Ο Σταύρος Παναγιωτίδης γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη και σπούδασε Κοινωνιολογία στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και έχει διδακτορικό στην Ιστορία.
Το νέο βιβλίο του “ΜΥΘΟΙ, ΠΑΡΕΞΗΓΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΒΟΛΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ. Μικρές αφηγήσεις για γεγονότα που όλοι γνωρίζουμε, αλλά ποτέ δεν συνέβησαν”, από τις εκδόσεις Κέδρος, έχει δημιουργήσει αναστάτωση διότι πραγματεύεται αυτό που υποδηλώνει ο τίτλος του, δηλαδή γεγονότα και κομμάτια της Ιστορίας που δεν συνέβησαν όπως τα γνωρίζουμε, και όπως τα διδαχτήκαμε πολλά από αυτά στο σχολείο. Προβληματίζει γόνιμα τον αναγνώστη γιατί είναι ένα βιβλίο που αποδεικνύει ότι τίποτα δεν μένει το ίδιο, καθώς άπτεται με ποικίλους τρόπους ότι τα fake news δεν είναι φαινόμενο των ημερών μας αλλά κάτι το διαχρονικό. Και ο Παναγιωτίδης με προσοχή και σεβασμό μέσα από την έρευνα σε ιστορικές πηγές μας αποκαλύπτει την αλήθεια και την ακρίβεια των γεγονότων.
Δεν γινόταν να λείπει ένα τέτοιος Ιστορικός και συγγραφέας από την στήλη μου “Τα Τραγούδια Λένε Πάντα την Αλήθεια” στο Η Πόλη Ζει. Κι έτσι του ζήτησα να απαντήσει στο ερωτηματολόγιο για τα τραγούδια και τους δημιουργούς που έγραψαν μέσα του.
Αν η παιδική σας ηλικία ήταν τραγούδι, ποιο θα ήταν αυτό;
Ο Δρόμος, του Μάνου Λοΐζου και της Κωστούλας Μητροπούλου.
Ποιο παιδικό τραγούδι ψιθυρίζετε µέχρι σήµερα;
Τα παιδιά ζωγραφίζουν στους τοίχους, του Γιώργου Χατζηνάσιου και του Μιχάλη Μπουρμπούλη.
Μπορείτε να θυµηθείτε ποιο βινύλιο ή cd αγοράσατε µε το πρώτο σας χαρτζιλίκι;
Τις Γραμμές των Οριζόντων.
Ποιες µουσικές σηµάδεψαν την εφηβεία σας;
Όλη η έντεχνη λαϊκή παραγωγή, από τον Θεοδωράκη μέχρι τον Μικρούτσικο και τον Κουγιουμτζή. Και η ανακάλυψη του λαϊκού, με τον Καζαντζίδη και τον Διονυσίου.
Έχετε κάνει µαθήµατα µουσικής;
Ναι. Με μεγάλη αποτυχία.
Φτιάχνατε κασέτες για φίλους και για να φλερτάρετε ή συνήθως ήσασταν ο αποδέκτης τέτοιων συλλογών;
Ποιος δεν έφτιαχνε;
Συλλέγατε βινύλια ή cd; Τα έχετε κρατήσει;
Ναι, παρότι πιστεύω ότι δεν θα τα ακούσω ποτέ ξανά.
Υπάρχει µια συναυλία που σας έµεινε αξέχαστη; Θυµάστε την παρέα σας εκεί;
Πολλές. Ίσως, όμως, η πιο σημαντική να ήταν η πρώτη φορά που είδα τον Μίκη Θεοδωράκη, στα εγκαίνια του Θεάτρου Γης στη Θεσσαλονίκη, ακμαίο και εκρηκτικό. Όπως και πολλά άλλα συναφή, το χρωστάω κι αυτό στη μητέρα μου που με πήγε, παρότι την επόμενη μέρα έδινα εξετάσεις στα μαθηματικά στο σχολείο.
