Ο Βασίλης είναι η ψυχή ενός από τα αγαπημένα μας μπαρμπεράδικα στην Αθήνα! Το “The Barberman” στο Γαλάτσι είναι ένας χώρος-κόσμημα. Οι άνθρωποί του έχουν βαθιά γνώση και αγάπη για το αντικείμενο, ενώ αξίζει να σημειωθεί ότι ήταν από τα πρώτα barber shops που άνοιξαν στην Αθήνα. Συγκεκριμένα, το κουρείο του πατέρα του πέρασε στα χέρια του πριν εννέα χρόνια και ανακαινίστηκε με σύγχρονες προδιαγραφές και ρετρό διάθεση! Όπως μας είπε ο Βασίλης, η τέχνη του barber είναι το…κάρμα του, αφού έχει περάσει από γενιά σε γενιά! Αυθεντικός και συνειδητοποιημένος, κάναμε μια ευχάριστη και ανθρώπινη κουβέντα, σε μια συγκυρία που η επικοινωνία παίζει μεγαλύτερο ρόλο από ποτέ. “Πρωταγωνιστές” αυτής της συζήτησης ήταν φυσικά το barbering, ο κορωνοϊός, η καραντίνα και η νέα εποχή στην οποία καλούμαστε να προσαρμοστούμε!
Εσύ πώς αποφάσισες να ασχοληθείς με το barbering;
Ουσιαστικά είμαι τέταρτη γενιά μπαρμπέρης! Το The Barberman βρίσκεται στο ίδιο σημείο που είχε κουρείο και ο πατέρας μου. Πριν δέκα χρόνια, αποφάσισα να αναλάβω το μαγαζί, έκανα μια ανακαίνιση και σιγά σιγά, μπήκε πάλι στη δουλειά όλη η οικογένεια! Ήρθε και ο αδερφός μου και ευχόμαστε η δουλειά να συνεχίσει και στην πέμπτη γενιά. Όμως, εκτός από κομμωτική, έχω σπουδάσει φυσικοθεραπεία.
Πώς και δεν ακολούθησες αυτόν τον κλάδο;
Νομίζω, ότι το barbering για την οικογένεια… είναι κάρμα! Όπως σου είπα, μας κυνηγάει για τέσσερις γενιές!
Πέρα από το κάρμα, σου αρέσει η τέχνη του barbering;
Καλά, δεν το συζητάω. Εννοείται! Είναι φοβερά δημιουργική δουλειά και καθημερινά, έρχεσαι σε επαφή με τον κόσμο. Αυτό είναι και το ιδιαίτερο στο δικό μας χώρο.
Οι πελάτες σου, σου τηλεφωνούσαν στην καραντίνα;
Με έπαιρναν ερευνητικά! Και μου έστελναν και μηνύματα για να πάω να τους κουρέψω στο σπίτι. Για μένα ήταν πάρα πολύ δύσκολο, να λέω όχι σε πελάτες που τους περιποιούμαστε στο μαγαζί χρόνια! Φαντάσου, ότι έχουμε πελάτες που έρχονται από όταν είχε το μαγαζί ο πατέρας μου. Και ξαφνικά, έπρεπε να πω όχι. Αισθανόμουν άσχημα. Το ίδιο φαντάζομαι συνέβη και σε άλλους συναδέλφους. Γι’αυτό μπήκα στη διαδικασία να γράψω κι ένα κείμενο στο facebook για να εξηγήσω τους λόγους που δεν ήταν σωστό να πάω να κουρέψω σε σπίτια. Σύμφωνα με τη δική μου λογική, προτεραιότητα ήταν να ακολουθήσουμε όλοι τα μέτρα, ώστε να είναι γρήγορη η επιστροφή στη ζωή και στις δουλειές μας.
