικός και να προλάβει πράγματα της ηλικίας του. Το σπίτι μας είναι πιο ήσυχο και νιώθω μέσα μου ότι δεν είμαι μόνη μου, ότι έχω κάτι στα χέρια μου να βοηθήσω το παιδί μου. Το παιδί μου πλέον, όταν μπορώ να βρω το λάδι, είναι χαρούμενο και ευτυχισμένο, αλλά επειδή για μας είναι ακόμα παράνομο*, δεν μπορώ πάντα να το βρίσκω — οι ιατροί φοβούνται και δεν το γράφουν εύκολα νόμιμα για αυτές τις ηλικίες και δεν υπάρχουν επιλογές για τα παιδιά μας.
Σοφία Μίτσοβα
μητέρα του Στέφανου 14 ετών
*Εδώ, η κα. Μίτσοβα αναφέρεται στο THC, η χρήση του οποίου προβλέπεται από τον ΕΟΦ σε πολύ συγκεκριμένες μόνο περιπτώσεις και δεν συστήνεται για χρήση σε παιδιά.
Η κάνναβη μου επέτρεψε να ζω
Είμαι η Άννα, επαγγελματίας, μαμά τριών παιδιών και 60 ετών τώρα. Λέω τώρα, γιατί θα μπορούσα και να μην είμαι μαζί σας σήμερα. Πριν 6 χρόνια διαγνώστηκα με ψωριασική αρθρίτιδα, ένα αυτοάνοσο νόσημα που μου παρουσιάστηκε ένα πρωί χωρίς προειδοποίηση. Παρέλυε το σύστημα, είχα αφόρητο πόνο παντού και αϋπνία για σχεδόν ένα χρόνο. Μπήκα τότε σε θεραπεία με πολύ βαριά φάρμακα, με την ελπίδα ότι αυτό που είχα θα μου περνούσε και θα γινόμουν όπως πριν. Φρούδες ελπίδες. Τίποτα δεν δούλεψε για μένα· για άλλους ναι, για μένα όχι. Είμαι δυστυχώς από τα άτομα που δεν δέχονται φάρμακα. Ο οργανισμός μου όχι μόνο δεν αντέδρασε αλλά έκανε όλες τις παρενέργειες. Μέσα στην απελπισία μου είχα την τύχη να διαβάσω για την κάνναβη και πόσο αυτό το φυτό βοηθάει στον χρόνιο πόνο και στα αυτοάνοσα και άρχισα να ψάχνω παντού για πληροφορίες. Όλοι μας έχουμε αγγέλους και εγώ συνάντησα τους δικούς μου την πιο κατάλληλη στιγμή, την στιγμή που κατέρρεα. Η κα Πόιτρας, πρόεδρος του συλλόγου ΜΑΜΑΚΑ με ενημέρωσε σχετικά με το φυτό, όπως κάνει τόσα χρόνια με χιλιάδες ασθενείς και η γιατρός μου, κα Καραναστάση, μου έγραψε την πρώτη επίσημη συνταγή στην Ελλάδα μέσω αϋλης συνταγογράφησης. Η κάνναβη μου επέτρεψε να ζω και η νομιμοποίησήτης να ζω ελεύθερα.
Άννα Παγκά
ποδολόγος
Η κάνναβη είναι ακόμα
Η κάνναβη συντροφεύει τον άνθρωπο σε όλη την πορεία της ύπαρξής του στη γη. Αναφορές για τη χρήση της υπάρχουν σε αρχαία κείμενα όλων των λαών, και όλων των πολιτισμών. Κάτι σαν την ιερή αγελάδα των Ινδών, έδινε –και μπορεί να δώσει και σήμερα– εξαιρετικής ποιότητας κλωστική ίνα, έλαια και σπόρους με υψηλή θρεπτική αξία, φάρμακα για μια πλειάδα παθήσεων: οι σπασμοί, η επιληψία, η φλεγμονή είναι μερικές μόνο από τις ενδείξεις για τις οποίες έχει χρησιμοποιηθεί. Στη σύγχρονη εποχή, με αφορμή ή πρόσχημα την ψυχοδραστικότητά της, δαιμονοποιήθηκε και η χρήση της απαγορεύτηκε ολοκληρωτικά με απόφαση του ΟΗΕ το 1961. Φυσικά, αυτό δεν σταμάτησε ούτε τους ασθενείς ούτε τους επιστήμονες από την ενασχόληση με τις ιδιότητες του φυτού, και κάπως έτσι φτάσαμε στις αρχές του 21ου αιώνα, όταν ο Καναδάς έγινε η πρώτη χώρα παγκοσμίως που θέσπισε ένα ολοκληρωμένο πλαίσιο για την ιατρική χρήση της κάνναβης. Οι Έλληνες ασθενείς, έχουν τις ίδιες ανάγκες με τους Καναδούς (και τους υπόλοιπους λαούς), ανάγκες που οι επαγγελματίες υγείας έχουμε την ευθύνη να δια-
χειριστούμε. Έτσι, πριν από σχεδόν δύο χρόνια, 29 από αυτούς τους επαγγελματίες υγείας, αποφασίσαμε (και καταφέραμε) να ιδρύσουμε την Ελληνική Ιατρική Εταιρεία για τα Κανναβινοειδή.
Η κάνναβη είναι ακόμα ένα φάρμακο και ως φάρμακο αξίζει το σεβασμό και την προσοχή μας.
