Οι άνθρωποι οι οποίοι διευθύνουν και δραστηριοποιούνται στις καλλιτεχνικές σχολές της Αθήνας, είναι άνθρωποι με όρεξη και ταλέντο, που παρά τις δυσκολίες, επιμένουν να μεταφέρουν γνώση και αξίες στους δημιουργούς του μέλλοντος. Η αξία της δουλειάς τους είναι ανεκτίμητη, όπως και το να ασχοληθεί ένας/μία σπουδαστής/σπουδάστρια με την τέχνη.
Μιλήσαμε με τρεις από αυτούς και σας μεταφέρουμε τα λόγια τους, αφού αυτός είναι ο καλύτερος τρόπος για να καταλάβουμε τα όσα σκέφτονται και πιστεύουν για τις σχολές και τη δουλειά τους.
Ελένη Ορνεράκη
Road trip στον κόσμο του σχεδίοu
Κέντρο Εφαρμοσμένων Τεχνών Ορνεράκης
Πίσω από κάθε ολοκληρωμένο έργο υπάρχει πολλή δουλειά, υπομονή και παρατήρηση. Ακόμα πιο πίσω, ένας αιώνιος «σπουδαστής» της τέχνης και μια ομάδα «δασκάλων» που τον έχουν εμπνεύσει και του έχουν μεταδώσει τις γνώσεις τους. Εμείς μιλήσαμε με την Ελένη Ορνεράκη, διευθύντρια του Κέντρο Εφαρμοσμένων Τεχνών Ορνεράκης για το σχέδιο, τις χαρές και τα οφέλη του αλλά και τους νέους σπουδαστές της σχολής που συνεχίζουν να την εκπλήσσουν. Το Κέντρο, στα 31 χρόνια λειτουργίας του, έχει υπάρξει ένας αυθεντικός χώρος αναζητήσεων, σπουδών και δημιουργίας και συνεχίζει φυσικά για ακόμα μια χρονιά, με όρεξη και φαντασία.
Πείτε μας λίγα λόγια για την ίδρυση της σχολής και το πρώτο διάστημα της λειτουργίας της.
Η σχολή ιδρύθηκε το 1993 από τον πατέρα μου, Σπύρο Ορνεράκη σε συνεργασία με τη μητέρα μου, Τζένη. Ειδικά εκείνη την εποχή δεν υπήρχε κάποια σχολή που να ασχολείται αποκλειστικά και σε τόσο βάθος με το σκίτσο. Η μητέρα μου, που ασχολούταν πολλά χρόνια με το χώρο της εκπαίδευσης ως πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρίας Δυσλεξίας και ο πατέρας μου, με πολλά χρόνια εργασίας και εμπειρίας στην πλάτη, ήρθαν να καλύψουν αυτό το κενό.
Ποιες διαφορές έχουν προκύψει τα τελευταία χρόνια όσον αφορά τα μαθήματα που διδάσκονται στη σχολή;
Ο βασικός άξονας όλων των μαθημάτων της σχολής ήταν και είναι το σχέδιο. Οι βασικές αρχές σχεδίου (όπως τόνοι, όγκοι, προοπτική, ανατομία κλπ.) συνοδεύουν τον φοιτητή καθ’ όλη τη διάρκεια των σπουδών του. Αυτό που αλλάζει μέσα στο χρόνο είναι οι εφαρμογές του σχεδίου. Έτσι, με τον καιρό, το πρόγραμμα εμπλουτίστηκε με ψηφιακά μέσα και νέες ειδικότητες, όπως προκύπτουν από την αγορά.
Πώς βλέπετε να εξελίσσεται η αισθητική των νέων παιδιών τα τελευταία χρόνια; Παρατηρείτε μια μεγαλύτερη τάση για ψηφιακές δημιουργίες;
Η αισθητική των νέων καλλιτεχνών θα έλεγα ότι έχει εξελιχθεί προς το καλύτερο. Είναι αξιοθαύμαστο να βλέπουμε καθημερινά νέες προτάσεις, φρέσκες ιδέες και πρωτοποριακές εικόνες από νέους δημιουργούς. Σίγουρα τα ψηφιακά μέσα είναι ένα «δυνατό» εργαλείο και είναι φυσικό να το προτιμούν οι δημιουργοί.
