«Τα λουλούδια Μαρτυρούν» | Μία μουσικο-αφηγηματική παράσταση για τη θυσία και τη μνήμη των λουλουδιών

Την πρώτη μέρα της άνοιξης, Κυριακή 1 Μαρτίου –και για όλες τις Κυριακές του Μάρτη– η Alcedo Folk Band θα «μοιράσει» λουλούδια στην Αθήνα, μέσα από μία πρωτότυπη μουσικο-αφηγηματική εμπειρία με πρωταγωνιστές τραγούδια και ιστορίες που αναφέρονται σε λουλούδια.

Από τα μοιρολόγια και τις μεσαιωνικές μπαλάντες μέχρι τις λαϊκές δοξασίες και τα δημοτικά τραγούδια, άνθη αιώνια γεννιούνται από ιστορίες αγάπης και αίματος και εμφανίζονται σαν σιωπηλοί μάρτυρες της θυσίας από την αρχή του κόσμου.

Το Myrtillo Cafe θα γίνει ο τόπος όπου άνθρωποι, ιστορίες, τραγούδια και λουλούδια θα έρθουν κοντά, σε μία προσπάθεια να δημιουργηθεί μία νέα ιστορία.

Μιλήσαμε με τον Κώστα Κωνσταντάντο, μέλος της Alcedo Folk Band, και σας παρουσιάζουμε την κουβέντα μας.

Πώς γεννήθηκε η εξαιρετική ομολογουμένως ιδέα αυτής της παράστασης;

Μέσα από την προκήρυξη του υπουργείου πολιτισμού για το πρόγραμμα «Όλη η Ελλάδα Ένας Πολιτισμός 2025» που είχε θεματικό άξονα «Η πρόσληψη του παρελθόντος-η σήμερον ως αύριον και ως χθες»!

Ψάξαμε στ’ αλήθεια και αναζητήσαμε πολλούς τρόπους για να μιλήσουμε για το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον με τον τρόπο που μας το ζητούσε η πρόταση. Καταλήξαμε σε αυτήν την ιδέα ομόφωνα, να θίξουμε διάφορα γεγονότα, περιστατικά, ιστορικά ή πολιτικά φαινόμενα του παρελθόντος με αφορμή συγκεκριμένα τραγούδια που αναφέρονται η μιλούν για λουλούδια, και στην πορεία ανακαλύψαμε απίθανες ιστορίες που έχουν στο κέντρο τους κάποιο λουλούδι. Έτσι συνθέσαμε αυτήν την μουσική κατ’ εξοχήν παράσταση που στην αρχή είχε τον τίτλο «Τα λουλούδια που βλέπουν» κι έτσι την επέλεξε το υπουργείο πολιτισμού και η παράσταση παρουσιάστηκε στον αρχαιολογικό χώρο του Γυναικοκάστρου στο Κιλκίς τον Ιούλιο του 2025.

Τι σημαίνει για εσάς η παρουσίαση του έργου στον χώρο του Myrtillo Cafe και πώς συνδέεται με το μήνυμα της παράστασης;

Το Μύρτιλλο είναι ένας πανέμορφος χώρος με πολύ υψηλή αισθητική.

Θέλουμε όμως πάνω απ’ όλα να γίνει γνωστό στον κόσμο μας το έργο που συμβαίνει εκεί και να το επισκέπτονται περισσότεροι άνθρωποι. Στο Μύρτιλλο εκπαιδεύονται και εργάζονται με πλήρη απασχόληση δεκαέξι νεαρά άτομα με διάφορα και ποικίλα προβλήματα αναπηρίας. Η βιωσιμότητα του έργου εδώ και δέκα χρόνια είναι οριακή. Θέλουμε να ενισχύσουμε το Μύρτιλλο. Θέλουμε να γίνει βιώσιμο και για να γίνει αυτό πρέπει να το επισκέπτονται περισσότεροι άνθρωποι σε καθημερινή βάση. Αν σκεφτούμε ότι ο άξονας της παράστασης είναι η «θυσία» και η μνήμη των λουλουδιών… τότε το Μύρτιλλο είναι ο ιδανικός χώρος γι’ αυτήν.

Τι σας έκανε να αποφασίσετε να φέρετε την παράσταση και στην Αθήνα; Τι διαφορετικές απαιτήσεις ενδεχομένως έχει η εδώ παρουσίασή της;

Κάθε χώρος θέτει τις δικές του προκλήσεις. Κάθε χώρος «ξαναγράφει» το έργο με το δικό του τρόπο. Στο Γυναικόκαστρο Κιλκίς είμαστε απλωμένοι σε μια μεγάλη σκηνή μέσα σε έναν τεράστιο ανοιχτό χώρο μέσα σε μια υπέροχη φύση. Μέσα στο Μύρτιλλο θα γίνουμε όλοι μια αγκαλιά και θα βλέπουμε τα πρόσωπά σας, ο φωτισμός θα είναι πιο νυχτερινός και η ατμόσφαιρα θα είναι πιο εσωτερική.