Αν η εφηβεία σας ήταν τραγούδι, ποιο θα ήταν αυτό;
Το Της Δικαιοσύνης Ήλιε Νοητέ. Με έκανε να ονειρεύομαι μεγάλες συλλογικές ιστορικές στιγμές που θα ήθελα να ζήσω στο μέλλον μου.
Όταν ακούτε µουσική λειτουργεί σαν «χαλί» σ’ αυτό που κάνετε ή δίνετε χρόνο και προσοχή µέσα στη µέρα σας αποκλειστικά για µουσική;
Σπανίως ακούω πια αυτόνομα μουσική μέσα στη μέρα μου.
Ενηµερωτικό ή µουσικό ραδιόφωνο; Τι ξεχωρίζετε σήµερα;
Μεταξύ -κατά μείζονα λόγο- κατευθυνόμενης ενημέρωσης και μουσικής από playlist, τι να διαλέξει κανείς; Δύσκολη επιλογή.
Όταν ακούτε ραδιόφωνο ψιθυρίζετε τους στίχους; Ποιο ήταν το τελευταίο τραγούδι που το κάνατε;
Το κάνω σε κάθε τραγούδι που ξέρω.
Όταν βρίσκεστε µε οικείους σας τραγουδάτε;
Συχνά-πυκνά.
Μπορείτε να µου αναφέρετε ένα τραγούδι που έχετε συνδέσει µε µία ξεχωριστή στιγµή της ζωής σας;
Ο Ερωτόκριτος. Με πολλές.
Ποια είναι η σχέση σας µε τα νυχτερινά µαγαζιά της Εθνικής; Έχετε πάει; Σας έχουν πάει;
Δεν έχω πάει ποτέ στα μαγαζιά της Εθνικής, αλλά θα μπορούσα.
Όταν βγαίνετε για ποτό ή φαγητό, το είδος της µουσικής που παίζει στο µαγαζί πόσο επηρεάζει την επιλογή σας;
Ναι, όπως και η ένταση.
Κάνατε δώρα βινύλια ή cd; Το κάνετε ακόµα;
Τώρα πια, όχι.
Ποιοι είναι οι αγαπηµένοι σας συνθέτες και στιχουργοί;
Ο Μίκης Θεοδωράκης, ο Σταύρος Κουγιουμτζής, ο Σταύρος Ξαρχάκος, ο Θάνος Μικρούτσικος ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου, ο Σταμάτης Κραουνάκης, ο Λευτέρης Παπαδόπουλος, ο Νίκος Γκάτσος, η Λίνα Νικολακοπούλου. Κι άλλοι.
Ξεχωρίζετε κάποιον ερµηνευτή; Υπάρχει κάποια φωνή που σας συγκινεί διαχρονικά;
Πολλούς, αλλά ο άνθρωπος μέσω του οποίου έμαθα το τραγούδι και τις συναυλίες είναι ο Γιώργος Νταλάρας. Και με συγκινεί πάντα το μεταλλικό βελούδο της φωνής του Διονύση Θεοδόση.
Αν το παρόν σας ήταν τραγούδι, ποιο θα ήταν αυτό;
Ίσως, το Boat on the River. Ίσως, Το Πέρασμά Σου.
Όταν σκέφτεστε ένα τραγούδι έχετε στο µυαλό σας πρώτα τη µελωδία ή τον στίχο;
Αναλόγως με το ερέθισμα που θα μου το φέρει στο μυαλό.
Σας κοίµιζε µε νανουρίσµατα η µητέρα σας; Το έχετε κάνει εσείς ποτέ; (σε παιδιά, σε ανίψια)
Ο πατέρας μου. Με το Κοιμήσου αγγελούδι μου, του Κώστα Βίρβου και του Μίκη Θεοδωράκη.
Συµπληρώστε µου τη φράση: Μια µέρα χωρίς µουσική είναι…
Μια πολύ βαριά μέρα.
