Ο Γιώργος Τζάνερης γεννήθηκε στην Αθήνα.
Σπούδασε γραφιστική, σκηνοθεσία κινηματογράφου και σκηνοθεσία θεάτρου.
Εργάστηκε 20 χρόνια στην διαφήμιση και σαν δημιουργικός διευθυντής απέσπασε πολλά βραβεία στην καριέρα του σε ελληνικά και διεθνή φεστιβάλ!
Ασχολήθηκε παράλληλα με την ταινία μικρού μήκους σκηνοθετώντας 6 ταινίες! Με την τελευταία του ταινία μικρού μήκους «Η Τροφός» συμμετείχε το 2000 στο Διεθνές Διαγωνιστικό τμήμα του φεστιβάλ της Δράμας και στην συνέχεια εκπροσώπησε την Ελλάδα σε μεγάλα Φεστιβάλ Κινηματογράφου στο εξωτερικό!
Το 2010 ανοίγει ένα νέο κεφάλαιο στην ζωή του και δημιουργεί έναν χώρο τέχνης στο Κολωνάκι. Την Genesis Gallery! Η γκαλερί γίνετε γρήγορα ένα φιλόξενο σπίτι για τους καλλιτέχνες και τους φιλότεχνους και η επιτυχία του χώρου ξεπερνά τις προσδοκίες του!
Σήμερα ο Γιώργος Τζάνερης ανοίγει ένα νέο κεφάλαιο στην ιστορία της Genesis Gallery μεταφέροντας την σε μία περιοχή που αναγεννιέται! Στην όμορφη Νεάπολη στην οδό Ιπποκράτους 121!
Μία εποχή με μποέμ αέρα ξεκινάει…
Αν η παιδική σας ηλικία ήταν τραγούδι, ποιο θα ήταν αυτό;
Μου αρέσει πολύ που ξεκινάμε με μια βουτιά στο παρελθόν!
Η απάντηση είναι το τραγούδι «Παιδικά Παιχνίδια»!
(Καλλιτέχνης: Μαρίνος Γιώργος, Συνθέτης: Κραουνάκης Σταμάτης, Στιχουργός: Νικολακοπούλου Λίνα)
Ποιο παιδικό τραγούδι ψιθυρίζετε µέχρι σήµερα;
Δεν είμαι σίγουρος εάν είναι παιδικό τραγούδι αλλά σίγουρα είναι τραγούδι για ανθρώπους που νοιώθουν πάντα παιδιά!
Το χοντρό μπιζέλι χορεύει τσιφτετέλι
χορεύει τσιφτετέλι στο χορό των μπιζελιών
και τα κολοκυθάκια χτυπάνε παλαμάκια
πάνω στην πρασινάδα και πάνω στο γκαζόν.
Στίχοι της Μαριανίνας Κριεζή για το τραγούδι «Ο χορός των μπιζελιών» (σύνθεση της Λένα Πλάτωνος από το album «Εδώ Λιλιπούπολη»).
Μπορείτε να θυµηθείτε ποιο βινύλιο ή cd αγοράσατε µε το πρώτο σας χαρτζιλίκι;
Δεν γνωρίζω εάν σας το έχουν αναφέρει πάλι, αλλά η λέξη ΒΙΝΥΛΙΟ δεν υπήρχε στο λεξιλόγιό μας τότε! Εμείς αντί για βινύλιο λέγαμε δίσκος και αγοράζαμε δίσκους (οι πιο μεγάλοι τότε έλεγαν αντίστοιχα τον δίσκο… «πλάκα»)!
Το 1976 με ότι έχω καταφέρω να μαζέψω από τα χαρτζιλίκια εβδομάδων… μπαίνω μέσα σε ένα δισκοπωλείο στο Χαλάνδρι και αγοράζω το πρώτο μου βινύλιο! “ABBA Greatest Hits”. Ο δίσκος παίχτηκε άπειρες φορές στο μικρό φορητό πικ απ που είχαμε στο δωματιό μας εγώ και η αδελφή μου! Τον έχω ακόμη και τώρα τον ίδιο «αθάνατο» δίσκο και τον ακούω με μεγάλη χαρά κάθε φορά! Έχει μέσα υπέροχα τραγούδια “Waterloo”, “I Do, I Do, I Do, I Do, I Do”, “SOS”, “Mamma Mia” , “Fernando”, “Honey, Honey” κλπ.
