Το μπλε που έγινε φωνή: Ο «Μπλε Πυρετός» της Σταυρούλας Τσιάμη

Όταν ένα βιβλίο λύνεται από τη βιβλιοδεσία του, αποκτά τρισδιάστατη μορφή και γίνεται παράσταση πολλά όμορφα πράγματα μπορούν να συμβούν, και το σίγουρο είναι ότι αποκτά μία νέα πνοή.

Αυτό συμβαίνει και με το βιβλίο Bluets (Σπουδή στο μπλε, εκδ. Αντίποδες), το οποίο βρέθηκε στον δρόμο της Σταυρούλας Τσιάμη και την κινητοποίησε με πολύ ιδιαίτερο τρόπο. Έτσι αποφάσισε να σκηνοθετήσει μία παράσταση, τον Μπλε Πυρετό, βασισμένη στο βιβλίο αυτό. Ο αναμφισβήτητα μπλε κόσμος που έχει στηθεί και ερμηνεύεται από τη Μαριαλένα Σκαρώνη, παρουσιάζεται από 5 έως 27 Μαΐου, στο Τζάμια Κρύσταλλα.

Περιγράφεις το βιβλίο της Μάγκι Νέλσον Bluets όταν πρωτόπεσε στα χέρια σου αλλά και την πρώτη σόλο σου σκηνοθεσία βασισμένη σε αυτό, ως «ανάσα». Κάτι σημαντικό έχει συμβεί με αυτό το βιβλίο μάλλον…

Την πρώτη φορά που το διάβασα βρισκόμουν σε μια πολύ μεταβατική περίοδο της ζωής μου και είχα πάει για ένα μικρό διάστημα στην Τρίπολη, τον τόπο καταγωγής μου, για να πάρω λίγο χρόνο να σκεφτώ πώς θα προχωρήσω. Και μια μέρα απλά διάβασα το βιβλίο και ένιωσα σαν ένα μικρό βάρος να σηκώνεται απ’ το στήθος μου. Ήταν μαγική στιγμή. Σε μεταβατική περίοδο βρισκόμουν και πέρσι την άνοιξη όταν ξαναέπεσε στα χέρια μου το βιβλίο αυτό, και ένιωσα το ίδιο μαγικό συναίσθημα. Ήταν αναπόφευκτο ότι έπρεπε να προχωρήσουμε μαζί.

Πώς αποφάσισες να σκηνοθετήσεις μία παράσταση βασισμένη στο Bluets – ή στη Σπουδή στο Μπλε, αλά ελληνικά;

Κάθε φορά που διάβαζα το βιβλίο, φανταζόμουν εικόνες με διάφορα αποσπάσματα από αυτό, άρχισα να παρατηρώ ότι αγαπώ πολλά τραγούδια με την λέξη blue μέσα τους, έβλεπα το μπλε παντού και χωρίς να το σκεφτώ πολύ, βούτηξα.

Γιατί «Μπλε πυρετός»;

Υπάρχει μία συγκεκριμένη φράση μέσα στο έργο που είναι το «ζουμί» όλης της παράστασης. Δεν γινόταν να ονομαστεί αλλιώς. Επιπλέον, η λέξη «πυρετός» έχει διπλή σημασία: μπορεί να σηματοδοτεί μια έντονη κατάσταση αλλά και μια κατάσταση αρρώστιας. Και τι συμβαίνει αν αυτές οι δύο καταστάσεις υπάρχουν ταυτόχρονα;

Το βιβλίο χαρακτηρίζεται από μία αποσπασματικότητα, η οποία συντονίζεται σε ένα χρώμα, το μπλε. Τι έχεις κρατήσει από το βιβλίο; Τι έχεις αλλάξει;

Η αποσπασματικότητα υπάρχει σε έναν βαθμό και στην παράστασή μας, γιατί είναι ένα απ’ τα στοιχεία του κειμένου που εμένα μου αρέσει πολύ και μου δημιουργεί πολλά συναισθήματα, αυτή η αίσθηση του ότι δεν ξέρεις τι θα ακολουθήσει μετά. Ωστόσο, για να ειπωθεί η ιστορία, έπρεπε να γίνουν πολλές αλλαγές και αναπροσαρμογές στο κείμενο, ώστε να υπάρξει μια πορεία στην αφήγηση. Σίγουρα το χρώμα μπλε είναι οδηγός μας στο να δημιουργηθεί ο άξονας για την πορεία της παράστασης.