Στο Δ.Τ. διαβάζουμε: «Πρόκειται για μια μοναδική μουσικο-αφηγηματική εμπειρία, όπου τα λουλούδια εμφανίζονται σαν σιωπηλοί μάρτυρες της θυσίας από την αρχή του κόσμου». Μιλήστε μας λίγο για τον… δύσκολο αυτό «ρόλο» των λουλουδιών.

Η ιδέα είναι ότι τα λουλούδια μας παρατηρούν, μας βλέπουν και είναι δίπλα μας σε όλα τα πράγματα που συμβαίνουν. Σε πολέμους, σε διαμαρτυρίες, σε έρωτες, παντού. Μας φέρνουν και μας παίρνουν τις εποχές, αλλά και σημαδεύουν την ζωή και την ιστορία. Τα λουλούδια είναι αυτά που πρώτα θυσιάζονται αλλά έχουν και τόσα να μας πουν, να μας φανερώσουν. Στα λουλούδια μπορούμε και να καθρεπτιστούμε, να ανακαλύψουμε τη δική μας ομορφιά, τη δική μας θυσία.

Πώς επιλέχθηκαν τα τραγούδια τα οποία συμπεριλάβατε στην παράσταση;

Θέλαμε να συμπεριλάβουμε όσο περισσότερα τραγούδια με λουλούδια μπορούσαμε. Έτσι διαλέξαμε τα πιο αντιπροσωπευτικά αλλά και αυτά που κρύβουν κάποιο μυστήριο η κάποια άγνωστη ιστορία.

Κατά την έρευνά σας για να βρείτε τα τραγούδια, εντοπίσατε κάτι πολύ ενδιαφέρον; Κάποια διαπίστωση; Κάτι που δεν γνωρίζατε;

Πολλά πράγματα ανακαλύψαμε. Ιστορίες πίσω από την πικροδάφνη ας πούμε, η τη θυσιαστική ιστορία της όμορφης μάγισσας που λέγονταν Μιμόζα κι έπειτα έγινε λουλούδι, κι έπειτα εμπνευστήκαμε και φτιάξαμε κι μείς κάποιες δικές μας ιστορίες…

Εκτός από τη μουσική υπάρχει και η αφήγηση. Τι συμπεριλαμβάνει αυτό το κομμάτι;

Κάποιες ιστορίες που τα λουλούδια δέθηκαν μαζί τους, ή κάποιες ιστορίες για τα ίδια τα λουλούδια και την καταγωγή τους η την ονομασία τους.

Υπάρχει κάποιο τραγούδι ή ιστορία της παράστασης που έχει αγγίξει/συγκινήσει ιδιαιτέρως την ομάδα;

Νομίζω ότι ο καθένας μας θα ξεχώριζε κι ένα διαφορετικό από τον άλλο. Εγώ προσωπικά ίσως τον Αμάραντο, που φυτρώνει στα ψηλά βουνά και στις ράχες κι αν δεν προσέξεις και το δαγκώσεις… ίσως και να είναι δηλητήριο και να σε διώξει από τον κόσμο.

Σκέφτομαι πως τα λουλούδια είναι κάτι σπάνιο για την Αθήνα. Θα φέρει άραγε η παράστασή σας κάποια απ’ αυτά στους δρόμους της;

Κρυμμένα λουλούδια υπάρχουν παντού. Στα παρτέρια, στα μπαλκόνια, στις μικρές βεραντούλες, κάποια φυτρώνουν και ανάμεσα στις πλάκες του πεζοδρομίου. Όμως λουλούδια είναι και τα χαμόγελα, η αλληλεγγύη μέσα στους δρόμους της πόλης, η ευγένεια μεταξύ των ανθρώπων που συναντώνται τυχαία, τα τρανταχτά γέλια των παιδιών στην αυλή του σχολείου στο κέντρο της Αθήνας.

Θέλουμε η παράστασή μας να σας εμπνεύσει να βρίσκετε και να παρατηρείτε όλα τα κρυμμένα λουλούδια όπου κι αν βρίσκονται

Κάτι ακόμα που θα θέλατε να μοιραστείτε με το κοινό;

Πέρα από την όμορφη συνέντευξή μας θα θέλαμε να μοιραστούμε με το κοινό και την ίδια την παράσταση! Σας ευχαριστούμε πολύ.