Οι έρευνες μας δείχνουν ότι ο μέσος αριθμός των σκέψεών μας ανά ημέρα, είναι περίπου 60.000. Από αυτές, το 80% είναι αρνητικές.
Οι αρνητικές σκέψεις είναι περισσότερες, ακριβώς επειδή είμαστε προγραμματισμένοι να ανησυχούμε. Το μυαλό μας προσέχει περισσότερο τις αρνητικές πληροφορίες παρά τις θετικές για να μας βοηθάει να αποφεύγουμε τους πιθανούς κινδύνους. Το μέρος αυτό του εγκεφάλου μας, το οποίο ενεργοποιείται κάθε φορά που νιώθουμε ανησυχία, ονομάζεται αμυγδαλή.
Ζούμε σε ένα περιβάλλον όπου οι ανταποδώσεις δεν είναι στιγμιαίες αλλά έρχονται στο μέλλον. Για παράδειγμα, ένας μαθητής διαβάζει για να μπορέσει στο μέλλον να αποδώσει, εάν κάποιος αποδίδει στη δουλειά του θα πάρει προαγωγή στο μέλλον, εάν αποταμιεύσει κανείς χρήματα, θα έχει όταν συνταξιοδοτηθεί.
Το σύγχρονο περιβάλλον έχει μελλοντική ανταπόδοση και όχι αυτόματη. Κάτι για το οποίο, το μυαλό μας δεν είναι προγραμματισμένο. Ωστόσο, αναγκαζόμαστε να σκεφτόμαστε πολύ για το μέλλον, σε σημείο που χάνουμε το παρόν.
Η μεγαλύτερη πηγή του άγχους μας, είναι η συνεχής αβεβαιότητα. Για παράδειγμα, δεν υπάρχει εγγύηση ότι ο μαθητής σίγουρα θα προοδεύσει παρά το διάβασμά του, δεν υπάρχει υπόσχεση ότι οι επενδύσεις θα αποδώσουν στο μέλλον, δεν υπάρχει βεβαιότητα ότι μια γνωριμία θα οδηγήσει σε μια ολοκληρωμένη σχέση.
Ζώντας σε περιβάλλον μελλοντικής και καθυστερημένης ανταπόδοσης, σημαίνει ότι συνοδευόμαστε από την αβεβαιότητα. Εάν σκεφτεί κανείς και την συνθήκη της πανδημίας την τελευταία χρονιά, η αβεβαιότητα είναι το συναίσθημα που έχει πρωταγωνιστήσει σε πολλούς.
Πώς μπορούμε λοιπόν να διαχειριστούμε το περιβάλλον της καθυστερημένης ανταπόδοσης;
Μέθοδος της καταμέτρησης
Δεν μπορείς να γνωρίζεις πόσα χρήματα θα έχεις όταν συνταξιοδοτηθείς, αλλά μπορείς να μειώσεις λίγη αβεβαιότητα με το να μετράς πόσα μπορείς να αποταμιεύσεις κάθε μήνα ή κάθε δίμηνο. Δεν μπορείς να είσαι σίγουρη ότι θα βρεις δουλειά μόλις αποφοιτήσεις, αλλά μπορείς να μετρήσεις πόσους μήνες πρακτική θα κάνεις, πόσες συνεντεύξεις θα δώσεις, κινήσεις οι οποίες θα σε οδηγήσουν πιο κοντά στους στόχους σου. Δεν μπορείς να γνωρίζεις πότε κάνεις μια σχέση, αλλά μπορείς να μετρήσεις τις φορές που θα κάνεις μια καινούρια γνωριμία.
Η καταμέτρηση δεν θα λύσει μαγικά τα προβλήματα, αλλά θα σου δώσει μια βεβαιότητα και αίσθηση ελέγχου της κατάστασης. Η καταμέτρηση επίσης, σου δίνει μια στιγμιαία ανταπόδοση. Κάτι το οποίο, μειώνει αισθητά την ανησυχία και την αίσθηση αβεβαιότητας. Εστιάζεις σε εκείνα που κάνεις και όχι σε εκείνα που δεν κάνεις ή λείπουν.
Μετατόπισε την ανησυχία
Η δεύτερη τεχνική είναι η μετατόπιση της ανησυχίας από ένα μακροπρόθεσμο πρόβλημα σε μια καθημερινή ρουτίνα που θα λύσει αυτό το πρόβλημα. Για παράδειγμα, αντί να ανησυχείς για την υγεία σου ή εάν θα ζήσεις πολλά χρόνια, προγραμμάτισε καθημερινή άσκηση ή καθημερινό περπάτημα.
Αντί να ανησυχείς για το εάν τα παιδιά σου θα περάσουν στο πανεπιστήμιο,. Εστίασε στο πόσο διαβάζουν σήμερα. Αντί να ανησυχείς για το εάν θα έχεις χάσει κιλά μέχρι το καλοκαίρι, εστίασε στο να μαγειρέψεις ένα υγιεινό γεύμα σήμερα. Το κλειδί της επιτυχίας αυτής της τεχνικής, είναι ότι η καθημερινή ρουτίνα θα σου δώσει άμεση ανταπόδοση και κατά συνέπεια θα λύσει τα μελλοντικά προβλήματα που σκέφτεσαι.
Μην ξεχνάς, ότι η διαφορά ανάμεσα στο άτομο με άγχος και σε εκείνο χωρίς, είναι ότι το πρώτο εστιάζει περισσότερο στις αρνητικές σκέψεις παρά στις θετικές. Από τη στιγμή που θα εντοπίσεις τις αρνητικές σκέψεις που δημιουργούν τον φόβο σου, εστίασε στη λύση και όχι στο πρόβλημα.
Να είσαι καλά και προσέχεις τον εαυτό σου
Σ.