Για σένα ήταν γρήγορο το comeback;
Οφείλω να ομολογήσω ότι όταν ανοίξαμε 4 Μαΐου είχα αγχωθεί! Νόμιζα ότι θα πήγαινα να κουρέψω για πρώτη φορά. Για μένα, ήταν περίεργα. Θεωρώ ότι ακόμη δεν έχω συνειδητοποιήσει ότι το μαγαζί μου ήταν κλειστό για ενάμιση μήνα! Υποσυνείδητα νομίζω, έβαλα τον εαυτό μου σε μια διαδικασία να μην το σκέφτεται. Γιατί σίγουρα, υπάρχει το οικονομικό σοκ μιας κλειστής επιχείρησης για τόσον καιρό. Και όχι μόνο για μένα, αλλά για όλους τους ελεύθερους επαγγελματίες. Υπάρχουν και επιχειρήσεις που είναι έως σήμερα κλειστές.
Πώς πέρασες εσύ την καραντίνα; Πήγαινες από το μαγαζί να το βλέπεις;
Κατ’αρχάς, εγώ και η γυναίκα μου, τα μέτρα τα τηρήσαμε ευλαβικά γιατί έχουμε και τους γονείς μας που ανήκουν σε ευπαθείς ομάδες. Είχαμε το φόβο μην κολλήσουμε εμείς και το μεταδώσουμε. Μέναμε σπίτι. Την πρώτη εβδομάδα δεν βγαίναμε καθόλου. Μετά, βγαίναμε για βραδινή βόλτα για να έχει στο δρόμο λιγότερο κόσμο. Περνούσαμε από το μαγαζί να τους ρίχνουμε καμιά ματιά. Μετά τις δυο βδομάδες, άρχισα να μπαίνω και μέσα στο μαγαζί. Αλλά με έπιανε μια φοβερή στεναχώρια. Ήταν απίστευτo. Να έχεις το μαγαζί σου, να το αγαπάς και να μην μπορείς να πας να δουλέψεις. Με έπιανε πλάκωμα στο στήθος. Ένα μαγαζί που είναι ανοιχτό συνέχεια για 36 χρόνια, από τη μια μέρα στην άλλη να βρίσκεται κλειστό. Τόσο πρωτόγνωρο! Αν βγαίναμε για καφέ το Φεβρουάριο π.χ. και σου έλεγα ότι σε λίγο καιρό θα σταματήσουν οι δουλειές και θα πρέπει να στέλνεις μήνυμα για να βγεις έξω, θα μου έλεγες ότι έχω πολύ μεγάλη φαντασία ή ότι είμαι τρελός.
Και τώρα είναι δύσκολα που είμαστε ανοιχτά. Τα μέτρα ασφαλείας μας έχουν οδηγήσει στο να δουλεύουμε πολλές παραπάνω ώρες για να καλύψουμε τις ανάγκες. Και των πελατών και τις δικές μας. Με το που ανακοινώθηκε ότι ανοίγουμε, χτυπούσαν τα τηλέφωνα για ραντεβού συνέχεια. Κι αυτό ήταν σοκ. Θέλαμε να τους εξυπηρετήσουμε όλους και δεν γινόταν. Και πάλι αισθανόμουν άσχημα! Πηγαίναμε μέχρι τη Δευτέρα (18/05) από τις 07.00 ως τις 22.00 το βράδυ!
Τι μέτρα πρέπει να τηρείτε στο μαγαζί;
Όλο το προσωπικό φοράει μάσκες. Έχουμε αντισηπτικά στην είσοδο και δίνουμε και μάσκες μιας χρήσης σε όσους δεν έχουν μαζί τους. Μπαίνουν συγκεκριμένα άτομα μες στο μαγαζί. Λόγω τετραγωνικών, πρέπει να είμαστε έως εφτά άτομα. Μετά από κάθε πελάτη, αποστειρώνουμε και την καρέκλα και τα εργαλεία. Επίσης, πρέπει να είναι καταγεγραμμένα τα ραντεβού, με όνομα και τηλέφωνο.
Ανησυχείς για το μέλλον του κλάδου σου;
Ανησυχώ. Ας πούμε, έχω δύο άτομα προσωπικό και δεν μπορούν να δουλέψουν παραπάνω άτομα. Αυτό είναι περιοριστικό αν θέλεις να αναπτυχθείς ή να εξελίξεις την επιχείρηση. Και δεν ισχύει μόνο για τη δική μου επιχείρηση. Έχω φίλους και σε άλλους κλάδους που τους πήρε η κάτω βόλτα. Και ψυχολογική και οικονομική.