Πέρα από τις δεξιότητες που διδάσκετε στους σπουδαστές σας, τι άλλο πιστεύετε ότι αποκομίζουν από την ενασχόληση και την τριβή τους με το σχέδιο και τις εικαστικές τέχνες γενικότερα;
Η σπουδή πάνω στο σχέδιο είναι ένα ταξίδι με πολλές δυσκολίες και εκπλήξεις. Θέλει δουλειά, υπομονή και παρατήρηση. Η συνεργασία, η αμεσότητα, η έρευνα και η χαρά του αποτελέσματος είναι αναπόφευκτες και επιθυμητές καθ’ όλη τη διάρκεια αυτού του ταξιδιού.
Ποια είναι η μεγαλύτερη χαρά να διευθύνετε μια σχολή εφαρμοσμένων τεχνών;
Αναμφίβολα η μεγαλύτερη χαρά είναι όταν βλέπουμε τους σπουδαστές να ανθίζουν και να ξεδιπλώνουν το ταλέντο τους μέρα με τη μέρα, χρονιά με τη χρονιά. Οι εξαιρετικές δουλειές και οι νέες προτάσεις που προκύπτουν μέσα από πολλή δουλειά και φαντασία των σπουδαστών.
Θα υπάρξουν νέα μαθήματα, νέες συνεργασίες ή αλλαγές στο φετινό ακαδημαϊκό σας έτος;
Η βιομηχανία της εικόνας εξελίσσεται συνεχώς. Στόχος μας είναι να είμαστε πρωτοπόροι στις εξελίξεις, συμπεριλαμβάνοντας στο πρόγραμμα σπουδών νέες τάσεις και εφαρμογές (όπως gaming, character design, concept art και πολλά άλλα). Οι συνεργάτες και καθηγητές του Κέντρου είναι κορυφαίοι επαγγελματίες του χώρου που ταυτόχρονα αγαπούν την εκπαίδευση και είναι πρόθυμοι να μεταδώσουν την εμπειρία και τη γνώση τους στους σπουδαστές.
INFO:
Θήρας 19, Αθήνα
Τ.: 210 86 65 611
www.appliedartsfestival.com
www.ornerakis.com
FB: ornerakisappliedarts
IG: ornerakisart
Πάγια Βεάκη
50 χρόνια Σχολή Βεάκη
Με αφορμή τον μισό αιώνα λειτουργίας της Ανώτερης Σχολής Δραματικής Τέχνης «Βεάκη», μιλήσαμε με την διευθύντριά της, κυρία Πάγια Βεάκη και ξεναγηθήκαμε στους χώρους και στην ιστορία ενός από τα λίγα εναπομείναντα ατόφια φυτώρια τέχνης της πόλης. Η ίδια, με την πολυετή εμπειρία της ως σκηνογράφος, ενδυματολόγος και διευθύντρια σκηνής σε διεθνείς παραγωγές, συμβάλλει ουσιαστικά στη συνέχιση της παράδοσης αυτής της ιστορικής σχολής και με αγάπη, γνώση και φροντίδα, καταφέρνει να προσφέρει στους σπουδαστές της όσα εργαλεία χρειάζονται για να πετύχουν στο επαγγελματικό θέατρο, στον κινηματογράφο και στην τηλεόραση, κάτι που αποδεικνύεται και από την εξαιρετική πορεία των αποφοίτων της.
Εδώ, έχουν διδάξει κάποιοι από τους σπουδαιότερους δασκάλους της τέχνης, όπως ο Δημήτρης Βεάκης, ο Νικήτας Τσακίρογλου, ο Σταμάτης Φασουλής, η Λυδία Κονιόρδου, η Μάγια Λυμπεροπούλου και πολλοί άλλοι. Από το 1974 που ιδρύθηκε από τον Δημήτρη Βεάκη (γιο του σπουδαίου ηθοποιού Αιμίλιου Βεάκη) και υπήρξε συνέχεια της Σχολής Θεάτρου του σκηνοθέτη Κωστή Μιχαηλίδη, έως σήμερα, η αδιάλειπτη προσφορά της στη θεατρική εκπαίδευση είναι αδιαμφισβήτητη.