Ποιες µουσικές σηµάδεψαν την εφηβεία σας;
Είναι πολλά και διαφορετικά τα μουσικά ακούσματα της εφηβείας μου! Από Μάνο Χατζιδάκι και ΑΒΒΑ μέχρι Τσιτσάνη και DOORS! Από Μαρία Κάλλας και Όπερα μέχρι Καζαντζίδη και Λαϊκά! Πραγματικά άκουγα τα πάντα! Και απολάμβανα τα πάντα!
Έχετε κάνει µαθήµατα µουσικής;
Δεν τα κατάφερα να κάνω ποτέ επίσημα μαθήματα μουσικής σε κάποιο ωδείο!
Ότι μαθαίναμε από νότες το μαθαίναμε μεταξύ μας τότε την δεκαετία του 70 ο ένας με τον άλλον!
Ακόρντα στην κιθάρα για να την «γρατζουνάμε» όταν μαζευόμασταν παρέες στα σπίτια και να τραγουδάμε κυρίως τραγούδια του «νέου κύματος»! Τα κομμάτια της Αρλέτας θυμάμαι ότι ήταν τα πρώτα που μαθαίναμε και φυσικά η «Συννεφούλα» του Διονύση Σαββόπουλου ήταν πάντα μέσα στο ρεπερτόριό μας!
Φτιάχνατε κασέτες για φίλους και για να φλερτάρετε ή συνήθως ήσασταν ο αποδέκτης τέτοιων συλλογών;
Έφτιαχνα κασέτες σαν ραδιοφωνικές εκπομπές και τις έδινα καμιά φορά σε φίλους μου!
Τι ακριβώς ήταν αυτές οι κασέτες;
Τραγούδια ανάμεικτα, ξένα και ελληνικά, όπου ανάμεσά τους λέγαμε δυο λόγια και διαβάζαμε και κάποιες στροφές από αγαπημένα ποιήματα! Απερίγραπτη η δυσκολία κατασκευής αυτών των «ραδιοφωνικών» κασετών!
Έπρεπε να συγχρονίσεις τέλεια την εγγραφή του τραγουδιού και στην συνέχεια από το μικρόφωνο που συνέδεες να γράψεις την φωνή σου, την οποία έπρεπε να την κάνεις όσο πιο μπάσα μπορούσες για να μιμηθείς φυσικά τις ραδιοφωνικές φωνές που θαύμαζες!
Συλλέγατε βινύλια ή cd; Τα έχετε κρατήσει;
Αγόραζα βινύλια όχι σαν συλλέκτης αλλά σαν ένας άνθρωπος που ήθελα απλά να έχει μία μικρή λίστα βινυλίων στο σπίτι του! Μην ξεχνάμε ότι δεν ήταν καθόλου φθηνή η αγορά βινυλίων εκείνες τις εποχές!
Για να είμαι ειλικρινής το ίδιο διαπιστώνω και σήμερα που αγοράζω κάποια καινούργια βινύλια! Εξακολουθούν και είναι μία πολυτέλεια για μερικούς μόνο φανατικούς!
Υπάρχει µια συναυλία που σας έµεινε αξέχαστη; Θυµάστε την παρέα σας εκεί;
Αλεξανδρούπολη 1985 ή 1986…
Σκαστοί από το στρατόπεδο 535 των Φερρών μία παρέα φαντάρων πάμε να δούμε μία μουσική παράσταση που μιλούσε όλη η Αθήνα και που έκανε τουρ εκείνο το καλοκαίρι στην επαρχία!
ΛΕΩΦΟΡΟΣ (Η ΠΡΩΤΗ)
Σκηνοθεσία Ανδρέας Βουτσινάς με τους: Άλκηστις Πρωτοψάλτη, Ελευθερία Αρβανιτάκη, Κώστας Γανωτής και το Καταραμένο Τρίο!
Επιστρέψαμε με τα πόδια και με ωτοστόπ (δεν υπήρχε Λεωφορείο της γραμμής τόσο αργά) πάνω σε μία καρότσα που γύρναγε και ο οδηγός της με την γυναίκα του από την συναυλία πίσω στο στρατόπεδο τραγουδώντας στον δρόμο!