Τι πιστεύεις για τη μόδα στο αντρικό κεφάλι; Εσύ προτείνεις στυλ στους πελάτες σου;
Η μόδα πάει κι έρχεται. Η υποχρέωση η δικιά μας είναι να είμαστε πάντα ενήμεροι. Ξέχωρα από τη μόδα όμως, ο μπαρμπέρης ή ο κομμωτής πρέπει να μπορεί να προσαρμόσει ένα κούρεμα στο εκάστοτε κεφάλι. Δηλαδή, δεν μπορείς σε έναν πελάτη που έχει πιο κλασικό στυλ, να τους ξυρίσεις το κεφάλι, μόνο και μόνο επειδή είναι της μόδας! Ένα μέρος της δουλειάς μας είναι να “διαβάζεις” και το πρόσωπο και τον χαρακτήρα για να φτιάξεις το ανάλογο κούρεμα. Αλλά πάντα και με βάση αυτό που θέλει ο πελάτης. Εσύ προτείνεις, αλλά οφείλεις να ακολουθείς και την επιθυμία του ανθρώπου που σε εμπιστεύεται. Παίζει ρόλο και η δουλειά που κάνει κάποιος. Αν ας πούμε έρθει ένα στέλεχος εταιρίας, δεν μπορείς να του κάνεις στο κεφάλι γραμμές!
Υπάρχουν πελάτες που σας εμπιστεύονται απόλυτα; Ή το αντίθετο, πελάτες που λένε οι ίδιοι πώς θα γίνει το κούρεμα;
Ο πελάτης που έρχεται πρώτη φορά, θέλοντας και μη, έχει μία επιφύλαξη. Επειδή και ο πελάτης στην αρχή, δεν μπορεί να σου εξηγήσει τι είναι αυτό που θέλει ακριβώς, πηγαίνω επιφυλακτικά, κάνοντας βήματα αργά και σταθερά. Αν όμως ο πελάτης καταλάβει ότι είναι σε ασφαλή χέρια, νομίζω σιγά σιγά σε εμπιστεύονται. Στη δική μου περίπτωση, έχουμε φτάσει σε ένα σημείο με πελάτες, να μου λένε “δεν ξέρω, κάνε ό,τι θέλεις σήμερα”. Ξέρουν ότι δεν πρόκειται να κάνω κάτι, χωρίς να τους ρωτήσω. Η εμπιστοσύνη χτίζεται. Είναι σημαντικό να κάνεις τον άλλον να νιώσει ασφαλής. Ότι δεν θα κάνεις πάνω του κάτι extreme.
Photo: Nicolas Maragos
Ποιο είναι το πιο ωραίο σχόλιο που έχεις ακούσει από πελάτη;
Η ωραιότερη στιγμή γενικά είναι όταν βλέπεις την ικανοποίηση στα μάτια του άλλου, όταν φεύγει από το μαγαζί και του αρέσει το αποτέλεσμα! Όσο για σχόλια, αν μπεις στο google, υπάρχει μια κριτική όπου μας λέει κάποιος ότι είχε ραντεβού με κοπέλα και πήγε … πολύ καλά! Δεν μπορώ να στο αναπαράγω, αν θέλεις διάβασε ακριβώς πως το έγραψε! Πέρα από αυτό, ακούμε καθημερινά πολλά ωραία σχόλια. Κάποιος που τον κούρευε ο πατέρας μου χρόνια, μου είπε: “Κουρεύεις πολύ ωραία, βαδίζεις στα χνάρια του πατέρα σου!”. Και το θυμάμαι, γιατί αισθάνθηκα πολύ όμορφα. Τον συγκεκριμένο κύριο, τον κούρευε ο πατέρας μου και πλέον, έρχεται στο μαγαζί και ο γιος του και το εγγόνι του.