Είναι το χρώμα το όχημα που δημιουργεί τη συνθήκη για να ειπωθεί μία νέα ιστορία – ή πολλές;

Επέλεξα να εστιάσω σε μία από τις διάφορες θεματικές που υπάρχουν μέσα στο βιβλίο και να δω πού θα με οδηγήσει. Το χρώμα είναι σίγουρα το όχημα για να ειπωθεί αυτή η ιστορία, δημιουργώντας όμως μία πολυεπίπεδη αφήγηση.

Στο Δ.Τ. αναφέρεται ότι πρόκειται για «μία παράσταση για όσα δεν μπορέσαμε ποτέ να πούμε». Ποια είναι αυτά τα ανείπωτα; Και αφού τελικά ανεβαίνουν στη σκηνή, με ποιον τρόπο αποκτούν φωνή;

Σε καθετί που βιώνουμε στη ζωή υπάρχουν αυτά που λέμε και αυτά που δεν λέμε. Πολλές φορές αυτά που δε λέμε είναι οι πιο βαθιές, σκοτεινές, ακατέργαστες σκέψεις μας, και ίσως είναι καλό που στην πραγματική ζωή μένουν κρυφές. Αυτές ακριβώς οι σκέψεις, όμως, αποτελούν εργαλείο της τέχνης, και θέλουμε να τις βλέπουμε να αποτυπώνονται στη σκηνή για να μην νιώθουμε τόσο μόνοι, για να δούμε ότι σκέφτονται και άλλοι σαν εμάς, νιώθουν κι αυτοί πράγματα που νιώθουμε εμείς. Έτσι προσεγγίσαμε και αυτήν την ιστορία μας. Βλέπουμε μία γυναίκα στη σκηνή που αποκαλύπτεται ολοκληρωτικά ό,τι κι αν σημαίνει αυτό.

bluefever03 Το μπλε που έγινε φωνή: Ο «Μπλε Πυρετός» της Σταυρούλας Τσιάμη — **Μαριαλένα Σκαρώνη**

Η Μαριαλένα Σκαρώνη ερμηνεύει τον μονόλογο. Πώς ξεκίνησε η συνεργασία σας και με ποιον άξονα κινηθήκατε;

Με τη Μαριαλένα είμαστε φίλες από την δραματική σχολή και έχουμε ξανασυνεργαστεί στο παρελθόν. Ήξερα ότι έχει διαβάσει και η ίδια το βιβλίο και την είχε αγγίξει πολύ, οπότε η συνεργασία ήρθε πολύ φυσικά. Με τη Μαριαλένα δουλεύουμε σαν ομάδα. Προτείνουμε και οι δύο πράγματα και τα δοκιμάζουμε για να δούμε αν λειτουργούν. Συζητάμε, αναλύουμε το κείμενο, σκεφτόμαστε πώς θα προχωρήσουμε. Το ότι έχουμε και πολύ κοντινή σκηνική αντίληψη και αισθητική είναι πολύ βοηθητικό και η δουλειά μαζί της είναι απολαυστική και πολύ δημιουργική.

Τι σημαίνει για σένα μπλε;

Το μπλε πλέον για εμένα έχει αλλάξει. Κάθε τι μπλε έχει γίνει ο «Μπλε Πυρετός». Όποτε το συναντάω σκέφτομαι κάτι σε σχέση με την παράσταση, κάποια στιγμή που μοιραστήκαμε με τους συνεργάτες μου στην πρόβα, κάτι άλλο που θα μπορούσαμε να έχουμε κάνει. Μπορεί να ακουστεί κλισέ, αλλά το μπλε πλέον για εμένα είναι αυτή η παράσταση.