Χρόνια τώρα προσπαθώ να θυμηθώ τα ονόματα των φίλων που ζήσαμε μαζί αυτή την εμπειρία… αδύνατον!
Αν η εφηβεία σας ήταν τραγούδι, ποιο θα ήταν αυτό;
Χωρίς πολλά λόγια, εξηγήσεις και επεξηγήσεις…
«Αερικό» του Θανάση Παπακωνσταντίνου (ακούστε το και στην εκτέλεση του Παναγιώτη Τσεβά με δεύτερη φωνή την Τάνια Τσανακλίδου).
Όταν ακούτε µουσική λειτουργεί σαν «χαλί» σ’ αυτό που κάνετε ή δίνετε χρόνο και προσοχή µέσα στη µέρα σας αποκλειστικά για µουσική;
Μέσα στην ημέρα η μουσική λειτουργεί σαν χαλί σε ότι κάνω! Η Δουλειά είναι σε πρώτη μοίρα και η μουσική την ομορφαίνει καθώς «αθόρυβα» την συνοδεύει!
Την νύχτα όμως…
Ενηµερωτικό ή µουσικό ραδιόφωνο; Τι ξεχωρίζετε σήµερα;
Ξεκάθαρα μόνο μουσικό ραδιόφωνο!
Όταν ακούτε ραδιόφωνο ψιθυρίζετε τους στίχους; Ποιο ήταν το τελευταίο τραγούδι που το κάνατε;
Οι έρωτες είναι νερό στη βάρκα, νερό στη βάρκα μας
που μπάζει πάντα, νερό στη βάρκα, νερό στη βάρκα μας…
Το απόλυτο «κόλλημα» σε στίχο αυτή την περίοδο! Η Μάρθα Φριντζήλα με την υπέροχη φωνή της τριγυρνάει συνέχεια στο μυαλό μου!
«Νερό στη Βάρκα» (Στίχοι, Μουσική: Ορέστης Ντάντος)
Όταν βρίσκεστε µε οικείους σας τραγουδάτε;
Πάντα και δυνατά! Το τραγούδι ενώνει τους ανθρώπους!
Μπορείτε να µου αναφέρετε ένα τραγούδι που έχετε συνδέσει µε µία ξεχωριστή στιγμή της ζωής σας;
«Ζεχρά» 1983 / Οπισθοδρομική Κομπανία / Τραγούδι: Ελευθερία (τότε δεν ξέραμε ότι το επώνυμό της ήταν Αρβανιτάκη)! Με μία παρέα μεγαλύτερη ηλικιακά (Τρίτη λυκείου – 17 χρονών εγώ τότε) πάμε στο Άλσος να δούμε την Οπισθοδρομική Κομπανία που ήταν στην καλύτερη περίοδό της! Τα φώτα σβήνουν και αποσπάσματα από μία ασπρόμαυρη ταινία του βωβού κινηματογράφου με το Ροδόλφο Βαλεντίνο αρχίζουν να παίζουν σε μία οθόνη πίσω από το πάλκο και τότε ξεκινάει η Ελευθερία να τραγουδάει την «Ζεχρά»!
Εκστασιασμένοι όλοι! Ερωτευμένοι όλοι με όλους! Στιγμή μοναδική!
Ποια είναι η σχέση σας µε τα νυχτερινά µαγαζιά της Εθνικής; Έχετε πάει; Σας έχουν πάει;
Έχω ακούσει τόσες ιστορίες για τα νυχτερινά μαγαζιά της Εθνικής που μου έφτασαν! Δεν νομίζω ότι θα μπορούσα να διασκεδάσω εκεί!
Όταν βγαίνετε για ποτό ή φαγητό, το είδος της µουσικής που παίζει στο µαγαζί πόσο επηρεάζει την επιλογή σας;
Η μουσική παίζει καθοριστικό ρόλο στο μαγαζί που θα επιλέξω για φαγητό ή ποτό! Και το είδος της μουσικής αλλά και η έντασή της… ειδικά εάν το μαγαζί που έχω επιλέξει είναι για φαγητό!