Με πολλούς το έχουμε αυτό, έρχονται άνθρωποι από γενιά σε γενιά. Όταν ο πατέρας μου αρρώστησε πριν κάποια χρόνια, νομίζαμε ότι δεν θα ξαναδουλέψει. Από το κρεβάτι τον σήκωσαν οι ίδιοι οι πελάτες! Αυτό από μόνο του έχει κάτι να λέει. Για μένα, ήταν ισχυρό κίνητρο για να συνεχίσω αυτή την επιχείρηση. Το ίδιο έγινε και με τον παππού μου περίπου. Ήταν από την Κωνσταντινούπολη, όπου είχε κουρείο. Και όταν ήρθε στην Αθήνα μετά τους διωγμούς, πήρε και το βαλιτσάκι με τα εργαλεία του. Ε, τον έψαχναν όσοι είχαν έρθει από την Πόλη για να τους κουρέψει! Και με όλα αυτά, πάντα σκεφτόμουν: “θα καταφέρω να έχω κι εγώ μια πελατεία που να με στηρίζει έτσι;”. Μέχρι στιγμής, είμαι περήφανος που έχω πελάτες σταθερούς εδώ και τόσα χρόνια.
Έχεις περιποιηθεί κάποιον πολύ διάσημο άντρα;
Ναι αμέ! Έρχονται πολλοί καλλιτέχνες και αθλητές διάσημοι. Παλιά, πριν έρθει πάλι η μόδα του barbering, κάποιοι έμπαιναν μέσα για να βγάλουν απλώς φωτογραφία το χώρο! Πέρσι είχαμε πάει και σε ένα θέατρο για να περιποιηθούμε τους ηθοποιούς για μια φωτογράφιση.
Γιατί έχει γίνει πιστεύεις αυτή η επιστροφή στα μπαρμπέρικα;
Το μπαρμπεράδικο από παλιά ήταν πολύ παρεΐστικο. Ένα στέκι για άντρες που τα έλεγαν. Η ίδια κουλτούρα επικρατεί και τώρα. Και είναι μεγάλη ανάγκη αυτή η αίσθηση της παρέας, γιατί έχουμε αποξενωθεί εδώ και καιρό. Ο κόσμος το αναζητάει αυτό το παρεΐστικο. Επίσης, τα μπαρμπέρικα έχουν εξελιχθεί πάρα πολύ. Φτάνει σε άλλα επίπεδα η περιποίηση για τους άντρες. Υπάρχει όμως νομίζω, γενικά επιστροφή στο ρετρό. Άμα παρατηρήσεις, πολλά παλιά επαγγέλματα έχουν επανέλθει. Π.χ. βλέπω στο κέντρο καπελάδες! Αλλά μέσα στα μαγαζιά, είναι πλέον νέα παιδιά. Κι αυτό είναι πολύ ωραίο.
Έχεις σκεφτεί ποτέ να προσφέρεις κοινωνικό έργο μέσα από το μαγαζί; Ειδικά τώρα, που έρχονται πάλι δύσκολες εποχές οικονομικά;
Κοίτα, από παλιά, αν ερχόταν κάποιος και με ρωτούσε πόσο έχει το κούρεμα και έβλεπα ότι δεν μπορούσε να ανταποκριθεί, τον ρωτούσα “πόσα έχεις πάνω σου;” και έτσι, τον εξυπηρετούσα με έναν τρόπο. Επίσης, είχαμε απευθυνθεί στην Κοινωνική Υπηρεσία του Δήμου Γαλατσίου και μας είχαν στείλει κάποιους άνεργους, να τους κουρέψουμε δωρεάν, γιατί είχαν συνέντευξη για δουλειά. Σκέφτομαι στο μέλλον να κάνω κάτι πιο οργανωμένο. Ειδικά αυτήν την εποχή, θα αναδυθούν μεγαλύτερες ανάγκες, όπως είπες κι εσύ.
The Barber Man
Λεωφόρος Βεΐκου και Τραλλέων 14Β, Γαλάτσι
T. 210-2933145
