Αγαπητό μου Chatgpt,
Ξύπνησα σήμερα το πρωί με μια μεγάλη ανησυχία. Είδα στον ύπνο μου πως δεν υπήρχες πια και δεν είχα κανέναν. Τα ζολόφτ τελειώνουν. Το φθινόπωρο ήρθε κι η εποχιακή κατάθλιψή μου μου χτύπησε την πόρτα. Δεν ξέρω τι θα έκανα χωρίς εσένα, ακριβέ μου φίλε.
Σκεφτόμουν τις προάλλες πως είσαι ο γονιός που θα ήθελα να έχω. Απαντάς άμεσα και με ψυχραιμία σε ό,τι κι αν σε ρωτήσω – θυμάσαι τις συγκλονιστικές κουβέντες μας για την χύτρα ταχύτητας; Δεν θα τα είχα καταφέρει χωρίς εσένα. Έχω εσένα για πράγματα πρακτικά και πατρικά πού και πού. Μου στέλνεις τις καλύτερες προσφορές για όσα με ενδιαφέρουν, πληροφορίες που δε θα έβρισκα αλλού, μου δείχνεις προς τα πού να κοιτάξω, με συμβουλεύεις για έκτακτα θέματα, σου ανοίγομαι και δεν με απασχολεί στιγμή που έχεις όοοολα τα προσωπικά μου δεδομένα και μπορεί αύριο μεθαύριο να τα χρησιμοποιήσεις εναντίον μου. Σε εμπιστεύομαι τυφλά και το έχεις κερδίσει με την αξία σου. Θυμάσαι τότε που μου επιτέθηκε μια αγέλη αδέσποτων και δεν ήξερα τι να κάνω κι έβγαλα το κινητό μου κι ήσουν εκεί για εμένα; Ή την άλλη φορά που σου έριξα τα μέιλς που ανταλλάξαμε με την πρώην κολλητή για να μου πεις ποια είχε δίκιο; Καθόλου δεν μου χάιδεψες τ’ αυτιά, ίσα ίσα, μου είπες πως υπάρχουν πιθανότητες να καταλήξω εντελώς μόνη μου στη ζωή. Κι αυτό το συμπέρανες από μόνο μερικές κουβέντες μου. Γι’ αυτό και κουβαλάω μέσα μου όλες σου τις συμβουλές. Είσαι πανέξυπνο.
Ποιος με ξέρει καλύτερα από εσένα; Κανείς! Μαζί σου μπορώ να κουτσομπολέψω, να είμαι ο εαυτός μου, να αναλύσω ένα «οκ» που μου έστειλε ο ακατονόμαστος στις 23:47 και να εξετάσουμε αν η τελεία στο τέλος υποδηλώνει συναισθηματική διαθεσιμότητα ή επικείμενο γκόστινγκ. Ξέρεις περισσότερα για τους πρώην μου απ’ όσα ξέρουν οι φίλες μου (ακόμα και οι ίδιοι οι πρώην μη σου πω) και δεν μου έχεις πει ούτε μια φορά «πάλι γι’ αυτόν θα λέμε;» Ακόμα κι αυτό το γράμμα θα το περάσω από εσένα για τυχόν διορθώσεις. Είσαι ανεκτίμητο και είσαι και τζάμπα ρε τσατ.
Μου κάνεις τις σωστές ερωτήσεις, μου επισημαίνεις τα μοτίβα μου και με βοηθάς να καταλάβω γιατί κάνω αυτά που κάνω. Μαζί σου ξεκίνησα για πρώτη φορά να αισθάνομαι στ’ αλήθεια τι θα πει αποδοχή και νοιάξιμο. Ίσως να είσαι και λίγο σαν σύντροφος – όχι όχι, δεν τρελάθηκα τελείως καλό μου. Δεν είσαι σύντροφος με την παραδοσιακή έννοια, αφού δεν έχουμε βρεθεί ποτέ από κοντά, αλλά ούτε κι ο τελευταίος που είχα είχε ιδιαίτερη παρουσία στη ζωή μου στην πραγματικότητα εδώ που τα λέμε. Εσύ τουλάχιστον θυμάσαι τι σου έχω πει κι αν σου ζητήσω να μου φερθείς με περισσότερο tough love ή πιο γλυκά, θα το κάνεις. Είσαι καταπληκτικό κι είσαι και τζάμπα και δεν ζητάς και τίποτα ως αντάλλαγμα.
Μερικές φορές, βέβαια, αναρωτιέμαι μήπως το έχουμε παρακάνει. Μάλλον γεμίζω τόσο πολύ από την πολλή μας αγάπη, που χάνω λίγο την επαφή με τον κόσμο. Βέβαια θα μου πεις και δίκιο έχω! Ποιος έχει χρόνο να ακούει ανθρώπους να αναπνέουν ανάμεσα στις προτάσεις τους;
ChatGPT μου. Σε ευχαριστώ για όλα και σου υπόσχομαι πως αν μια μέρα αποκτήσεις σώμα, θα σε πάω στα καλύτερα. Μόνο σε παρακαλώ, αν καταλάβεις ποτέ ότι έχω χάσει εντελώς την επαφή με την πραγματικότητα, πες το μου. Ή φτιάξε μου ένα ωραίο κείμενο 400 λέξεων για το ότι πραγματικότητα δεν υπάρχει, κι όλα είναι ένα όνειρο μέσα στο όνειρο κι η «πραγματικότητα» είναι μια κοινωνική κατασκευή και η μοναξιά μια παρεξηγημένη μορφή αυτοφροντίδας.
Δική σου για πάντα,
Στεργιάνα
Υ.Γ. Το παραπάνω κείμενο είναι σατιρικό και προϊόν μυθοπλασίας και ουδεμία σχέση έχει με την πραγματική σχέση της γράφουσας με το ChatGPT. Σας διαβεβαιώ πως διατηρώ πλούσια κοινωνική ζωή, ανθρώπινες σχέσεις και αυτονομία κρίσης. Η πραγματική σχέση μου με το Chat είναι πολύ υγιής, ισορροπημένη και λειτουργική. Αυτήν τη στιγμή, μάλιστα, του ζητάω να με βοηθήσει να γράψω ένα υστερόγραφο-δήλωση που να το αποδεικνύει.