Χρυσούλα Καραναστάση
Πρόεδρος Ελληνικής Ιατρικής Εταιρείας για τα Κανναβινοειδή
Μια διαδρομή στην κάνναβη
Γράφει ο Μπάμπης Χινκιάμης,
πρόεδρος του συνδέσμου ΕΣΚΑΝΝΑ / www.helcanna.com
Η πορεία όσων έχουμε αφιερωθεί στην κάνναβη υπήρξε γεμάτη δυσκολίες και προκλήσεις. Ξεκινήσαμε έναν μακρύ αγώνα για να αναδείξουμε ένα θέμα που για χρόνια βρισκόταν στο περιθώριο και αντιμετωπιζόταν με προκατάληψη. Σήμερα, βλέπουμε την κάνναβη να πωλείται ακόμη και στα περίπτερα, μια εξέλιξη που, αν και δείχνει τη διείσδυσή της στην αγορά, υποβαθμίζει τη σοβαρότητα και τη σημασία της, καθώς αντιμετωπίζεται ως απλό εμπόρευμα, αντί να αναγνωρίζεται η πραγματική της αξία και οι ευεργετικές της ιδιότητες. Αυτή η κατάσταση αποδεικνύει ότι η πορεία προς την ορθή αποδοχή και χρήση της κάνναβης είναι ακόμα γεμάτη εμπόδια.
Το 2018, μια ομάδα ανθρώπων με κοινό όραμα ίδρυσε τον Ελληνικό Σύνδεσμο Κάνναβης (ΕΣΚΑΝΝΑ). Αν και οι γραφειοκρατικές δυσκολίες που αντιμετωπίσαμε ήταν πολλές, βρήκαμε λύσεις μέσω συνεργασίας με εξειδικευμένους φορείς, επιτρέποντάς μας να επικεντρωθούμε στην εκπροσώπηση του κλάδου και στην ανάδειξη των θεμάτων που αντιμετωπίζουν οι καλλιεργητές, οι μεταποιητές και οι έμποροι προϊόντων κάνναβης. Τον Μάρτιο του 2024, πραγματοποιήθηκαν νέες εκλογές στον σύνδεσμο.
Πλέον, ο Σύνδεσμος είναι πλήρως λειτουργικός, αριθμεί 64 ενεργά μέλη, και έχει τη διοικητική και επιστημονική υποστήριξη της εξειδικευμένης εταιρείας SustChem SA.
Η σχέση της Ελλάδας με το φυτό έχει βαθιές ρίζες. Για δεκαετίες, η κάνναβη υπήρξε ένα από τα πιο σημαντικά εξαγώγιμα προϊόντα της χώρας. Στις δεκαετίες πριν το 1960, τέσσερα μεγάλα κανναβουργεία λειτουργούσαν στην Ελλάδα, με το πιο σπουδαίο στην Έδεσσα, το οποίο έκλεισε το 1967. Η κάνναβη παρείχε ανθεκτικά υφάσματα, που χρησιμοποιήθηκαν ευρέως στους δύο παγκοσμίους πολέμους, και είχε μια σημαντική θέση στην παραδοσιακή φαρμακευτική πρακτική. Ωστόσο, το 1932, η χρήση της αποκλείστηκε από τα θεραπευτικά πρωτόκολλα και αντικαταστάθηκε από άλλες, αποτελεσματικές μεν αλλά πολύ εθιστικές δε ουσίες, όπως το όπιο.
Σήμερα, η νομοθεσία περιορίζει το ανώτατο επιτρεπόμενο ποσοστό Δ9-THC στο 0,3%. Αυτό το όριο θέτει σημαντικούς περιορισμούς στους καλλιεργητές, καθώς αν μια καλλιέργεια ξεπεράσει το ποσοστό αυτό, υπάρχει σοβαρός κίνδυνος να καταστραφεί η παραγωγή με αποτέλεσμα να αποτρέπει τον υποψήφιο καλλιεργητή να «ρισκάρει».
Για να ενισχυθεί ο κλάδος και να δοθεί στους καλλιεργητές μεγαλύτερη ευελιξία, θα πρέπει το όριο του Δ9-THC να αυξηθεί στο 1% και να διευρυνθεί ο κατάλογος επιτρεπόμενων σπόρων.
Αυτό, όχι μόνο θα επιτρέψει μεγαλύτερη ποικιλία στις καλλιέργειες, αλλά θα δώσει και τη δυνατότητα στα καταστήματα να πωλούν ανθούς κάνναβης με έως 1% τετραϋδροκανναβινόλη, διευρύνοντας τις επιλογές των καταναλωτών, όπως συμβαίνει ήδη στην Ελβετία και την Αυστρία.
Η πλήρης αξιοποίηση της κάνναβης στη χώρα μας προϋποθέτει μια εθνική στρατηγική που θα περιλαμβάνει τη χρήση της σε πολλαπλούς τομείς: από τα συμπληρώματα διατροφής και τα βιοδιασπώμενα υλικά, μέχρι την παραγωγή ζωοτροφών. Η κάνναβη έχει τη δυνατότητα να δημιουργήσει νέες θέσεις εργασίας, να συνεισφέρει σημαντικά στην προστασία του περιβάλλοντος και να προσφέρει μια πολυπόθητη ανάσα στην ελληνική οικονομία. Με αφοσίωση και όραμα συνεχίζουμε να εργαζόμαστε για να αναδείξουμε τα οφέλη της κάνναβης σε όσους τη χρειάζονται, ενώ παράλληλα διεκδικούμε ένα εθνικό σχέδιο που θα διασφαλίσει οφέλη για όλους.