Με ένα πλούσιο και πολύπλευρο πρόγραμμα σπουδών, που περιλαμβάνει μεταξύ άλλων υποκριτική, αυτοσχεδιασμό, δραματολογία, ιστορία θεάτρου και λογοτεχνίας, κίνηση, μουσική, ξιφασκία, μακιγιάζ, Κομέντια ντελ Άρτε αλλά και Performance art, η «Βεάκη» συνδυάζει την κλασική θεατρική εκπαίδευση με καινοτόμες προσεγγίσεις. Είναι εγκεκριμένη από το Κράτος και προσφέρει τριετές πρόγραμμα σπουδών με καθημερινή φοίτηση. Εκτός από την πρακτική εκπαίδευση, η σχολή δίνει εξίσου μεγάλη σημασία και στη θεωρητική γνώση, τη μελέτη και παρουσίαση έργων Ελλήνων και ξένων κλασσικών συγγραφέων αλλά και έργων νεότερων και σύγχρονων δημιουργών, την κατανόηση των εικαστικών και μουσικών στοιχείων του θεάτρου, καθώς και την παρακολούθηση των νέων τάσεων από την Ευρώπη. Δίνεται ιδιαίτερη προσοχή στην άρθρωση και τη σωστή εκφορά του λόγου, στη γερή αναπνοϊκή υποστήριξη και στη συνολική φωνητική τεχνική, την κίνηση και το τραγούδι, ώστε οι σπουδαστές να μπορούν να ανταποκριθούν ακόμα και στα πιο απαιτητικά ρεπερτόρια. Η διδασκόμενη ύλη, άλλωστε, δεν καλύπτει μόνο τις ανάγκες της εγχώριας αγοράς εργασίας αλλά και αυτής του εξωτερικού, όπου ήδη σταδιοδρομούν πολλοί απόφοιτοι της σχολής.
Στο γενικότερο πρόγραμμα της Σχολής εντάσσονται και μικρής διάρκειας σεμινάρια που στοχεύουν στην επιμόρφωση των σπουδαστών, αλλά και άλλων ενδιαφερομένων, πάνω σε θέματα συγγενικά με αυτά της κύριας εκπαίδευσης (π.χ. σεμινάρια για τις Δελφικές Γιορτές, την Επιθεώρηση, την Οπερέτα, το αστυνομικό κ.ά.)
Όπως μας λέει και η κα. Βεάκη, «Στην καρδιά του τρόπου εκπαίδευσής μας είναι η ομάδα. Το θέατρο είναι μια συνεργατική μορφή τέχνης και δίνεται μεγάλη έμφαση στην ευθύνη του ατόμου προς την ομάδα και την ευθύνη της ομάδας προς το άτομο. Αυτό δημιουργεί μια ατμόσφαιρα αμοιβαίου σεβασμού πάνω στον οποίο μπορεί να ανθίσει η δημιουργικότητα.»
INFO:
Εκφαντίδου 33, Παγκράτι | Τ: 210 7016934, 6944555920
FB: Δραματική Σχολή “Βεάκη”- Official
www.veaki.gr
Μάρω Μαρμαρινού
«Παρότι υπάρχει μια εξαιρετική δυσκολία στη ζωή έξω, εδώ νομίζω ότι τα ερεθίσματα στοχεύουν στην αισιοδοξία και στην αγάπη».
Ανώτερη Επαγγελματική Σχολή Χορού
Η Μάρω Μαρμαρινού έχει αποφοιτήσει από την Ανώτερη Επαγγελματική Σχολή Χορού της Δέσποινας Γρηγοριάδου. Με υποτροφία από το Ίδρυμα Κρατικών Υποτροφιών, συνέχισε τις σπουδές της στην Ολλανδία και στην Αγγλία και απέκτησε το μεταπτυχιακό της δίπλωμα στο Λονδίνο, από το πανεπιστήμιο του Middlesex. Πριν από εννέα χρόνια, πήρε τα ηνία της Σχολής από την Άννα Πέτροβα, η οποία δημιούργησε την σχολή ήδη από τη δεκαετία του ’80 και ήταν από τις πρώτες Ανώτερες Επαγγελματικές Σχολές Χορού στην Ελλάδα.