Κάνατε δώρα βινύλια ή cd; Το κάνετε ακόµα;
Στο παρελθόν έκανα δώρα βινύλια και cd. Τα cd μετά από την απομυθοποίηση του υλικού τους όπου θα ήταν αθάνατο και αποδείχθηκε όχι απλά θνητό αλλά και με λίγα χρόνια ζωής… τα κατήργησα σαν δώρα! Τα βινύλια πάλι σε φέρνουν στην αμήχανη θέση σαν δώρα να σε κοιτάει ο αποδέκτης τους στα μάτια και να απολογείται για το γεγονός ότι δεν έχει πικ απ…!!!!
Έτσι αυτά τα δύο δώρα έχουν βγει από την λίστα μου!
Ποιοι είναι οι αγαπηµένοι σας συνθέτες και στιχουργοί;
Αγαπώ με διαφορά τον Μάνο Χατζιδάκι!
Στην συνέχεια πάρα πάρα πολλούς Έλληνες συνθέτες που θα μας έπαιρνε ώρα να αναφέρουμε!
Από στιχουργούς λατρεύω του ποιητές-στιχουργούς! Οδυσσέας Ελύτης «Του μικρού βοριά», αξεπέραστοι στίχοι. Νίκος Γκάτσος «Έβαλε ο Θεός σημάδι», τι να πει κανείς για αυτούς τους στίχους…
Αρχίζω να παρασύρομαι και σταματώ εδώ πριν αρχίζω να γράφω όλα τα αγαπημένα μου τραγούδια…!!!!
Ξεχωρίζετε κάποιον ερµηνευτή; Υπάρχει κάποια φωνή που σας συγκινεί διαχρονικά;
Μα και φυσικά και ξεχωρίζω μία φωνή που με συγκινούσε με συγκινεί και θα με συγκινεί!
Μία φωνή που το βάθος της και το πάθος της όσο περνούν τα χρόνια την κάνει πιο εσωτερική και πιο δυνατή!
Η φωνή της Δήμητρας Γαλάνη.
Αν το παρόν σας ήταν τραγούδι, ποιο θα ήταν αυτό;
Με πετυχαίνετε σε μία στιγμή της ζωής μου που κάνω και πάλι ένα νέο ξεκίνημα!
Υπάρχουν πολλά τραγούδια που θα μπορούσαν να συνοδεύουν αυτή την στιγμή της προσωπικής μου αναγέννησης αλλά θα επιλέξω το παρακάτω τραγούδι του Λουδοβίκου των Ανωγείων που είναι ο καλλιτέχνης που εκθέτω τα ζωγραφικά του έργα στην νέα Genesis Gallery στην οδό Ιπποκράτους 121 – 123
«Ανάθεμά σε Έρωτα» από το δίσκο «Γκρεμό δεν έχουν τα πουλιά».
Όταν σκέφτεστε ένα τραγούδι έχετε στο µυαλό σας πρώτα τη µελωδία ή τον στίχο;
Μάλλον την μουσική θα έλεγα διότι πολλές φορές κρατάω την μουσική και αυτοσχεδιάζω με τους στίχους που δεν τους θυμάμαι!!!!! Το τι ασυναρτησίες έχω τραγουδήσει στην ζωή μου δεν μπορώ να σας το περιγράψω!!!
Σας κοίµιζε µε νανουρίσµατα η µητέρα σας; Το έχετε κάνει εσείς ποτέ; (σε παιδιά, σε ανίψια)
Αδύνατον να το θυμηθώ αυτό! Και ευτυχώς δηλαδή διότι θα μου έκανε πολύ παράξενο να έχω μία τέτοια θύμηση σαν μωρό στην κούνια! Εγώ σίγουρα δεν έχω τραγουδήσει ποτέ κάποιο νανούρισμα σε παιδιά! Έχω τραγουδήσει όμως πολλές φορές το «Νανούρισμα» που τραγουδάει η Μαρίζα Κωχ του συνθέτη Μάνου Λοίζου!
Συµπληρώστε µου τη φράση: Μια µέρα χωρίς µουσική είναι…
…βουβή!
Σας ευχαριστώ πολύ,
Γιάννης Κολλιάκος
❋ O τίτλος της στήλης προέρχεται από το «Τραγούδι γενεθλίων» της Μαριανίνας Κριεζή, που μελοποίησε ο Γιάννης Σπανός και το ερμήνευσε η Ελένη Δήµου στον δίσκο της «Προσωπικά» (1988).