Τι μπορεί να βρει κανείς στο πρόγραμμα της σχολής;
Η Σχολή χωρίζεται σε τρία μέρη: Το κομμάτι της Ανώτερης Επαγγελματικής Σχολής, που σημαίνει ότι σπουδάζουν φοιτητές και φοιτήτριες οι οποίοι/ες έχουν περάσει από εξετάσεις του Υπουργείου Πολιτισμού και εγγράφονται στο επαγγελματικό τμήμα, όπου η φοίτηση είναι τριετής, καθημερινή και υποχρεωτική και συνδυάζει το πρακτικό με το θεωρητικό κομμάτι του χορού, καθώς και μεθοδολογία της διδασκαλίας. Υπάρχει επίσης το ερασιτεχνικό τμήμα, το οποίο απευθύνεται σε παιδιά, εφήβους και ενήλικες, με ή χωρίς εμπειρία στον χορό. Και ταυτόχρονα λειτουργεί και ως χώρος τέχνης, στον οποίο διοργανώνονται εργαστήρια, έχουμε καλεσμένους και διάφορες άλλες δραστηριότητες.
Τι μεταφέρετε στους σπουδαστές/στριες και στους μαθητές/τριες σας;
Κομβικό στοιχείο είναι τα ερεθίσματα, όχι μόνο κινητικά/τεχνικής, αλλά ερεθίσματα αντίληψης. Διοργανώνουμε παραστάσεις, αλλά βλέπουμε και παραστάσεις άλλων, πηγαίνουμε σε μουσεία, σε συναυλίες, προσπαθούμε δηλαδή να έχουμε επαφή με την εκτός Σχολής τέχνη. Συχνά καλούμε καλλιτέχνες για εργαστήρια κι έτσι δημιουργείται μία σύνδεση με την κοινότητα. Επίσης, όλοι όσοι εργαζόμαστε εδώ, μεταφέρουμε την αγάπη που εμείς οι ίδιοι νιώθουμε, οπότε αυτόματα την περνάμε και στους/στις μαθητές/τριες. Σίγουρα θέλουμε να μεταφέρουμε και μία πιο σφαιρική κατανόηση του σώματος: δεν μας απασχολεί η τεχνική από μόνη της, αλλά το γεγονός ότι συνδέεται απόλυτα και με πιο πνευματικά θέματα.
Υπάρχει η άποψη ότι ο χορός είναι δύσκολο αντικείμενο…
Έχει τις δυσκολίες του, όπως και κάθε τέχνη, επιστήμη και πρακτική. Αλλά όσο δέχεσαι την κατάλληλη καθοδήγηση και μελετάς τόσο ξεπερνάς τις δυσκολίες – βέβαια όσο προχωράς τόσο ξεκλειδώνεις νέες. Οι προκλήσεις είναι σίγουρα καθημερινές, αλλά όταν στο πλαίσιο της Σχολής αντί για εμπόδια τις αντιμετωπίζουμε ως σκαλοπάτια, η πρόοδος είναι βέβαιη αλλά και εξαιρετικά ικανοποιητική.
Υπάρχει ενδιαφέρον για τον χορό στην Ελλάδα, τόσο από τον κόσμο όσο και από την πολιτεία;
Θα πω το πιο απλό, που πραγματικά δεν κατανοώ γιατί δεν συμβαίνει. Η εκπαίδευση του χορού θα έπρεπε να ξεκινάει από το σχολείο. Η έλλειψη αυτή δημιουργεί το βασικότερο πρόβλημα. Στην ουσία απουσιάζει από το σχολικό πρόγραμμα η επαφή με το σώμα. Μαθηματικά, για παράδειγμα, δεν κάνεις για να γίνεις αναγκαστικά μαθηματικός… Η εκπαίδευση, λοιπόν, στον χορό είναι απλά ένας άλλος τρόπος εκπαίδευσης, καλλιέργειας, ερεθίσματος, έκφρασης, συνύπαρξης. Πιστεύω ότι όταν θα ενταχθεί στα σχολεία ο χορός, τότε θα αλλάξει και η αντίληψη του κόσμου. Γενικά η κοινότητά μας είναι ανθεκτική και προσπαθούμε να αυτοτροφοδοτούμαστε, αλλά θεωρώ ότι δεν υπάρχει η στήριξη που θα μπορούσε και θα έπρεπε να υπάρχει.
